EGLISE SAINT-LAURENT DE MEUSE – Val-de-Meuse

L'église Saint-Laurent comporte une nef de la fin du 12e siècle. Sa particularité réside dans le fait que l'édifice a changé d'orientation en 1837, comme l'atteste la pierre commémorative posée lors de la modification du portail occidental, ce qui nécessita un profond remaniement : notons simplement l'abbatage du choeur pour le rebatir de l'autre coté, la suppression des voûtes de la nef, ou encore le surhaussement des murs et installation d'une fausse voûte en berceau. En grès, de plan allongé, l'église de Meuse comporte aujourd'hui une nef à vaisseau unique, couverte d'une fausse voûte en berceau, une tour-porche couronnée par une flèche en ardoise, deux chapelles secondaires et un choeur couvert d'une fausse coupole.

Saint-Laurent church features a late 12th-century nave. Its particularity lies in the fact that the edifice changed its orientation in 1837, as attested by the commemorative stone placed when the western portal was modified. This necessitated extensive remodeling: the choir was demolished and rebuilt on the other side, the nave vaults were removed, and the walls were raised and a false barrel vault installed. Built of sandstone and elongated in plan, the Meuse church today comprises a single nave covered by a false barrel vault, a tower-porch crowned by a slate spire, two secondary chapels and a choir covered by a false cupola.

Die St.-Laurentius-Kirche besitzt ein Kirchenschiff aus dem späten 12. Die Besonderheit des Gebäudes besteht darin, dass es 1837 seine Ausrichtung änderte, wie der Gedenkstein belegt, der bei der Änderung des Westportals angebracht wurde, was eine grundlegende Umgestaltung erforderlich machte: Der Chor wurde abgerissen, um ihn auf der anderen Seite wieder aufzubauen, die Gewölbe des Kirchenschiffs wurden entfernt und die Mauern wurden erhöht und ein falsches Tonnengewölbe eingebaut. Die Kirche in Meuse besteht aus Sandstein, hat einen länglichen Grundriss und besteht aus einem einschiffigen Kirchenschiff mit einem falschen Tonnengewölbe, einem Turm, der von einer Schieferspitze gekrönt wird, zwei Nebenkapellen und einem Chor mit einer falschen Kuppel.

De kerk Saint-Laurent heeft een schip dat dateert uit het einde van de 12e eeuw. De bijzonderheid ligt in het feit dat het gebouw van oriëntatie veranderde in 1837, zoals blijkt uit de gedenksteen die werd gelegd bij de wijziging van het westelijke portaal, waardoor een ingrijpende verbouwing nodig was: let maar op de afbraak van het koor om het aan de andere kant weer op te bouwen, de verwijdering van de gewelven van het schip of de verhoging van de muren en de plaatsing van een vals tongewelf. De huidige Maaskerk, gebouwd in zandsteen en langwerpig van plattegrond, bestaat uit één schip overdekt door een vals tongewelf, een toren-porch bekroond door een leistenen spits, twee secundaire kapellen en een koor overdekt door een valse koepel.

La iglesia Saint-Laurent tiene una nave que data de finales del siglo XII. Su particularidad reside en el hecho de que el edificio cambió de orientación en 1837, como atestigua la lápida conmemorativa colocada cuando se modificó la portada occidental, lo que exigió una profunda remodelación: basta con señalar la demolición del coro para reconstruirlo en el otro lado, la supresión de las bóvedas de la nave o el levantamiento de los muros y la instalación de una falsa bóveda de cañón. Construida en piedra arenisca y de planta alargada, la iglesia del Mosa consta hoy de una sola nave cubierta por una falsa bóveda de cañón, una torre-porche coronada por un chapitel de pizarra, dos capillas secundarias y un coro cubierto por una falsa cúpula.

La chiesa di Saint-Laurent ha una navata che risale alla fine del XII secolo. La sua particolarità risiede nel fatto che l'edificio ha cambiato orientamento nel 1837, come testimonia la pietra commemorativa posata in occasione della modifica del portale occidentale, che ha reso necessaria una profonda ristrutturazione: basti pensare alla demolizione del coro per ricostruirlo dall'altra parte, alla rimozione delle volte della navata centrale o all'innalzamento dei muri e all'installazione di una falsa volta a botte. Costruita in pietra arenaria e a pianta allungata, la chiesa della Mosa è oggi composta da un'unica navata coperta da una falsa volta a botte, da una torre-portico coronata da una guglia in ardesia, da due cappelle secondarie e da un coro coperto da una falsa cupola.