Description
L'église Saint-Gengoulf est un édifice de plan allongé. La nef à trois vaisseaux de six travées est précédée d'un clocher-porche couronné d'une flèche polygonale en pierre. Son étage reçoit une tribune d'orgue et sa base est accostée de deux chapelles. La nef est suivie d'un choeur composé d'une travée droite suivie d'une abside à trois pans, le tout couvert d'une voûte d'ogives à six quartiers. La sacristie est située contre le mur sud du choeur. L'église Saint-Gengoulf fut reconstruite en 1600. En juillet 1823, l'entrepreneur Minguet dressa des plans afin de déplacer le clocher de croisée en avant de la nef. Le 14 mai 1859, l'architecte Henry Barbier dressa un devis puis des plans afin de reconstruire l'église dans le style de la première moitié du 13e siècle. D'après le devis, les nervures devaient être en pierre de Bugnières, les voûtes en tuf, la chaux de Hortes, le sable de Rosoy, les fondations et socle en pierre bleue de Rosoy, la pierre de taille serait prise à Rosoy, les piliers et chapiteaux à Grenant et la couverture serait en ardoise d'Angers. Les travaux furent terminés en 1864 et, Barbier étant décédé, c'est l'architecte Jules Girard qui fut chargé du décompte et de la réception des travaux. Le 2 mai 1865, Hannaire-Viard, architecte à Rosoy fut chargé de dresser un devis afin de terminer le clocher qui était alors élevé jusqu'au faîtage de la nef. Le devis, qui sera révisé deux fois l'année suivante, prévoyait l'emploi de pierre de taille provenant des carrières de Chevillon.
English
Saint-Gengoulf church is an elongated edifice. The six-bay, three-vessel nave is preceded by a bell tower crowned by a polygonal stone spire. Its upper storey houses an organ loft and its base is flanked by two chapels. The nave is followed by a choir consisting of a straight bay and a three-sided apse, all covered by a six-quarter rib vault. The sacristy is located against the south wall of the choir. Saint-Gengoulf church was rebuilt in 1600. In July 1823, the contractor Minguet drew up plans to move the cross-vaulted bell tower to the front of the nave. On May 14, 1859, architect Henry Barbier drew up an estimate and plans to rebuild the church in the style of the first half of the 13th century. According to the estimate, the ribs were to be in Bugnières stone, the vaults in tuff, the lime in Hortes, the sand in Rosoy, the foundations and base in Rosoy bluestone, the ashlar in Rosoy, the pillars and capitals in Grenant, and the roofing in Angers slate. The work was completed in 1864, and with Barbier's death, architect Jules Girard was put in charge of invoicing and acceptance. On May 2, 1865, Hannaire-Viard, an architect based in Rosoy, was commissioned to draw up an estimate for the completion of the bell tower, which was then raised to the ridge of the nave. The estimate, which was revised twice the following year, called for the use of ashlar from the Chevillon quarries.
Deutsch
Die Kirche Saint-Gengoulf ist ein Gebäude mit einem länglichen Grundriss. Dem dreischiffigen Schiff mit sechs Jochen geht ein Glockenturm voraus, der von einer polygonalen Turmspitze aus Stein gekrönt wird. In seinem Obergeschoss befindet sich eine Orgelempore und an seiner Basis sind zwei Kapellen angebaut. An das Kirchenschiff schließt sich ein Chor an, der aus einem geraden Joch und einer dreiseitigen Apsis besteht und von einem sechsteiligen Kreuzrippengewölbe bedeckt ist. Die Sakristei befindet sich an der Südwand des Chors. Die Kirche Saint-Gengoulf wurde im Jahr 1600 wieder aufgebaut. Im Juli 1823 erstellte der Bauunternehmer Minguet Pläne, um den Vierungsturm vor das Kirchenschiff zu versetzen. Am 14. Mai 1859 erstellte der Architekt Henry Barbier einen Kostenvoranschlag und anschließend Pläne für den Wiederaufbau der Kirche im Stil der ersten Hälfte des 13. Dem Kostenvoranschlag zufolge sollten die Rippen aus Bugnières-Stein, die Gewölbe aus Tuffstein, der Kalk aus Hortes, der Sand aus Rosoy, die Fundamente und der Sockel aus Rosoy-Blaustein, der Quaderstein aus Rosoy, die Säulen und Kapitelle aus Grenant und die Dacheindeckung aus Angers-Schiefer gefertigt werden. Die Arbeiten wurden 1864 abgeschlossen und da Barbier verstorben war, wurde der Architekt Jules Girard mit der Abrechnung und Abnahme der Arbeiten beauftragt. Am 2. Mai 1865 wurde Hannaire-Viard, Architekt in Rosoy, beauftragt, einen Kostenvoranschlag zu erstellen, um den Glockenturm, der damals bis zum First des Kirchenschiffs hochgezogen war, fertigzustellen. Der Kostenvoranschlag, der im folgenden Jahr zweimal überarbeitet wurde, sah die Verwendung von Quadersteinen aus den Steinbrüchen von Chevillon vor.
