Description
L'église Saint-Barthélemy était le siège d'une cure à la nomination de l'abbé du lieu. D'après l'abbé Mulson, Pierre de Champignelles, abbé de Vaux-la-Douce de 1709 à 1739, est à l'origine de la construction de cet édifice (en 1720 selon l'abbé Roussel), qui servait de chapelle aux laïcs. Après la Révolution, elle sert de logements et d'école, et est rendue au culte en 1867. En 1876, l'architecte Girard reconstruit la tour-porche. L'église est de plan basilical. Elle est précédée d'un porche surmonté d'un clocher couvert d'ardoise. La nef et le choeur sont couverts d'un plafond, de tuile en écaille et de tuile mécanique. Ils sont éclairés par deux séries de trois fenêtres en plein-cintre. Seule une grille de choeur délimite ce dernier de la nef.
English
Saint-Barthélemy church was the seat of a parish priest appointed by the local abbot. According to Abbé Mulson, Pierre de Champignelles, abbot of Vaux-la-Douce from 1709 to 1739, was responsible for the construction of this building (in 1720, according to Abbé Roussel), which served as a chapel for the laity. After the French Revolution, it was used as lodgings and a school, and was returned to worship in 1867. In 1876, architect Girard rebuilt the porch tower. The church is basilical in plan. It is preceded by a porch surmounted by a slate-covered bell tower. The nave and choir are covered with a ceiling of tortoiseshell and mechanical tiles. They are lit by two series of three semicircular windows. Only a choir screen separates the choir from the nave.
Deutsch
Die Kirche Saint-Barthélemy war der Sitz eines Pfarrhauses, das vom Abt des Ortes ernannt wurde. Laut Abbé Mulson war Pierre de Champignelles, Abt von Vaux-la-Douce von 1709 bis 1739, für den Bau dieses Gebäudes verantwortlich (laut Abbé Roussel 1720), das den Laien als Kapelle diente. Nach der Revolution diente sie als Unterkunft und Schule und wurde 1867 wieder dem Gottesdienst zugeführt. Im Jahr 1876 baute der Architekt Girard den Portalturm wieder auf. Die Kirche hat einen basilikalen Grundriss. Vor ihr befindet sich eine Vorhalle, die von einem mit Schiefer gedeckten Glockenturm überragt wird. Das Kirchenschiff und der Chor sind mit einer Decke, Schuppenziegeln und mechanischen Ziegeln bedeckt. Sie werden durch zwei Reihen von drei Rundbogenfenstern beleuchtet. Nur ein Chorgitter grenzt den Chor vom Kirchenschiff ab.
Dutch
De kerk van Saint-Barthélemy was de zetel van een pastoor die door de plaatselijke abt was aangesteld. Volgens Abbé Mulson was Pierre de Champignelles, abt van Vaux-la-Douce van 1709 tot 1739, verantwoordelijk voor de bouw van dit gebouw (in 1720 volgens Abbé Roussel), dat dienst deed als kapel voor leken. Na de Revolutie werd het gebruikt als woning en school, en in 1867 werd het teruggegeven aan de eredienst. In 1876 herbouwde architect Girard de portaaltoren. De kerk heeft een basilicale plattegrond. Het wordt voorafgegaan door een portiek met daarop een klokkentoren met leien dak. Het schip en het koor zijn bedekt met een plafond van geschilderde en machinale tegels. Ze worden verlicht door twee series van drie ramen met ronde koppen. Alleen een koorhek scheidt het koor van het schip.
Español
La iglesia de Saint-Barthélemy era la sede de un párroco nombrado por el abad local. Según el abate Mulson, Pierre de Champignelles, abad de Vaux-la-Douce de 1709 a 1739, fue el responsable de la construcción de este edificio (en 1720 según el abate Roussel), que servía de capilla para los laicos. Tras la Revolución, se utilizó como vivienda y escuela, y volvió al culto en 1867. En 1876, el arquitecto Girard reconstruyó la torre del pórtico. La iglesia es de planta basilical. Está precedida por un pórtico rematado por un campanario con tejado de pizarra. La nave y el coro están cubiertos con un techo de tejas escamadas y a máquina. Están iluminados por dos series de tres ventanas de medio punto. Sólo una reja separa el coro de la nave.
Italiano
La chiesa di Saint-Barthélemy era la sede di un parroco nominato dall'abate locale. Secondo l'abbé Mulson, Pierre de Champignelles, abate di Vaux-la-Douce dal 1709 al 1739, fu responsabile della costruzione di questo edificio (nel 1720 secondo l'abbé Roussel), che serviva come cappella per i laici. Dopo la Rivoluzione, fu utilizzato come abitazione e scuola, per poi essere restituito al culto nel 1867. Nel 1876 l'architetto Girard ricostruì la torre del portico. La chiesa è a pianta basilicale. È preceduta da un portico sormontato da un campanile con tetto in ardesia. La navata e il coro sono coperti da un soffitto di tegole a scaglie e a macchina. Sono illuminati da due serie di tre finestre a tutto sesto. Solo un paravento separa il coro dalla navata.