Eglise Saint Martin – Jaméricourt

Précédée d'un petit porche en partie refait mais qui a conservé sa charpente en carène du 16 ème siècle, Saint-Martin associe une nef unique de la fin du 11 ème siècle ou du début du siècle suivant à un chœur de deux travées du début du 13 ème siècle. La première travée de celui-ci est flanquée au sud d'une ancienne chapelle seigneuriale du 14 ème siècle, souvent remaniée et depuis longtemps transformée en sacristie. Construite en silex, la nef a gardé la partie supérieure de son portail d'origine, dont l'archivolte est soulignée d'un cordon de billettes. Le reste a été refait en briques. Le chœur est une construction très simple, voire assez fruste. Ogives et doubleaux ont simplement leurs arêtes abattues et la sculpture des chapiteaux à crochets est assez sommaire. Les fenêtres sont de simples lancettes, regroupées en paire au chevet, ce qui n'est pas fréquent, l'usage étant plutôt d'ouvrir un triplet ou une seule grande fenêtre. Le mobilier vaut principalement pour la très belle contretable du maître autel (début du 18 ème siècle) et un exceptionnel saint Martin (16 ème siècle). Dominique Vermand

Preceded by a small porch that has been partially rebuilt but which has kept its 16th century frame, Saint-Martin combines a single nave from the end of the 11th century or the beginning of the following century with a two-bay choir from the beginning of the 13th century. The first bay of the latter is flanked to the south by a former 14th century seigniorial chapel, often reworked and long since transformed into a sacristy. Built in flint, the nave has kept the upper part of its original portal, whose archivolt is underlined by a string of billets. The rest has been rebuilt in brick. The choir is a very simple construction, even quite crude. Ogives and doubleaux have simply their edges knocked down and the sculpture of the capitals with hooks is rather summary. The windows are simple lancets, grouped in pairs at the chevet, which is not frequent, the custom being rather to open a triplet or a single large window. The furnishings are mainly of interest for the very beautiful counter-table of the high altar (early 18th century) and an exceptional Saint Martin (16th century). Dominique Vermand

Saint-Martin, dem eine kleine Vorhalle vorangeht, die zum Teil erneuert wurde, aber noch den Kielrahmen aus dem 16. Jahrhundert aufweist, besteht aus einem einzigen Schiff aus dem Ende des 11. oder Anfang des folgenden Jahrhunderts und einem Chor mit zwei Jochen aus dem frühen 13. Das erste Joch des Chors wird im Süden von einer ehemaligen herrschaftlichen Kapelle aus dem 14. Jahrhundert flankiert, die oft umgebaut und seit langem in eine Sakristei umgewandelt wurde. Das aus Feuerstein gebaute Kirchenschiff hat den oberen Teil seines ursprünglichen Portals bewahrt, dessen Archivolte durch eine Schnur aus Knüppeln hervorgehoben wird. Der Rest wurde aus Ziegelsteinen neu errichtet. Der Chor ist eine sehr einfache, ja sogar recht karge Konstruktion. Die Spitzbögen und Doppelbögen haben einfach ihre Kanten abgeschlagen und die Skulpturen der Hakenkapitelle sind recht einfach. Die Fenster sind einfache Lanzettfenster, die am Kopfende zu Paaren zusammengefasst sind, was nicht häufig vorkommt, da es üblich ist, ein Triplett oder ein einziges großes Fenster zu öffnen. Das Mobiliar besteht hauptsächlich aus einem sehr schönen Hochaltar (Anfang des 18. Jh.) und einem außergewöhnlichen St. Martin (16. Jh.). Dominique Vermand

Voorafgegaan door een klein portaal dat gedeeltelijk is herbouwd maar waarvan de 16e-eeuwse gebeeldhouwde dakstructuur is behouden, combineert Sint-Maarten een enkel schip uit het einde van de 11e eeuw of het begin van de volgende eeuw met een koor met twee traveeën uit het begin van de 13e eeuw. De eerste travee van deze laatste wordt aan de zuidkant geflankeerd door een voormalige 14e-eeuwse heerlijkheidskapel, die vaak is verbouwd en al lang tot sacristie is omgevormd. Het schip is gebouwd in vuursteen en heeft het bovenste deel van het oorspronkelijke portaal behouden, waarvan de archivolt wordt onderstreept door een rij knuppels. De rest is herbouwd in baksteen. Het koor is een zeer eenvoudige, zelfs tamelijk grove constructie. Bij de ogieven en doubletten zijn de randen gewoon weggeslagen en de sculptuur van de kapitelen met haken is nogal eenvoudig. De ramen zijn eenvoudige lancetten, gegroepeerd in paren aan het hoofd van de kerk, wat niet vaak voorkomt, want het is gebruikelijk om een triplet of een enkel groot raam te openen. Het meubilair is vooral interessant vanwege het zeer fraaie hoogaltaarstuk (begin 18e eeuw) en een uitzonderlijke Sint Maarten (16e eeuw). Dominique Vermand

Precedido por un pequeño pórtico parcialmente reconstruido pero que conserva su estructura de techo carenado del siglo XVI, San Martín combina una nave única de finales del siglo XI o principios del siguiente con un coro de dos tramos de principios del siglo XIII. La primera crujía de esta última está flanqueada al sur por una antigua capilla señorial del siglo XIV, que ha sido modificada con frecuencia y que hace tiempo se transformó en sacristía. Construida en sílex, la nave conserva la parte superior de su pórtico original, cuya arquivolta está subrayada por un cordón de palanquillas. El resto ha sido reconstruido en ladrillo. El coro es una construcción muy sencilla, incluso algo tosca. Las ojivas y los doubleaux tienen simplemente sus bordes cortados y la escultura de los capiteles con ganchos es bastante sumaria. Las ventanas son simples lancetas, agrupadas por parejas en la cabecera de la iglesia, lo que no es habitual, ya que se acostumbra a abrir un triplete o una sola ventana grande. El mobiliario es interesante sobre todo por el bellísimo retablo mayor (principios del siglo XVIII) y un excepcional San Martín (siglo XVI). Dominique Vermand

Preceduta da un piccolo portico in parte ricostruito, ma che ha conservato la struttura del tetto caricato del XVI secolo, San Martino combina una navata unica della fine dell'XI secolo o dell'inizio del secolo successivo con un coro a due campate dell'inizio del XIII secolo. La prima campata di quest'ultima è fiancheggiata a sud da un'ex cappella signorile del XIV secolo, spesso rimaneggiata e da tempo trasformata in sacrestia. Costruita in selce, la navata centrale ha conservato la parte superiore del portale originale, il cui archivolto è sottolineato da un cordone di billette. Il resto è stato ricostruito in mattoni. Il coro è una costruzione molto semplice, persino piuttosto rozza. Ogive e doubleaux hanno semplicemente i bordi tagliati e la scultura dei capitelli con ganci è piuttosto sommaria. Le finestre sono semplici monofore, raggruppate a coppie in testa alla chiesa, il che non è comune, poiché è consuetudine aprire una trifora o un unico finestrone. L'arredamento è interessante soprattutto per la bellissima pala dell'altare maggiore (inizio XVIII secolo) e per un eccezionale San Martino (XVI secolo). Dominique Vermand