Description
L'église a été reconstruite entre 1789 et 1790 sous l'instigation du curé Pierre Louis Micheau, avec l'entrepreneur Marion Templus et les plans de Jean-Baptiste Prevost. Le chœur date de 1768-1769. Une chapelle de Saint-Rémy a été donnée à la collégiale de Braux en 867. La paroisse est mentionnée dans un pouillé antérieur à 1312 et se situe au sud du bourg, hors du village.Construite en moellons avec chaînage en pierre de taille et toit en pavillon en ardoise, la façade principale est ouverte, fermée par une grille en fer forgé, et protégée par un auvent. L'église abrite des fonts baptismaux du XIIe siècle, classés en 1964, avec des têtes sculptées et une cuve décorée d'animaux fantastiques. Elle possède aussi des vitraux réalisés en 1955 par l'atelier G. Gross de Nancy. Le mobilier date des XIXe et XXe siècles, incluant des autels latéraux en calcaire, 10 stalles en bois, et deux tableaux de K.H. Digby.L'église présente un plan allongé avec une nef à trois vaisseaux de six travées, précédée d'un bas-côté ouest contenant le clocher encadré de chapelles. Le chœur comprend une travée droite et une abside semi-circulaire, avec une sacristie à l'angle du bas-côté gauche.L'édifice est en moellons de schiste, avec des chaînes et corniches en pierre de taille. Le sol de la nef est en grandes dalles de calcaire, et celui du chœur en damier de marbre noir et gris veinés. Les murs intérieurs sont enduits, avec des baies en plein cintre.La façade principale présente trois portails semi-circulaires encadrés de pilastres toscans, avec des oculus et toits en bâtière pour les portails latéraux, et trois niveaux de baies pour le central. La nef centrale est couverte d'une fausse voûte en berceau, soutenue par des arcs déprimés avec colonnes toscanes, tandis que les nefs latérales ont des voûtes d'ogives. L'ensemble est couvert d'ardoises, avec divers styles de toits.
English
The church was rebuilt between 1789 and 1790 at the instigation of parish priest Pierre Louis Micheau, with contractor Marion Templus and plans by Jean-Baptiste Prevost. The choir dates from 1768-1769. A chapel of Saint-Rémy was donated to the collegiate church of Braux in 867. The parish is mentioned in a pouillé dating from before 1312, and is located to the south of the town, outside the village.built of rubble stone with ashlar quoins and a slate pavilion roof, the main facade is open, closed by a wrought-iron gate and protected by a canopy. The church houses a 12th-century baptismal font, listed in 1964, with sculpted heads and a basin decorated with fantastical animals. It also boasts stained-glass windows created in 1955 by the G. Gross workshop in Nancy. The church's furnishings date from the 19th and 20th centuries, and include limestone side altars, 10 wooden stalls and two paintings by K.H. Digby.The church has an elongated plan, with a six-bay, three-vessel nave, preceded by a west aisle containing the bell tower framed by chapels. The choir comprises a right-hand bay and a semicircular apse, with a sacristy at the corner of the left-hand aisle. The nave has a large limestone flagstone floor, while the choir has a checkerboard floor of veined black and grey marble. The main façade features three semicircular portals framed by Tuscan pilasters, with oculi and gabled roofs for the side portals, and three levels of bays for the central one. The central nave is covered by a false barrel vault, supported by depressed arches with Tuscan columns, while the side naves have ribbed vaults. The entire building is covered in slate, with a variety of roof styles.
