Eglise Saint-Jouin – Mauléon

Eglise romane du XIIe, sa reconstruction avec ajout de style gothique tardif remonte à la fin XVe – début XVIe correspondant à une période faste de Mauléon. Partiellement détruite à la Révolution, elle fut agrandie au XIXe. Cette église présente un plan en croix latine hérissé de contreforts aux angles et sur la nef. On note une belle façade ordonnancée, composée d’une rosace et d’une porte surmontée d’un arc en accolade. Face à l’ancien presbytère se dresse un manoir, prieuré bâti au XVIe siècle par les moines bénédictins qui s’y sont retirés en 1772.

This Romanesque church of the 12th century was reconstructed, without addition, in the late gothic style between the end of the 15th and the beginning of the 16th centuries, corresponding to a prosperous period in Mauléon’s history. Partially destroyed in the Revolution, it was enlarged in the 19th century. This church presents a Latin, cross floor plan, buttresses standing on end at the corners and in the nave. One notices the beautifully created facade, consisting of a rose window and a door topped with semicircular (ogee) arches. Opposite the old presbytery, a manor house appears, built as a priory in the 16th century by the Benedictine monks who retired

Romanische Kirche aus dem 12. Jahrhundert, Wiederaufbau mit spätgotischen Ergänzungen Ende des 15. und Anfang des 16. Jahrhunderts, einer Blütezeit Mauléons. Während der Revolution wurde sie teilweise zerstört und im 19. Jahrhundert erweitert. Die Kirche hat einen Grundriss in Form eines lateinischen Kreuzes mit Strebepfeilern an den Ecken und am Kirchenschiff. Die Fassade ist schön gegliedert und besteht aus einer Rosette und einer Tür, die von einem Klammerbogen überragt wird. Jahrhundert von Benediktinermönchen errichtet, die sich 1772 dorthin zurückzogen.

Deze Romaanse kerk uit de 12e eeuw is herbouwd in laatgotische stijl en dateert van het einde van de 15e tot het begin van de 16e eeuw, een periode van pracht en praal voor Mauléon. Gedeeltelijk verwoest tijdens de Revolutie, werd het in de 19e eeuw uitgebreid. Deze kerk heeft een Latijns kruisplan met steunberen op de hoeken en op het schip. Het heeft een mooie, ordelijke gevel, met een roosvenster en een deuropening bekroond door een boog. Tegenover de voormalige pastorie staat een herenhuis, een priorij die in de 16e eeuw werd gebouwd door de benedictijner monniken die er in 1772 met pensioen gingen.

Iglesia románica del siglo XII, su reconstrucción con el añadido del estilo gótico tardío data de finales del siglo XV y principios del XVI, lo que corresponde a un periodo de prosperidad para Mauléon. Parcialmente destruida durante la Revolución, fue ampliada en el siglo XIX. Esta iglesia tiene una planta de cruz latina con contrafuertes en las esquinas y en la nave. Tiene una hermosa y ordenada fachada con un rosetón y una puerta coronada por un arco. Frente al antiguo presbiterio se encuentra una casa solariega, un priorato construido en el siglo XVI por los monjes benedictinos que se retiraron allí en 1772.

Chiesa romanica del XII secolo, la sua ricostruzione con l'aggiunta dello stile tardo gotico risale alla fine del XV e all'inizio del XVI secolo, corrispondente a un periodo di prosperità per Mauléon. Parzialmente distrutto durante la Rivoluzione, fu ampliato nel XIX secolo. La chiesa ha una pianta a croce latina con contrafforti agli angoli e sulla navata. Ha una bella facciata ordinata con un rosone e un portale sormontato da un arco. Di fronte all'ex presbiterio si trova la casa padronale, un priorato costruito nel XVI secolo dai monaci benedettini che vi si ritirarono nel 1772.