Description
L'Eglise Saint Martin est un élément clé du village médiéval de Dachstein, situé sur la route des vins d'Alsace à une vingtaine de kilomètres de Strasbourg. L’église paroissiale Saint Martin a été transférée à son emplacement actuel vers 1356. La première église mentionnée en 1240 se trouvait alors dans l'enceinte du château (aujourd'hui disparue). Elle fut maintes fois remaniée. Le seul vestige est le choeur gothique agrandi au début du 16e siècle. C'est ce que montre le linteau de la porte principale (1521) orné du blason de Guillaume II de Honstein, évêque de Strasbourg de 1506 à 1541. L'actuel édifice initialement de style gothique se caractérise par sa très longue nef du 18e siècle avec une représentation de l’Ascension du Christ et un choeur gothique 14e siècle avec un imposant maître-autel baroque 18e siècle. Il est richement orné de nombreux saints dont l’Esprit Saint, St Antoine, de la vierge Marie enfant avec à ses côtés Ste Anne et St Joachim ses parents, St Maurice, St Wendelin, St Materne et au centre de l’autel, St Martin le patron de la paroisse. De part et d’autre du tabernacle : St Jean Baptiste et St Jean Evangéliste. L'église recèle de nombreuses autres curiosités tels les 2 fonts baptismaux de 1612 et deux Christ en croix. Les deux autels latéraux avec la Vierge Marie côté nord et Ste Einbeth côté sud ainsi que la chaire ont été installés vers le milieu du 18e siècle. Les vitraux des années 1950 relatent des paraboles de l’ancien et nouveau testament. Deux vitraux de 1948 représentent St Joseph et St Antoine. Au-dessus de la porte du milieu, il y a deux tableaux des années 1850 représentant St François d’Assise et St Louis de Gonzague peints par la famille Sorg de Mutzig. Les bancs ont été fabriqués par un menuisier local, Joseph Kaltenbronn, en 1873. Le monument a connu de nombreuses modifications jusqu’en 1721 pour un style baroque tel qu'on le voit de nos jours. Construit en 1829 l’orgue, classé monument historique, est l’œuvre des facteurs d’orgue Michel Stiehr / Xavery Mockers. Il a été restauré en 2006 par le facteur d’orgue Quentin Blumenroeder. La façade présente deux baies flanquant le clocher coiffé d'un bulbe baroque (sans doute à l’origine un édifice défensif) constitué de deux parties bien distinctes : la partie basse de la même époque que l’église et la partie supérieure plus récente, le beffroi qui contient les cloches, fut mise en place en 1732 et restaurée en 1982. Ce dernier est surmonté d'une croix en fer forgé datant de 1878.
A voir aussi la Piéta (façade sud). Visite pour groupe "Découverte de Dachstein" sur réservation auprès de l'Office de Tourisme
English
The Church of Saint Martin is a key element of the medieval village of Dachstein, located on the Alsace wine route about 20 km from Strasbourg. The parish church of Saint Martin was transferred to its present location around 1356. The first church mentioned in 1240 was then located in the castle's enclosure (now disappeared). It has been modified many times. The only vestige is the gothic choir enlarged at the beginning of the 16th century. This is shown by the lintel of the main door (1521) decorated with the coat of arms of William II of Honstein, bishop of Strasbourg from 1506 to 1541. The present building, originally in Gothic style, is characterized by its very long nave from the 18th century with a representation of the Ascension of Christ and a 14th century Gothic choir with an imposing 18th century Baroque high altar. It is richly decorated with many saints including the Holy Spirit, St Anthony, the Virgin Mary as a child with St Anne and St Joachim her parents by her side, St Maurice, St Wendelin, St Materne and in the centre of the altar, St Martin the patron saint of the parish. On either side of the tabernacle: St John the Baptist and St John the Evangelist. The church contains many other curiosities such as the two baptismal fonts from 1612 and two Christ on the cross. The two side altars with the Virgin Mary on the north side and St. Einbeth on the south side as well as the pulpit were installed in the middle