EGLISE SAINT-SEBASTIEN DE AIGREMONT – Aigremont

L'église d'Aigremont était située dans une place forte détruite en 1653 sur l'ordre de Mazarin. C’est un édifice à plan allongé, en grès, orienté nord-sud. La nef, du 16e siècle, est à trois vaisseaux de trois travées voûtées d'ogives. Les trois vaisseaux de la nef sont couverts par un toit unique. Une crypte, dont l'entrée est au niveau du collatéral nord, se développe sous la nef. Le choeur de plan barlong est à chevet plat et date du début du 13e siècle. Sa baie axiale fut obturée au moment de l'installation du maître-autel et le mur droit est éclairé d'une baie en plein cintre. Le mur droit du choeur accueille un oculus trilobé, sans sa grille, vestige visible d'une ancienne armoire eucharistique cachée par les lambris. Présence d'un transept saillant dont la croisée supporte la tour du clocher surmontée d'un toit en pavillon couvert de bardeaux. Un hagioscope est ménagé dans le mur est du bras nord du transept. La sacristie est adossée au mur gauche du choeur, où l'on peut voir la trace d'un escalier en vis aujourd'hui disparu, menant probablement autrefois au clocher. L'accès actuel se fait par l'extérieur grâce à un escalier droit accolé au mur de la sacristie sud.

The Aigremont church was located in a stronghold destroyed in 1653 on Mazarin's orders. It is an elongated sandstone edifice, oriented north-south. The nave, dating from the 16th century, is a three-vessel structure with three rib-vaulted bays. The nave's three vessels are covered by a single roof. A crypt, whose entrance is at the level of the north aisle, extends beneath the nave. The barlong choir has a flat chevet and dates from the early 13th century. Its axial bay was blocked when the high altar was installed, and the right wall is lit by a round-headed bay. The right wall of the choir houses a three-lobed oculus, without its grille, the visible remnant of a former Eucharistic cupboard hidden by the wainscoting. There is a projecting transept, the crossing of which supports the bell tower topped by a shingled pavilion roof. A hagioscope is built into the east wall of the north arm of the transept. The sacristy backs onto the left wall of the choir, where traces of a spiral staircase can be seen, probably leading to the bell tower. Today's access is from the outside, via a straight staircase attached to the south sacristy wall.

Die Kirche von Aigremont befand sich in einer Festung, die 1653 auf Befehl von Mazarin zerstört wurde. Es handelt sich um ein Gebäude mit langgestrecktem Grundriss aus Sandstein, das in Nord-Süd-Richtung ausgerichtet ist. Das Kirchenschiff aus dem 16. Jahrhundert besteht aus drei Schiffen mit drei Jochen und Kreuzrippengewölbe. Die drei Schiffe des Kirchenschiffs werden von einem einzigen Dach bedeckt. Unter dem Kirchenschiff befindet sich eine Krypta, deren Eingang sich auf der Höhe des nördlichen Seitenschiffs befindet. Der langgestreckte Chor mit flachem Kopfende stammt aus dem frühen 13. Seine Achsbucht wurde bei der Aufstellung des Hochaltars verschlossen, und die rechte Wand wird durch eine Rundbogenbucht erhellt. Die rechte Wand des Chors beherbergt ein dreiteiliges Oculus ohne sein Gitter, ein sichtbares Überbleibsel eines ehemaligen eucharistischen Schranks, der von der Täfelung verdeckt wurde. Es gibt ein vorspringendes Querschiff, dessen Vierung den Glockenturm trägt, der von einem mit Schindeln gedeckten Pavillon-Dach gekrönt wird. In der Ostwand des nördlichen Arms des Querschiffs befindet sich ein Hagioskop. Die Sakristei ist an die linke Wand des Chors angebaut, wo man die Spuren einer heute verschwundenen Wendeltreppe erkennen kann, die vermutlich einst zum Glockenturm führte. Der heutige Zugang erfolgt von außen über eine gerade Treppe, die an die Wand der südlichen Sakristei angebaut ist.

