Description
L'église dédiée à saint Hippolyte, à la tour carrée, est située sur un monticule, probablement une ancienne motte féodale. Elle a pris la place en 1826, d'un ancien prieuré. Le village a été peuplé autour de ce prieuré en 1257, grâce à une charte du comte Esquivat de Chabanais qui accordait alors des avantages fiscaux. C'est le comte de la charte de la tour du moulin médiéval de Lourdes. L'entrée se fait par le jardin.
En 1093, l’église d'origine a été donnée au couvent de Saint-Savin (Sén Sabi) par les seigneurs locaux. Cette donation fut confirmée par le pape Alexandre III. En 1660, lors du tremblement de terre, l’église dut être en partie reconstruite et c’est au XVIIIème siècle que nous avons un descriptif bien précis, lors de la visite épiscopale de 1781. L’église fut rénovée en 1826, et le clocher élevé en 1832-1835. C’est à cette époque que furent construites la tribune et probablement la chapelle Saint-Joseph et la sacristie. La Vierge de la chapelle de la Vierge fut restaurée en 1963 (dorure à l’or fin). Au XIXème siècle, de nombreux accessoires furent offerts par des villageois, dont les cloches (1818, 1865), des statues (1901-1905) et des vitraux (1885). On peut noter que l’église ne possédait pas de confrérie, ni de relique. On rapporte que "lors de la démolition de l'ancienne église, il y a environ 30 ans [1828], on trouva une pierre sur laquelle étaient sculptées les armes des Templiers ; elle fut enfouie, au dire des uns, sous les dalles du portail de la nouvelle église, au dire des autres, sous le seuil de la porte du presbytère." Bulletin de la société académique des H-P, 1858. Instituteur Beauxis. Cette information est rapportée par Robert VIÉ, SESV de 1983. Un descriptif précis réalisé par Hubert MATHIEU se trouve à la disposition des visiteurs à l’entrée de l’église.
À l'intérieur, la nef centrale est bordée par deux chapelles latérales, dont celle de la Vierge qui possède un beau tableau fin XVIIème siècle (mentionné dans l'inventaire épiscopal de 1781) représentant la Sainte Famille se penchant avec douceur sur l'Enfant Jésus.
Le tabernacle du maître-autel de la fin du XVIIème siècle est de l'atelier Jean I SOUSTRE d'Asté qui travailla avec le doreur Jean CATAU. Il ressemble à celui de Vidalos avec son Christ unique surmonté d'une tête d'ange et encadré de deux personnages. Notez, à gauche du Christ, la Vierge qui pleure et, à droite, Jean avec sa plume qui écrit son évangile. Le bas-relief de droite représente les âmes qui échappent à l'Enfer, aidées par des anges. Derrière l'autel, trône un saint Hippolyte (officier romain avec une épée bien longue) en stuc blanc arborant sa palme de martyr. Sources : www.patrimoines-lourdes-gavarnie.fr
English
The church dedicated to Saint Hippolyte, with its square tower, is situated on a mound, probably an ancient feudal mound. It took the place in 1826, of a former priory. The village was populated around this priory in 1257, thanks to a charter from the Count Esquivat de Chabanais, who granted tax benefits. It is the count of the charter of the medieval mill tower of Lourdes. The entrance is through the garden.
In 1093, the original church was given to the convent of Saint-Savin (Sén Sabi) by the local lords. This donation was confirmed by Pope Alexander III. In 1660, during the earthquake, the church had to be partly rebuilt and it is in the 18th century that we have a precise description, during the episcopal visit of 1781. The church was renovated in 1826, and the bell tower raised in 1832-1835. It was at this time that the tribune and probably the chapel of Saint Joseph and the sacristy were built. The Virgin of the chapel of the Virgin was restored in 1963 (gilding with fine gold). In the 19th century, many accessories were offered by villagers, including bells (1818, 1865), statues (1901-1905) and stained glass windows (1885). It can be noted that the church did not have a confraternity, nor a relic. It is reported that "during the demolition of the old church, about 30 years ago [1828], a stone was found on which were carved the arms of the Templars; it was buried, according to some, under the slabs of the portal of the new church, according to others, under the threshold of the door of the presbytery." Bulletin de la société académique des H-P, 1858. Teacher Beauxis. This information is reported by Robert VIÉ, SESV of 1983. A precise description made by Hubert MATHIEU is available to visitors at the entrance of the church.
