Description
L’église Saint-Pierre est mentionnée dans les textes dès le XIIIe siècle et présente les caractéristiques d’un édifice roman. Elle est presque totalement reconstruite au cours du XIXe siècle. De l’édifice d’origine, il ne subsiste que l’abside. Une pierre de son parement en grand appareil de granite porte le millésime 1306. À l’ouest, sa façade est occupée par un clocher-mur à deux niveaux, composés de deux baies surmontées d’un clocheton et d’un pinacle.
Les contreforts extérieurs, en moyen appareil de granite, révèle les trois travées de la nef. L’église caractérisée par ses deux niveaux d’ouvertures en plein cintre termine à l’est par une abside pentagonale. À l’intérieur, l’abside semi-circulaire possède des arcatures retombant sur des colonnettes à chapiteaux décorés de figures et de feuillages. L’édifice connaît également une adjonction de chapelles latérales à la fin du XVe siècle. En 1840, la nef de l’édifice est repensée, chaque travée est séparée par des colonnes doriques.
English
The church of Saint-Pierre is mentioned in texts from the 13th century and has the characteristics of a Romanesque building. It was almost completely rebuilt during the 19th century. Of the original building, only the apse remains. A stone of its facing in large granite unit bears the date 1306. On the west side, the façade is occupied by a two-storey wall-belfry, composed of two bays topped by a bell tower and a pinnacle.
The external buttresses, in medium granite, reveal the three bays of the nave. The church is characterised by its two levels of semi-circular openings and ends in the east with a pentagonal apse. Inside, the semicircular apse has arcatures falling on columns with capitals decorated with figures and foliage. The building also had side chapels added at the end of the 15th century. In 1840, the nave of the building was redesigned, with each bay separated by Doric columns.
Deutsch
Die Kirche Saint-Pierre wird bereits im 13. Jahrhundert in Texten erwähnt und weist die Merkmale eines romanischen Gebäudes auf. Im 19. Jahrhundert wurde sie fast vollständig umgebaut. Von dem ursprünglichen Gebäude ist nur noch die Apsis erhalten. Ein Stein der Verblendung aus Granit trägt die Jahreszahl 1306. An der Westfassade befindet sich ein zweigeschossiger Glockenturm mit zwei Öffnungen, die von einem Glockentürmchen und einer Fiale gekrönt sind.
Die äußeren Strebepfeiler aus mittelgroßem Granit verdecken die drei Joche des Kirchenschiffs. Die Kirche zeichnet sich durch zwei Ebenen mit Rundbogenöffnungen aus und endet im Osten mit einer fünfeckigen Apsis. Das Innere der halbrunden Apsis weist Arkaden auf, die auf Säulen mit Kapitellen mit Figuren- und Blattwerkdekor ruhen. Ende des 15. Jahrhunderts wurden dem Gebäude Seitenkapellen hinzugefügt. Im Jahr 1840 wurde das Kirchenschiff neu gestaltet, wobei jedes Feld durch dorische Säulen abgetrennt wurde.
Dutch
De Saint-Pierre kerk wordt al in de 13e eeuw in teksten genoemd en heeft de kenmerken van een Romaans gebouw. Het werd bijna volledig herbouwd in de 19e eeuw. Van het oorspronkelijke gebouw is alleen de apsis overgebleven. Op een van de granieten gevelstenen staat de datum 1306. Aan de westkant wordt de gevel ingenomen door een muur-klokkentoren met twee verdiepingen, bestaande uit twee traveeën met daarboven een klokkentoren en een pinakel.
De drie traveeën van het schip worden onthuld door de steunberen aan de buitenkant, die gemaakt zijn van graniet in de middelste reeks. De kerk wordt gekenmerkt door de twee niveaus van halfronde openingen, eindigend in een vijfhoekige apsis aan de oostkant. Binnen in de halfronde apsis zijn boognissen te zien die rusten op zuilen met kapitelen versierd met figuren en gebladerte. Aan het einde van de 15e eeuw werden zijkapellen aan het gebouw toegevoegd. In 1840 werd het schip opnieuw ontworpen, met elke travee gescheiden door Dorische zuilen.
Español
La iglesia de Saint-Pierre se menciona en textos ya del siglo XIII y presenta las características de un edificio románico. Fue reconstruida casi por completo en el siglo XIX. Del edificio original sólo queda el ábside. Una de las piedras de granito del paramento lleva la fecha de 1306. Al oeste, su fachada está ocupada por un muro-campanario de dos pisos, compuesto por dos tramos rematados por un campanario y un pináculo.
Los tres tramos de la nave quedan al descubierto por los contrafuertes exteriores, que son de granito de gama media. La iglesia se caracteriza por sus dos niveles de vanos semicirculares, que terminan en un ábside pentagonal al este. En el interior, el ábside semicircular presenta arquerías que descansan sobre columnas con capiteles decorados con figuras y follaje. A finales del siglo XV se añadieron capillas laterales. En 1840 se rediseñó la nave, separando cada tramo con columnas dóricas.
Italiano
La chiesa di Saint-Pierre è citata nei testi già nel XIII secolo e presenta le caratteristiche di un edificio romanico. È stata quasi completamente ricostruita nel XIX secolo. Dell'edificio originale rimane solo l'abside. Una delle pietre di rivestimento in granito reca la data 1306. A ovest, la facciata è occupata da una torre campanaria a due piani, composta da due campate sormontate da un campanile e da un pinnacolo.
Le tre campate della navata centrale sono rivelate dai contrafforti esterni, realizzati in granito di media grandezza. La chiesa è caratterizzata da due livelli di aperture semicircolari, che terminano con un'abside pentagonale a est. All'interno, l'abside semicircolare presenta arcate che poggiano su colonne con capitelli decorati con figure e fogliame. Le cappelle laterali furono aggiunte all'edificio alla fine del XV secolo. Nel 1840 la navata centrale fu ridisegnata, con ogni campata separata da colonne doriche.