Eglise Saint Pierre – Sarbazan

Aux portes de Roquefort, Sarbazan est un site très ancien avec sa nécropole des « 13 Pouys » supposé haut-lieu de sabbat. Au 11e, l’église Saint Pierre est édifiée avec les pierres d’une villa gallo-romaine. Le donjon fortifié, érigé au 14e, présente des ouvertures en croix pour les archers et des marques de tâcherons. Après les ravages des troupes protestantes, l’édifice est remanié avec l’adjonction d’une nouvelle nef très imposante. Mais ce qui surprend le plus, c’est la façade néoclassique du 18e marquant le retour à une architecture inspirée de l’Antiquité. L’église, riche d’un mobilier intéressant est classée aux Monuments Historiques. Cependant, un mystère demeure: la trace d’une ouverture serait le départ d’un souterrain reliant Sarbazan au château de Roquefort…En contrebas de l’église, la fontaine Saint Eutrope attend rhumatisants et éclopés pour soulager leurs douleurs..

The oldest parts have been built with the stones from a gallo-roman villa. The fortified dungeon is from the 14th century (cross-shaped loopholes for the archers). Looted during the wars of religion.

Vor den Toren von Roquefort liegt Sarbazan, ein sehr alter Ort mit der Nekropole der "13 Pouys", von der man annimmt, dass sie eine Hochburg des Sabbats ist. Im 11. Jahrhundert wurde die Kirche Saint Pierre aus den Steinen einer gallorömischen Villa errichtet. Der im 14. Jahrhundert errichtete befestigte Bergfried weist kreuzförmige Öffnungen für Bogenschützen und Spuren von Handwerkern auf. Nach den Verwüstungen durch die protestantischen Truppen wurde das Gebäude umgebaut und ein neues, sehr imposantes Kirchenschiff hinzugefügt. Am überraschendsten ist jedoch die neoklassizistische Fassade aus dem 18. Jahrhundert, die die Rückkehr zu einer von der Antike inspirierten Architektur markiert. Die Kirche ist reich an interessantem Mobiliar und steht unter Denkmalschutz. Unterhalb der Kirche wartet der Brunnen Saint Eutrope auf Rheumatiker und Lahme, um ihre Schmerzen zu lindern.

Aan de poorten van Roquefort ligt Sarbazan, een zeer oude plaats met de necropolis van de "13 Pouys", vermoedelijk een plaats van sabbat. In de 11e eeuw werd de kerk Saint-Pierre gebouwd met de stenen van een Gallo-Romeinse villa. De versterkte donjon, gebouwd in de 14e eeuw, heeft kruisvormige openingen voor de boogschutters en merktekens van de werklieden. Na de verwoestingen van de protestantse troepen werd het gebouw heringericht met de toevoeging van een nieuw, zeer imposant schip. Maar het meest verrassend is de 18e-eeuwse neoklassieke gevel, die een terugkeer naar een op de Oudheid geïnspireerde architectuur markeert. De kerk, rijk aan interessant meubilair, is geclassificeerd als Historisch Monument. Er blijft echter een mysterie: het spoor van een opening zou het vertrek zijn van een ondergrondse gang die Sarbazan verbindt met het kasteel van Roquefort… Onder de kerk wacht de

A las puertas de Roquefort, Sarbazan es un sitio muy antiguo con su necrópolis de los "13 Pouys", supuestamente un sitio sabático. En el siglo XI se construyó la iglesia de Saint Pierre con las piedras de una villa galo-romana. El torreón fortificado, construido en el siglo XIV, tiene aberturas en forma de cruz para los arqueros y marcas de los obreros. Tras los estragos de las tropas protestantes, el edificio fue remodelado con la adición de una nueva nave muy imponente. Pero lo más llamativo es la fachada neoclásica del siglo XVIII, que marca el regreso a una arquitectura inspirada en la antigüedad. La iglesia cuenta con un interesante mobiliario y está catalogada como Monumento Histórico. Sin embargo, queda un misterio: el rastro de una abertura sería la salida de un pasaje subterráneo que unía Sarbazan con el castillo de Roquefort… Debajo de la iglesia, la fuente de San Eutropo es

Alle porte di Roquefort, Sarbazan è un sito molto antico con la sua necropoli dei "13 Pouys", presumibilmente un luogo di sabba. Nell'XI secolo, la chiesa di Saint-Pierre fu costruita con le pietre di una villa gallo-romana. Il mastio fortificato, costruito nel XIV secolo, presenta aperture a forma di croce per gli arcieri e segni degli operai. Dopo le devastazioni delle truppe protestanti, l'edificio fu ristrutturato con l'aggiunta di una nuova navata molto imponente. Ma l'elemento che più colpisce è la facciata neoclassica del XVIII secolo, che segna il ritorno a un'architettura ispirata all'antichità. La chiesa è ricca di arredi interessanti ed è classificata come Monumento Storico. Tuttavia, rimane un mistero: la traccia di un'apertura sarebbe la partenza di un passaggio sotterraneo che collegava Sarbazan al castello di Roquefort… Sotto la chiesa, la fontana di Sant'Eutropio attende i reumatizzati e gli zoppi per alleviare i loro dolori…