of the 18th century. The stained glass windows from the 1950s depict parables from the Old and New Testaments. Two stained glass windows from 1948 depict St Joseph and St Anthony. Above the middle door there are two pictures from the 1850s depicting St Francis of Assisi and St Louis de Gonzague painted by the Sorg family of Mutzig. The pews were made by a local carpenter, Joseph Kaltenbronn, in 1873. The monument underwent numerous modifications until 1721 to a baroque style as we see it today. Built in 1829, the organ is a listed monument and was built by the organ builders Michel Stiehr / Xavery Mockers. It was restored in 2006 by the organ builder Quentin Blumenroeder The facade has two bays flanking the bell tower topped by a baroque bulb (probably originally a defensive building) consisting of two distinct parts: the lower part from the same period as the church and the upper part more recent, the belfry which contains the bells, was installed in 1732 and restored in 1982. The latter is surmounted by a wrought iron cross dating from 1878
See also the Pieta (south facade). Visit for groups "Discovery of Dachstein" on reservation at the Tourist Office
Deutsch
Die Kirche Saint Martin ist ein Schlüsselelement des mittelalterlichen Dorfes Dachstein, das an der elsässischen Weinstraße etwa 20 km von Straßburg entfernt liegt. Die Pfarrkirche Saint Martin wurde um 1356 an ihren heutigen Standort verlegt. Die erste 1240 erwähnte Kirche befand sich damals innerhalb der Burgmauern (heute nicht mehr vorhanden). Sie wurde viele Male umgebaut. Das einzige Überbleibsel ist der gotische Chor, der Anfang des 16. Jahrhunderts vergrößert wurde. Dies zeigt der Sturz des Hauptportals (1521), der mit dem Wappen von Wilhelm II. von Honstein verziert ist, der von 1506 bis 1541 Bischof von Straßburg war. Das heutige, ursprünglich gotische Gebäude zeichnet sich durch ein sehr langes Kirchenschiff aus dem 18. Jahrhundert mit einer Darstellung der Himmelfahrt Christi und einen gotischen Chor aus dem 14. Jahrhundert mit einem imposanten barocken Hauptaltar aus dem 18. Jahrhundert. Er ist reich verziert mit zahlreichen Heiligen, darunter der Heilige Geist, der Heilige Antonius, die Jungfrau Maria als Kind mit ihren Eltern St. Anna und St. Joachim an ihrer Seite, der Heilige Mauritius, der Heilige Wendelin, der Heilige Materne und in der Mitte des Altars der Heilige Martin, der Schutzpatron der Gemeinde. Auf beiden Seiten des Tabernakels: St. Johannes der Täufer und St. Johannes der Evangelist. Die Kirche beherbergt zahlreiche weitere Sehenswürdigkeiten wie zwei Taufbecken aus dem Jahr 1612 und zwei Christus am Kreuz. Die beiden Seitenaltäre mit der Jungfrau Maria auf der Nordseite und der Heiligen Einbeth auf der Südseite sowie die Kanzel wurden Mitte des 18. Jahrhunderts aufgestellt. Die Glasfenster aus den 1950er Jahren erzählen Gleichnisse aus dem Alten und Neuen Testament. Zwei Glasfenster aus dem Jahr 1948 stellen den heiligen Josef und den heiligen Antonius dar. Über der mittleren Tür befinden sich zwei Gemälde aus den 1850er Jahren, die den Heiligen Franz von Assisi und den Heiligen Ludwig von Gonzaga darstellen und von der Familie Sorg aus Mutzig gemalt wurden. Die Bänke wurden 1873 von einem örtlichen Schreiner, Joseph Kaltenbronn, angefertigt. Das Denkmal erfuhr bis 1721 zahlreiche Veränderungen hin zu einem Barockstil, wie er heute zu sehen ist. Die 1829 erbaute und unter Denkmalschutz stehende Orgel ist ein Werk der Orgelbauer Michel Stiehr / Xavery Mockers. Sie wurde 2006 von dem Orgelbauer Quentin Blumenroeder restauriert Die Fassade weist zwei Buchten auf, die den Glockenturm flankieren, der von einer barocken Zwiebel (ursprünglich wohl ein Verteidigungsbau) gekrönt wird, die aus zwei sehr unterschiedlichen Teilen besteht: Der untere Teil stammt aus derselben Epoche wie die Kirche und der neuere obere Teil, der Glockenturm, der die Glocken enthält, wurde 1732 aufgestellt und 1982 restauriert. Letzterer wird von einem schmiedeeisernen Kreuz aus dem Jahr 1878 gekrönt
Ebenfalls sehenswert ist die Piéta (Südfassade). Besichtigung für Gruppen "Découverte de Dachstein" auf Reservierung beim Fremdenverkehrsamt