Dutch
De kerk Saint-Gengoulf is een langwerpig gebouw. Het schip met zes traveeën en drie schepen wordt voorafgegaan door een klokkentoren die wordt bekroond door een veelhoekige stenen spits. De bovenste verdieping herbergt een orgelzolder en de basis wordt geflankeerd door twee kapellen. Het schip wordt gevolgd door een koor bestaande uit een recht travee gevolgd door een driezijdige apsis, alles overdekt door een zeskwart ribgewelf. De sacristie bevindt zich tegen de zuidmuur van het koor. De Saint-Gengoulf kerk werd herbouwd in 1600. In juli 1823 tekende aannemer Minguet plannen om de klokkentoren naar de voorkant van het schip te verplaatsen. Op 14 mei 1859 stelde architect Henry Barbier een schatting en plannen op om de kerk te herbouwen in de stijl van de eerste helft van de 13e eeuw. Volgens de schatting zouden de ribben gemaakt worden van steen uit Bugnières, de gewelven van tufsteen, de kalk van Hortes, het zand van Rosoy, de funderingen en de plint van blauwe steen uit Rosoy, het essenhout zou uit Rosoy komen, de pilaren en kapitelen uit Grenant en de dakbedekking zou van leisteen uit Angers zijn. Het werk werd voltooid in 1864 en omdat Barbier was overleden, werd architect Jules Girard belast met de boekhouding en de oplevering van het werk. Op 2 mei 1865 kreeg Hannaire-Viard, een architect uit Rosoy, de opdracht om een kostenraming op te stellen voor de afwerking van de klokkentoren, die toen werd verhoogd tot de nok van het schip. Het bestek, dat het jaar daarop twee keer werd herzien, voorzag in het gebruik van essenhout uit de steengroeven van Chevillon.
Español
La iglesia de Saint-Gengoulf es un edificio alargado. La nave, de seis tramos y tres naves, está precedida por un campanario coronado por una aguja poligonal de piedra. Su piso superior alberga un órgano y su base está flanqueada por dos capillas. A la nave le sigue un coro formado por un tramo recto seguido de un ábside de tres lados, todo ello cubierto por una bóveda de crucería de seis cuartos. La sacristía está adosada al muro sur del coro. La iglesia de Saint-Gengoulf fue reconstruida en 1600. En julio de 1823, el contratista Minguet realizó los planos para trasladar el campanario a la parte delantera de la nave. El 14 de mayo de 1859, el arquitecto Henry Barbier elaboró un presupuesto y planos para reconstruir la iglesia al estilo de la primera mitad del siglo XIII. Según el presupuesto, los nervios serían de piedra de Bugnières, las bóvedas de toba, la cal de Hortes, la arena de Rosoy, los cimientos y el zócalo de piedra azul de Rosoy, los sillares se tomarían de Rosoy, los pilares y capiteles de Grenant y la cubierta sería de pizarra de Angers. Las obras se terminaron en 1864 y, como Barbier había fallecido, el arquitecto Jules Girard fue encargado de las cuentas y de la recepción de las obras. El 2 de mayo de 1865, se encargó a Hannaire-Viard, arquitecto de Rosoy, un presupuesto para terminar el campanario, que se elevó hasta la cumbrera de la nave. El presupuesto, revisado dos veces al año siguiente, preveía la utilización de sillares de las canteras de Chevillon.
Italiano
La chiesa di Saint-Gengoulf è un edificio di forma allungata. La navata, a sei campate e tre vasche, è preceduta da un campanile coronato da una guglia poligonale in pietra. Il piano superiore ospita una sala d'organo e la base è fiancheggiata da due cappelle. La navata centrale è seguita da un coro costituito da una campata dritta seguita da un'abside a tre lati, il tutto coperto da una volta a sei quarti di costoloni. La sacrestia si trova contro la parete sud del coro. La chiesa di Saint-Gengoulf fu ricostruita nel 1600. Nel luglio 1823, l'appaltatore Minguet elaborò un progetto per spostare il campanile nella parte anteriore della navata. Il 14 maggio 1859, l'architetto Henry Barbier redige un preventivo e un progetto per ricostruire la chiesa nello stile della prima metà del XIII secolo. Secondo il preventivo, i costoloni sarebbero stati realizzati in pietra di Bugnières, le volte in tufo, la calce di Hortes, la sabbia di Rosoy, le fondamenta e lo zoccolo in pietra blu di Rosoy, il bugnato sarebbe stato preso da Rosoy, i pilastri e i capitelli da Grenant e la copertura sarebbe stata in ardesia di Angers. I lavori furono completati nel 1864 e, poiché Barbier era morto, l'architetto Jules Girard fu incaricato della contabilità e del collaudo dell'opera. Il 2 maggio 1865, l'architetto Hannaire-Viard di Rosoy fu incaricato di redigere un preventivo per la finitura del campanile, che fu quindi innalzato fino al colmo della navata. Il preventivo, che fu rivisto due volte l'anno successivo, prevedeva l'utilizzo del bugnato delle cave di Chevillon.