Inside, the central nave is bordered by two side chapels, one of which is the chapel of the Virgin, which has a beautiful late 17th century painting (mentioned in the episcopal inventory of 1781) representing the Holy Family gently leaning over the Child Jesus
The tabernacle of the high altar from the end of the 17th century is from the workshop of Jean I SOUSTRE from Asté who worked with the gilder Jean CATAU. It resembles that of Vidalos with its single Christ surmounted by an angel's head and framed by two figures. Note, on the left of Christ, the Virgin weeping and, on the right, John with his pen writing his gospel. The bas-relief on the right represents the souls escaping from Hell, helped by angels. Behind the altar, a white stucco Saint Hippolytus (a Roman officer with a long sword) is enthroned with his martyr's palm Sources : www.patrimoines-lourdes-gavarnie.fr
Deutsch
Die dem heiligen Hippolytus geweihte Kirche mit ihrem quadratischen Turm steht auf einem Hügel, der wahrscheinlich eine alte feudale Motte war. Sie trat 1826 an die Stelle eines ehemaligen Priorats. Das Dorf wurde 1257 dank einer Urkunde des Grafen Esquivat de Chabanais, der damals Steuervorteile gewährte, um diese Priorei herum besiedelt. Er ist der Graf der Charta des mittelalterlichen Mühlenturms von Lourdes. Der Eingang erfolgt durch den Garten.
Im Jahr 1093 wurde die ursprüngliche Kirche von den örtlichen Herrschern dem Kloster Saint-Savin (Sén Sabi) geschenkt. Diese Schenkung wurde von Papst Alexander III. bestätigt. Während des Erdbebens im Jahr 1660 musste die Kirche teilweise wieder aufgebaut werden und erst im 18. Jahrhundert, während des bischöflichen Besuchs im Jahr 1781, erhalten wir eine genaue Beschreibung. Die Kirche wurde 1826 renoviert und der Glockenturm 1832-1835 erhöht. In dieser Zeit wurden auch die Empore und wahrscheinlich auch die St.-Josef-Kapelle und die Sakristei gebaut. Die Madonna in der Marienkapelle wurde 1963 restauriert (vergoldet). Jahrhundert wurde viel Zubehör von Dorfbewohnern gestiftet, darunter die Glocken (1818, 1865), Statuen (1901-1905) und Glasfenster (1885). Es ist anzumerken, dass die Kirche weder eine Bruderschaft noch eine Reliquie besaß. Es wird berichtet, dass "beim Abriss der alten Kirche vor etwa 30 Jahren [1828] ein Stein gefunden wurde, auf dem das Wappen der Templer eingemeißelt war; er wurde vergraben, nach Aussage der einen unter den Platten des Portals der neuen Kirche, nach Aussage der anderen unter der Schwelle der Tür des Pfarrhauses" Bulletin de la société académique des H-P, 1858. Lehrer Beauxis. Diese Information wird von Robert VIÉ, SESV von 1983, berichtet. Eine genaue Beschreibung, die von Hubert MATHIEU erstellt wurde, steht Besuchern am Eingang der Kirche zur Verfügung.
Im Inneren wird das Hauptschiff von zwei Seitenkapellen begrenzt, darunter die Kapelle der Jungfrau Maria, die ein schönes Gemälde aus dem späten 17. Jahrhundert besitzt (erwähnt im bischöflichen Inventar von 1781), das die Heilige Familie darstellt, die sich sanft über das Jesuskind beugt
Der Tabernakel des Hochaltars aus dem späten 17. Jahrhundert stammt aus der Werkstatt von Jean I SOUSTRE aus Asté, der mit dem Vergolder Jean CATAU zusammenarbeitete. Er ähnelt dem von Vidalos mit seinem einzigen Christus, der von einem Engelskopf gekrönt und von zwei Personen eingerahmt wird. Beachten Sie, dass sich links von Christus die weinende Jungfrau befindet und rechts Johannes mit seiner Feder, der sein Evangelium schreibt. Das Basrelief auf der rechten Seite stellt die Seelen dar, die mit Hilfe von Engeln der Hölle entfliehen. Hinter dem Altar thront ein heiliger Hippolyt (römischer Offizier mit einem langen Schwert) aus weißem Stuck, der seine Märtyrerpalme zur Schau trägt Quellen: www.patrimoines-lourdes-gavarnie.fr
Dutch
De kerk gewijd aan de heilige Hippolytus, met zijn vierkante toren, ligt op een heuvel, waarschijnlijk een oude feodale heuvel. In 1826 nam het de plaats in van een voormalige priorij. Het dorp werd in 1257 rond deze priorij bevolkt, dankzij een charter van de graaf Esquivat de Chabanais, die destijds belastingvoordelen verleende. Dit is de graaf van de oorkonde van de middeleeuwse molentoren van Lourdes. De ingang is via de tuin.