Dutch
De Sint-Martinuskerk is een belangrijk element van het middeleeuwse dorp Dachstein, gelegen aan de Elzasser wijnroute op ongeveer 20 km van Straatsburg. De parochiekerk van Sint Maarten werd rond 1356 overgebracht naar de huidige locatie. De eerste kerk die in 1240 werd genoemd, stond toen in de omheining van het kasteel (nu verdwenen). Het werd vele malen gewijzigd. Het enige overblijfsel is het gotische koor, dat in het begin van de 16e eeuw werd vergroot. Dit blijkt uit de bovendorpel van de hoofddeur (1521) die versierd is met het wapen van Willem II van Honstein, bisschop van Straatsburg van 1506 tot 1541. Het huidige gebouw is oorspronkelijk gebouwd in gotische stijl en wordt gekenmerkt door een zeer lang 18e-eeuws schip met een voorstelling van de Hemelvaart van Christus en een 14e-eeuws gotisch koor met een imposant 18e-eeuws barok hoogaltaar. Het is rijkelijk versierd met vele heiligen, waaronder de Heilige Geest, Sint Antonius, de Maagd Maria als kind met Sint Anne en Sint Joachim, haar ouders aan haar zijde, Sint Maurice, Sint Wendelin, Sint Materne en in het midden van het altaar Sint Martinus, de patroonheilige van de parochie. Aan weerszijden van het tabernakel: Johannes de Doper en Johannes de Evangelist. De kerk bevat vele andere curiositeiten, zoals de twee doopvonten uit 1612 en twee Christussen aan het kruis. De twee zijaltaren met de Maagd Maria aan de noordzijde en St. Einbeth aan de zuidzijde en de preekstoel werden in het midden van de 18e eeuw geïnstalleerd. De gebrandschilderde ramen uit de jaren 1950 beelden parabels uit het Oude en Nieuwe Testament uit. Twee ramen uit 1948 beelden Sint Jozef en Sint Antonius uit. Boven de middelste deur hangen twee schilderijen uit de jaren 1850 met afbeeldingen van de heilige Franciscus van Assisi en de heilige Louis de Gonzague, geschilderd door de familie Sorg uit Mutzig. De kerkbanken werden in 1873 gemaakt door een plaatselijke timmerman, Joseph Kaltenbronn. Het monument onderging talrijke wijzigingen tot 1721, toen het werd omgevormd tot de barokstijl die we nu zien. Het in 1829 gebouwde orgel staat op de monumentenlijst en is ontworpen door de orgelbouwers Michel Stiehr / Xavery Mockers. Het werd in 2006 gerestaureerd door de orgelbouwer Quentin Blumenroeder De voorgevel heeft twee traveeën die de klokkentoren flankeren met daarop een barokke bol (waarschijnlijk oorspronkelijk een verdedigingsgebouw) die uit twee verschillende delen bestaat: het onderste deel uit dezelfde periode als de kerk en het meer recente bovenste deel, de klokkentoren, waarin de klokken staan, werd in 1732 gebouwd en in 1982 gerestaureerd. Deze laatste wordt bekroond door een smeedijzeren kruis uit 1878
Ook bezienswaardig is de Pieta (zuidgevel). Bezoek voor groepen "Ontdekking van Dachstein" op reservering bij de VVV
Español
La iglesia de San Martín es un elemento clave del pueblo medieval de Dachstein, situado en la ruta del vino de Alsacia, a unos 20 km de Estrasburgo. La iglesia parroquial de San Martín se trasladó a su ubicación actual hacia 1356. La primera iglesia mencionada en 1240 se encontraba entonces en el recinto del castillo (hoy desaparecido). Se modificó muchas veces. El único vestigio es el coro gótico, que fue ampliado a principios del siglo XVI. Así lo demuestra el dintel de la puerta principal (1521) decorado con el escudo de Guillermo II de Honstein, obispo de Estrasburgo de 1506 a 1541. El edificio actual, originalmente de estilo gótico, se caracteriza por su larguísima nave del siglo XVIII con una representación de la Ascensión de Cristo y un coro gótico del siglo XIV con un imponente altar mayor barroco del siglo XVIII. Está ricamente decorado con numerosos santos, entre ellos el Espíritu Santo, San Antonio, la Virgen María de niña con sus padres Santa Ana y San Joaquín a su lado, San Mauricio, San Wendelin, San Materne y, en el centro del altar, San Martín, el patrón de la parroquia. A ambos lados del tabernáculo: San Juan Bautista y San Juan Evangelista. La iglesia contiene muchas otras curiosidades, como