Deutsch
Die Kirche wurde zwischen 1789 und 1790 auf Anregung des Pfarrers Pierre Louis Micheau mit dem Bauunternehmer Marion Templus und den Plänen von Jean-Baptiste Prevost wiederaufgebaut. Der Chor stammt aus den Jahren 1768-1769. Eine Kapelle von Saint-Rémy wurde 867 der Stiftskirche von Braux geschenkt. Die Pfarrei wird in einem Puillé vor 1312 erwähnt und liegt südlich des Marktfleckens außerhalb des Dorfes.Die aus Bruchsteinen erbaute Kirche mit Verkettung aus Quadersteinen und einem Pavillondach aus Schiefer hat eine offene Hauptfassade, die durch ein schmiedeeisernes Gitter verschlossen und durch ein Vordach geschützt ist. Die Kirche beherbergt ein Taufbecken aus dem 12. Jahrhundert, das 1964 unter Denkmalschutz gestellt wurde und geschnitzte Köpfe sowie ein mit fantastischen Tieren verziertes Becken aufweist. Sie besitzt außerdem Glasmalereien, die 1955 von der Werkstatt G. Gross aus Nancy angefertigt wurden. Das Mobiliar stammt aus dem 19. und 20. Jahrhundert und umfasst Seitenaltäre aus Kalkstein, 10 Holzstühle und zwei Gemälde von K.H. Digby.Die Kirche hat einen langgestreckten Grundriss mit einem dreischiffigen Schiff mit sechs Jochen, dem ein westliches Seitenschiff mit dem Glockenturm und Kapellen vorgelagert ist. Der Chor besteht aus einem rechten Joch und einer halbkreisförmigen Apsis mit einer Sakristei an der Ecke des linken Seitenschiffs.Das Gebäude besteht aus Schieferbruchsteinen mit Ketten und Gesimsen aus Quadersteinen. Der Boden des Kirchenschiffs besteht aus großen Kalksteinplatten, der des Chors aus einem Schachbrettmuster aus schwarzem und grauem, geädertem Marmor. Die Innenwände sind verputzt und mit Rundbogenöffnungen versehen.Die Hauptfassade weist drei halbrunde Portale auf, die von toskanischen Pilastern eingerahmt werden, mit Okuli und Satteldächern bei den Seitenportalen und drei Ebenen von Öffnungen beim zentralen Portal. Das Mittelschiff ist mit einem falschen Tonnengewölbe bedeckt, das von eingedrückten Bögen mit toskanischen Säulen gestützt wird, während die Seitenschiffe Kreuzgewölbe haben. Das gesamte Gebäude ist mit Schiefer gedeckt, wobei es verschiedene Dachstile gibt.
Dutch
De kerk werd tussen 1789 en 1790 herbouwd op initiatief van de pastoor Pierre Louis Micheau, met aannemer Marion Templus en plannen van Jean-Baptiste Prevost. Het koor dateert uit 1768-1769. Een kapel van Saint-Rémy werd in 867 aan de collegiale kerk van Braux geschonken. De parochie wordt vermeld in een pouillé die dateert van voor 1312 en ligt ten zuiden van de stad, buiten het dorp. De hoofdgevel, gebouwd van breuksteen met kantelen in essenhout en een dak in leisteen, is open, wordt afgesloten door een smeedijzeren hek en beschermd door een baldakijn. De kerk herbergt een 12e-eeuwse doopvont, geklasseerd in 1964, met gebeeldhouwde hoofden en een bekken versierd met fantastische dieren. Er zijn ook glas-in-loodramen die in 1955 zijn gemaakt door het atelier G. Gross in Nancy. Het meubilair dateert uit de 19e en 20e eeuw, waaronder zijaltaren van kalksteen, 10 houten koorstoelen en twee schilderijen van K.H. Digby. De kerk heeft een langwerpige plattegrond met een schip met drie schepen van zes traveeën, voorafgegaan door een westelijke zijbeuk met daarin de klokkentoren omlijst door kapellen. Het koor bestaat uit een rechtertravee en een halfronde apsis, met een sacristie op de hoek van de linkerzijbeuk. De vloer van het schip is gemaakt van grote kalkstenen platen en die van het koor is een dambordpatroon van geaderd zwart en grijs marmer. De hoofdgevel heeft drie halfronde portalen omlijst door Toscaanse pilasters, met oculi en zadeldaken voor de zijportalen en drie traveeënniveaus voor het middelste portaal. Het centrale schip wordt overdekt door een vals tongewelf, ondersteund door inspringende bogen met Toscaanse zuilen, terwijl de zijschepen geribde gewelven hebben. Het hele gebouw is bedekt met leisteen, met verschillende dakstijlen.