In 1093 werd de oorspronkelijke kerk door de plaatselijke heren geschonken aan het klooster van Saint-Savin (Sén Sabi). Deze schenking werd bevestigd door paus Alexander III. In 1660, tijdens de aardbeving, moest de kerk gedeeltelijk worden herbouwd en het is in de 18e eeuw dat we een precieze beschrijving hebben, tijdens het bisschoppelijk bezoek van 1781. De kerk werd gerenoveerd in 1826, en de klokkentoren verhoogd in 1832-1835. De tribune en waarschijnlijk de kapel van St. Joseph en de sacristie werden in deze tijd gebouwd. De Mariakapel werd in 1963 gerestaureerd (verguld met fijn goud). In de 19e eeuw werden veel accessoires geschonken door dorpelingen, waaronder klokken (1818, 1865), beelden (1901-1905) en gebrandschilderde ramen (1885). De kerk had geen broederschap of relikwieën. Er wordt gemeld dat "tijdens de afbraak van de oude kerk, ongeveer 30 jaar geleden [1828], een steen werd gevonden waarop de wapens van de Tempeliers waren gekerfd; volgens sommigen werd hij begraven onder de platen van het portaal van de nieuwe kerk, volgens anderen onder de drempel van de deur van de pastorie Bulletin de la société académique des H-P, 1858. Juf Beauxis. Deze informatie is afkomstig van Robert VIÉ, SESV van 1983. Een nauwkeurige beschrijving door Hubert MATHIEU is beschikbaar voor bezoekers bij de ingang van de kerk.
Binnenin wordt het centrale schip begrensd door twee zijkapellen, waaronder de kapel van de Maagd, met een prachtig schilderij uit het einde van de 17e eeuw (vermeld in de bisschoppelijke inventaris van 1781) dat de Heilige Familie voorstelt die zachtjes over het Kind Jezus heen leunt
Het tabernakel van het hoofdaltaar, daterend van het einde van de 17e eeuw, is gemaakt door het atelier van Jean I SOUSTRE uit Asté, die samenwerkte met de gilder Jean CATAU. Het lijkt op het exemplaar in Vidalos met zijn enkele Christus boven het hoofd van een engel en omringd door twee figuren. Links van Christus de huilende maagd en rechts Johannes met zijn pen die zijn evangelie schrijft. Het bas-reliëf rechts stelt de zielen voor die uit de hel ontsnappen, geholpen door engelen. Achter het altaar troont een wit gestucte Sint Hippolytus (een Romeinse officier met een lang zwaard) met zijn martelaarspalm Bronnen: www.patrimoines-lourdes-gavarnie.fr
Español
La iglesia dedicada a San Hipólito, con su torre cuadrada, está situada sobre un montículo, probablemente un antiguo montículo feudal. En 1826, ocupó el lugar de un antiguo priorato. El pueblo se pobló en torno a este priorato en 1257, gracias a una carta del conde Esquivat de Chabanais, que concedía entonces ventajas fiscales. Este es el recuento de la carta de la torre del molino medieval de Lourdes. La entrada es por el jardín.
En 1093, la iglesia original fue cedida al convento de Saint-Savin (Sén Sabi) por los señores locales. Esta donación fue confirmada por el Papa Alejandro III. En 1660, durante el terremoto, la iglesia tuvo que ser parcialmente reconstruida y es en el siglo XVIII cuando tenemos una descripción precisa, durante la visita episcopal de 1781. La iglesia se renovó en 1826 y el campanario se construyó en 1832-1835. En esta época se construyeron la tribuna y probablemente la capilla de San José y la sacristía. La Virgen de la Capilla de la Virgen fue restaurada en 1963 (dorada con oro fino). En el siglo XIX, los vecinos donaron muchos accesorios, como campanas (1818, 1865), estatuas (1901-1905) y vidrieras (1885). Cabe destacar que la iglesia no tenía hermandad ni reliquias. Se cuenta que "durante la demolición de la antigua iglesia, hace unos 30 años [1828], se encontró una piedra en la que estaban talladas las armas de los templarios; estaba enterrada, según algunos, bajo las losas del portal de la nueva iglesia, según otros, bajo el umbral de la puerta del presbiterio Bulletin de la société académique des H-P, 1858. Profesor Beauxis. Esta información ha sido comunicada por Robert VIÉ, SESV de 1983. Una descripción precisa de Hubert MATHIEU está a disposición de los visitantes en la entrada de la iglesia.
