Description
Autrefois placée sous le patronyme de St Ouen, l'église est aujourd'hui dédiée à St Barthélémy.
L’élément le plus ancien de l'édifice est la nef du XIème siècle. La nef est prolongée par une abside circulaire du XIIème. Le transept est ajouté au XVIème.
Surmontant l'édifice, le clocher datant du XVIème est caractéristique de l'architecture locale. Il a été consolidé en 1847 car il bougeait à chaque fois que la cloche sonnait.
Au dessus du portail, on retrouve un décor fin avec des moulures et des roses. En 1867, l'église est percée de fenêtres néo-romanes, le remplacement des piliers en bois et du colombage par des arcs en pierre. A l'intérieur, on retrouve un mobilier important avec de nombreuses statues (St Antoine, St Louis, St Marc…), une plaque funéraire avec un éclat d'obus de la seconde guerre mondiale. A noter, un vitrail du XVIème classé représentant les Rois Mages en haut et la fuite en Égypte en dessous . En 1902, Muller, un manceau, réalise les peintures intérieures (devises latines, saints, Vierge de Lourdes peinte sur la voute du chœur).
English
Formerly under the patronymic of St Ouen, the church is now dedicated to St Barthélémy
The oldest part of the building is the 11th century nave. The nave is extended by a circular apse from the 12th century. The transept was added in the 16th century
The 16th century bell tower, which towers over the building, is characteristic of local architecture. It was consolidated in 1847 because it moved every time the bell rang.
Above the portal, there is a fine decoration with mouldings and roses. In 1867, the church was pierced with neo-Romanesque windows and the wooden pillars and half-timbering were replaced by stone arches Inside, there is an important furniture with many statues (St Antoine, St Louis, St Marc…), a funerary plaque with a shrapnel from the second world war. Note a stained glass window from the 16th century representing the Magi at the top and the flight into Egypt below. In 1902, Muller, a man from Mance, painted the interior (Latin mottos, saints, the Virgin of Lourdes painted on the choir vault).
Deutsch
Früher stand die Kirche unter dem Patronat von St Ouen, heute ist sie St Bartholomäus geweiht
Der älteste Teil des Gebäudes ist das Kirchenschiff aus dem 11. Jahrhundert. Das Schiff wird durch eine runde Apsis aus dem 12. Das Querschiff wurde im 16. Jahrhundert hinzugefügt
Der Glockenturm aus dem 16. Jahrhundert überragt das Gebäude und ist typisch für die lokale Architektur. Er wurde 1847 konsolidiert, da er sich jedes Mal bewegte, wenn die Glocke läutete.
Über dem Portal befindet sich eine feine Verzierung mit Zierleisten und Rosen. Im Jahr 1867 wurden in der Kirche neoromanische Fenster eingebaut und die Holzsäulen und das Fachwerk durch Steinbögen ersetzt Im Inneren findet man ein bedeutendes Mobiliar mit zahlreichen Statuen (St. Antonius, St. Louis, St. Markus…), eine Grabplatte mit einem Granatsplitter aus dem Zweiten Weltkrieg. Bemerkenswert ist ein klassifiziertes Kirchenfenster aus dem 16. Jahrhundert, das oben die Heiligen Drei Könige und unten die Flucht nach Ägypten darstellt. Im Jahr 1902 führte Muller, ein Mann aus Manceau, die Innenmalereien aus (lateinische Mottos, Heilige, die Jungfrau von Lourdes, die auf das Chorgewölbe gemalt wurde).
Dutch
De kerk was ooit genoemd naar St Ouen, maar is nu gewijd aan St Bartholomeus
Het oudste deel van het gebouw is het 11e eeuwse schip. Het schip wordt verlengd door een 12e eeuwse ronde apsis. Het dwarsschip werd in de 16e eeuw toegevoegd
De 16e-eeuwse klokkentoren, die boven het gebouw uittorent, is kenmerkend voor de plaatselijke architectuur. Het werd geconsolideerd in 1847 omdat het elke keer als de bel ging bewoog.
Boven het portaal is er een mooie versiering met lijstwerk en rozen. In 1867 werd de kerk voorzien van neoromaanse ramen en werden de houten pilaren en vakwerk vervangen door stenen bogen Binnen is er een belangrijk meubel met vele standbeelden (St Antoine, St Louis, St Marc…), een grafsteen met een granaatscherf uit de Tweede Wereldoorlog. Let op het gebrandschilderde raam uit de 16e eeuw dat bovenaan de Wijzen voorstelt en onderaan de vlucht naar Egypte. In 1902 schilderde Muller, een man uit Mance, het interieur (Latijnse motieven, heiligen, Maagd van Lourdes geschilderd op het koorgewelf).
Español
La iglesia llevaba el nombre de San Ouen, pero ahora está dedicada a San Bartolomé
La parte más antigua del edificio es la nave del siglo XI. La nave se prolonga con un ábside circular del siglo XII. El crucero se añadió en el siglo XVI
El campanario del siglo XVI, que domina el edificio, es característico de la arquitectura local. Se consolidó en 1847 porque se movía cada vez que sonaba la campana.
Sobre el portal hay una fina decoración con molduras y rosas. En 1867, la iglesia fue dotada de ventanas neorrománicas y los pilares de madera y los entramados fueron sustituidos por arcos de piedra En el interior, hay un importante mueble con muchas estatuas (St Antoine, St Louis, St Marc…), una placa funeraria con una metralla de la Segunda Guerra Mundial. Obsérvese la vidriera del siglo XVI que representa a los Reyes Magos en la parte superior y la huida a Egipto en la inferior. En 1902, Muller, un hombre de Mance, pintó el interior (lemas en latín, santos, la Virgen de Lourdes pintada en la bóveda del coro).
Italiano
Un tempo la chiesa era intitolata a Sant'Ouen, ma oggi è dedicata a San Bartolomeo
La parte più antica dell'edificio è la navata centrale dell'XI secolo. La navata centrale è prolungata da un'abside circolare del XII secolo. Il transetto fu aggiunto nel XVI secolo
Il campanile del XVI secolo, che sovrasta l'edificio, è caratteristico dell'architettura locale. Fu consolidata nel 1847 perché si spostava ogni volta che la campana suonava.
Sopra il portale si trova una bella decorazione con modanature e rose. Nel 1867 la chiesa fu dotata di finestre neoromaniche e i pilastri in legno e i semitelai furono sostituiti da archi in pietra All'interno si trova un importante arredo con molte statue (St Antoine, St Louis, St Marc…), una lapide funeraria con una scheggia della Seconda Guerra Mondiale. Da notare la vetrata del XVI secolo che rappresenta i Magi in alto e la fuga in Egitto in basso. Nel 1902, Muller, un uomo di Mance, dipinse l'interno (motti latini, santi, la Vergine di Lourdes dipinta sulla volta del coro).