Español
La iglesia fue reconstruida entre 1789 y 1790 a instancias del párroco Pierre Louis Micheau, con el contratista Marion Templus y planos de Jean-Baptiste Prevost. El coro data de 1768-1769. En 867 se donó una capilla de Saint-Rémy a la colegiata de Braux. La parroquia se menciona en una pouillé anterior a 1312 y está situada al sur de la ciudad, a las afueras del pueblo. Construida en piedra de mampostería, con guarniciones de sillería y tejado de pabellón de pizarra, la fachada principal es abierta, cerrada por una verja de hierro forjado y protegida por un tejadillo. La iglesia alberga una pila bautismal del siglo XII, catalogada en 1964, con cabezas esculpidas y una pila decorada con animales fantásticos. También posee vidrieras creadas en 1955 por el taller G. Gross de Nancy. El mobiliario data de los siglos XIX y XX, e incluye altares laterales de piedra caliza, 10 sillerías de madera y dos pinturas de K.H. Digby.La iglesia tiene una planta alargada con una nave de tres naves de seis tramos, precedida por una nave oeste que contiene el campanario enmarcado por capillas. El coro consta de una nave derecha y un ábside semicircular, con una sacristía en la esquina de la nave izquierda. El suelo de la nave es de grandes losas de piedra caliza, y el del coro es un damero de mármol negro y gris veteado. La fachada principal presenta tres portales semicirculares enmarcados por pilastras toscanas, con óculos y tejados a dos aguas para los portales laterales, y tres niveles de vanos para el central. La nave central está cubierta por una falsa bóveda de cañón, sostenida por arcos rebajados con columnas toscanas, mientras que las naves laterales tienen bóvedas de crucería. Todo el edificio está cubierto de pizarra, con varios estilos de tejado.
Italiano
La chiesa fu ricostruita tra il 1789 e il 1790 su iniziativa del parroco Pierre Louis Micheau, con l'appaltatore Marion Templus e i progetti di Jean-Baptiste Prevost. Il coro risale al 1768-1769. Una cappella di Saint-Rémy fu donata alla collegiata di Braux nell'867. La parrocchia, citata in un pouillé antecedente al 1312, si trova a sud della città, al di fuori dell'abitato. Costruita in pietra di macigno, con listelli di bugnato e tetto a padiglione in ardesia, la facciata principale è aperta, chiusa da un cancello in ferro battuto e protetta da una tettoia. La chiesa ospita un fonte battesimale del XII secolo, classificato nel 1964, con teste scolpite e una vasca decorata con animali fantastici. Inoltre, possiede vetrate create nel 1955 dall'atelier G. Gross di Nancy. Gli arredi risalgono al XIX e al XX secolo e comprendono altari laterali in pietra calcarea, 10 stalli in legno e due dipinti di K.H. Digby. La chiesa ha una pianta allungata con navata centrale a tre navate di sei campate, preceduta da una navata occidentale contenente il campanile incorniciato da cappelle. Il coro comprende una campata destra e un'abside semicircolare, con una sacrestia all'angolo della navata sinistra. Il pavimento della navata centrale è costituito da grandi lastre di calcare, mentre quello del coro è a scacchiera di marmo nero e grigio venato. La facciata principale presenta tre portali semicircolari incorniciati da lesene toscane, con oculi e tetti a capanna per i portali laterali e tre livelli di campate per quello centrale. La navata centrale è coperta da una falsa volta a botte, sostenuta da archi depressi con colonne toscane, mentre le navate laterali hanno volte a crociera. L'intero edificio è rivestito in ardesia, con vari stili di copertura.