En el interior, la nave central está bordeada por dos capillas laterales, una de las cuales es la capilla de la Virgen, que tiene una hermosa pintura de finales del siglo XVII (mencionada en el inventario episcopal de 1781) que representa a la Sagrada Familia inclinada suavemente sobre el Niño Jesús
El tabernáculo del altar mayor, de finales del siglo XVII, fue realizado por el taller de Jean I SOUSTRE de Asté, que trabajó con el dorador Jean CATAU. Se asemeja a la de Vidalos con su único Cristo coronado por una cabeza de ángel y enmarcado por dos figuras. Obsérvese, a la izquierda de Cristo, la Virgen llorando y, a la derecha, Juan con su pluma escribiendo su evangelio. El bajorrelieve de la derecha representa las almas que escapan del infierno, ayudadas por ángeles. Detrás del altar, se entroniza un San Hipólito (oficial romano con una larga espada) estucado en blanco con su palma de mártir Fuentes: www.patrimoines-lourdes-gavarnie.fr
Italiano
La chiesa dedicata a Sant'Ippolito, con la sua torre quadrata, è situata su un tumulo, probabilmente un antico tumulo feudale. Nel 1826 ha preso il posto di un precedente priorato. Il villaggio si popolò attorno a questo priorato nel 1257, grazie a una carta del conte Esquivat de Chabanais, che all'epoca concesse vantaggi fiscali. Questo è il conte della carta della torre del mulino medievale di Lourdes. L'ingresso è attraverso il giardino.
Nel 1093, la chiesa originaria fu donata al convento di Saint-Savin (Sén Sabi) dai signori locali. Questa donazione fu confermata da Papa Alessandro III. Nel 1660, durante il terremoto, la chiesa dovette essere parzialmente ricostruita ed è nel XVIII secolo che ne abbiamo una descrizione precisa, durante la visita episcopale del 1781. La chiesa fu ristrutturata nel 1826 e il campanile fu costruito nel 1832-1835. In questo periodo furono costruiti la tribuna e probabilmente la cappella di San Giuseppe e la sacrestia. La cappella della Vergine è stata restaurata nel 1963 (dorata con oro fino). Nel XIX secolo, molti accessori furono donati dagli abitanti del villaggio, tra cui campane (1818, 1865), statue (1901-1905) e vetrate (1885). Va notato che la chiesa non aveva confraternite né reliquie. Si racconta che "durante la demolizione della vecchia chiesa, circa 30 anni fa [1828], fu rinvenuta una pietra su cui erano incise le armi dei Templari; essa fu sepolta, secondo alcuni, sotto le lastre del portale della nuova chiesa, secondo altri, sotto la soglia della porta del presbiterio Bulletin de la société académique des H-P, 1858. Insegnante Beauxis. Queste informazioni sono state riportate da Robert VIÉ, SESV del 1983. Una descrizione precisa di Hubert MATHIEU è a disposizione dei visitatori all'ingresso della chiesa.
All'interno, la navata centrale è delimitata da due cappelle laterali, una delle quali è la cappella della Vergine, che conserva un bel dipinto della fine del XVII secolo (menzionato nell'inventario episcopale del 1781) che rappresenta la Sacra Famiglia dolcemente china su Gesù Bambino
Il tabernacolo dell'altare maggiore, risalente alla fine del XVII secolo, fu realizzato dalla bottega di Jean I SOUSTRE di Asté, che lavorò con il doratore Jean CATAU. Assomiglia a quella di Vidalos con un unico Cristo sormontato da una testa d'angelo e incorniciato da due figure. Si noti, a sinistra di Cristo, la Vergine che piange e, a destra, Giovanni con la penna che scrive il suo Vangelo. Il bassorilievo a destra rappresenta le anime che fuggono dall'Inferno, aiutate dagli angeli. Dietro l'altare, troneggia un Sant'Ippolito in stucco bianco (un ufficiale romano con una lunga spada) con la palma del martire Fonti: www.patrimoines-lourdes-gavarnie.fr