De kerk van Aigremont bevond zich in een vesting die in 1653 op bevel van Mazarin werd verwoest. Het is een langwerpig gebouw van zandsteen met een noord-zuid oriëntatie. Het schip, daterend uit de 16e eeuw, is een structuur met drie schepen en drie traveeën met ribgewelven. De drie schepen van het schip worden overdekt door één dak. Onder het schip bevindt zich een crypte, waarvan de ingang zich op het niveau van de noordelijke zijbeuk bevindt. Het langgerekte koor heeft een vlakke apsis en dateert uit het begin van de 13e eeuw. De axiale travee werd afgesloten toen het hoogaltaar werd geïnstalleerd en de rechtermuur wordt verlicht door een halfronde travee. De rechtermuur van het koor herbergt een drielobbige oculus zonder rooster, de zichtbare overblijfselen van een vroegere eucharistische kast die verborgen is door de lambrisering. Er is een uitspringend dwarsschip, waarvan de kruising de klokkentoren ondersteunt, met daarop een paviljoendak met dakspanen. Een hagioscoop is ingebouwd in de oostelijke muur van de noordelijke arm van het dwarsschip. De sacristie kijkt uit op de linkermuur van het koor, waar sporen van een wenteltrap te zien zijn die nu verdwenen is en waarschijnlijk ooit naar de klokkentoren leidde. De huidige toegang is van buitenaf via een rechte trap aan de muur van de zuidelijke sacristie.

La iglesia de Aigremont estaba situada en una fortaleza que fue destruida en 1653 por orden de Mazarino. Es un edificio alargado de arenisca con orientación norte-sur. La nave, del siglo XVI, es de tres tramos con bóvedas de crucería. Las tres naves de la nave están cubiertas por un tejado único. Bajo la nave se extiende una cripta, cuya entrada está a la altura de la nave norte. El coro alargado tiene un ábside plano y data de principios del siglo XIII. Su crujía axial se cerró cuando se instaló el altar mayor y la pared derecha está iluminada por una crujía semicircular. La pared derecha del coro alberga un óculo trilobulado, sin su reja, resto visible de un antiguo armario eucarístico oculto por el revestimiento. Hay un transepto saliente, cuyo crucero sostiene el campanario rematado por un tejado de pabellón de tejas. En el muro este del brazo norte del crucero hay un hagioscopio. La sacristía da a la pared izquierda del coro, donde se ven los vestigios de una escalera de caracol, hoy desaparecida, que probablemente conducía al campanario. El acceso actual se realiza desde el exterior por una escalera recta adosada al muro de la sacristía sur.

La chiesa di Aigremont si trovava in una roccaforte che fu distrutta nel 1653 per ordine di Mazzarino. Si tratta di un edificio allungato in pietra arenaria con orientamento nord-sud. La navata centrale, risalente al XVI secolo, è una struttura a tre navate con tre campate voltate a crociera. Le tre navate sono coperte da un unico tetto. Sotto la navata centrale si estende una cripta, il cui ingresso si trova al livello della navata nord. Il coro barocco ha un'abside piatta e risale all'inizio del XIII secolo. La sua campata assiale è stata chiusa quando è stato installato l'altare maggiore e la parete destra è illuminata da una campata semicircolare. La parete destra del coro ospita un oculo trilobato, privo di griglia, resti visibili di un antico armadio eucaristico nascosto dalla pannellatura. Il transetto è sporgente, il cui incrocio sostiene il campanile sormontato da un tetto a padiglione in scandole. Un agioscopio è incastonato nella parete est del braccio nord del transetto. La sacrestia si affaccia sulla parete sinistra del coro, dove sono visibili tracce di una scala a chiocciola, oggi scomparsa, che probabilmente un tempo conduceva al campanile. Attualmente si accede dall'esterno attraverso una scala rettilinea fissata alla parete della sacrestia meridionale.