las dos pilas bautismales de 1612 y dos Cristos en la cruz. Los dos altares laterales con la Virgen María en el lado norte y San Einbeth en el lado sur, así como el púlpito, se instalaron a mediados del siglo XVIII. Las vidrieras de la década de 1950 representan parábolas del Antiguo y del Nuevo Testamento. Dos ventanas de 1948 representan a San José y San Antonio. Sobre la puerta central hay dos cuadros de la década de 1850 de San Francisco de Asís y San Luis Gonzaga pintados por la familia Sorg de Mutzig. Los bancos fueron fabricados por un carpintero local, Joseph Kaltenbronn, en 1873. El monumento sufrió numerosas modificaciones hasta 1721, cuando se transformó en el estilo barroco que vemos hoy. El órgano fue construido en 1829 por los organeros Michel Stiehr / Xavery Mockers y es un edificio protegido. Fue restaurado en 2006 por el organero Quentin Blumenroeder La fachada tiene dos vanos que flanquean el campanario, rematado por un bulbo barroco (probablemente en su origen un edificio defensivo) que consta de dos partes distintas: la inferior, de la misma época que la iglesia, y la superior, más reciente, el campanario, que contiene las campanas, fue erigido en 1732 y restaurado en 1982. Esta última está coronada por una cruz de hierro forjado que data de 1878
También merece la pena ver la Piedad (fachada sur). Visita para grupos "Descubrimiento del Dachstein" previa reserva en la Oficina de Turismo
Italiano
La Chiesa di San Martino è un elemento chiave del villaggio medievale di Dachstein, situato sulla strada del vino dell'Alsazia a circa 20 km da Strasburgo. La chiesa parrocchiale di San Martino fu trasferita nell'attuale sede intorno al 1356. La prima chiesa menzionata nel 1240 si trovava allora nel recinto del castello (oggi scomparso). È stato modificato molte volte. L'unico resto è il coro gotico, ampliato all'inizio del XVI secolo. Lo dimostra l'architrave della porta principale (1521) decorata con lo stemma di Guglielmo II di Honstein, vescovo di Strasburgo dal 1506 al 1541. L'edificio attuale, originariamente in stile gotico, è caratterizzato da una lunghissima navata del XVIII secolo con una rappresentazione dell'Ascensione di Cristo e un coro gotico del XIV secolo con un imponente altare maggiore barocco del XVIII secolo. È riccamente decorata con numerosi santi, tra cui lo Spirito Santo, Sant'Antonio, la Vergine Maria bambina con i genitori Sant'Anna e San Gioacchino al suo fianco, San Maurizio, San Wendelin, Santa Materna e, al centro dell'altare, San Martino, patrono della parrocchia. Ai lati del tabernacolo: San Giovanni Battista e San Giovanni Evangelista. La chiesa contiene molte altre curiosità, come i due fonti battesimali del 1612 e due Cristi in croce. I due altari laterali con la Vergine Maria a nord e Sant'Einstein a sud e il pulpito furono installati a metà del XVIII secolo. Le vetrate degli anni '50 raffigurano parabole dell'Antico e del Nuovo Testamento. Due finestre del 1948 raffigurano San Giuseppe e Sant'Antonio. Sopra la porta centrale si trovano due dipinti degli anni '50 del XIX secolo raffiguranti San Francesco d'Assisi e San Luigi di Gonzaga, opera della famiglia Sorg di Mutzig. I banchi furono realizzati da un falegname locale, Joseph Kaltenbronn, nel 1873. Il monumento subì numerose modifiche fino al 1721, quando fu trasformato nello stile barocco che vediamo oggi. L'organo è stato costruito nel 1829 dagli organari Michel Stiehr / Xavery Mockers ed è un edificio classificato. È stato restaurato nel 2006 dall'organaro Quentin Blumenroeder La facciata presenta due campate che fiancheggiano il campanile sormontato da un bulbo barocco (probabilmente in origine un edificio difensivo) costituito da due parti distinte: la parte inferiore risalente allo stesso periodo della chiesa e la parte superiore più recente, la cella campanaria, che contiene le campane, eretta nel 1732 e restaurata nel 1982. Quest'ultima è sormontata da una croce in ferro battuto del 1878
Da vedere anche la Pietà (facciata sud). Visita per gruppi "Scoperta del Dachstein" su prenotazione presso l'Ufficio del Turismo