Description
La petite église romane (XIIIème siècle) au clocher-mur à redents, à deux niveaux, dédiée à N.-D. de l'Assomption, présente deux ouvertures à arcades qui abritent deux cloches. La plus grande date de 1889 et la seconde de 1894. Toutes deux proviennent de la fonderie Ursulin Dencausse de Tarbes. L'église possède un chevet en galets du gave en cul de four, soutenu par deux contreforts plats. Il est orné d'une corniche supportée par des modillons en forme de besants et de têtes humaines et d'animaux. Un porche insolite récent (1929) vient altérer la beauté de la façade. Tympan à chrisme. Sur la droite, sur l'enfeu, le portrait gravé à l’horizontale d'une inscription funéraire en latin est celui de l’archiprêtre de Barèges, Vital de Puio-Dessus, décédé en 1294. Un chrisme de 80 cm sur linteau semi-circulaire orne la porte d'entrée. Cette église est du même type que celle de Sazos, avec un contrefort en moins au niveau de l'abside. Le clocher-mur est orné de deux baies plein cintre supportant les cloches. On pénètre dans l'église par une porte fort ancienne du XIIIème siècle, à la serrure fonctionnant toujours. Le bâtiment mériterait une restauration salutaire.
L'enfeu : sur la droite du porche, au-dessus de l'enfeu, est encastrée une pierre de 65cm x 55cm, représentant, à l’horizontale, un personnage surmonté d’une inscription funéraire en latin. Il est mentionné après la traduction en français : "L’an du seigneur 1294, et le mois de février, mourut Me Vital de Puio-Dessus de Sassis, curé de Sère, archiprêtre de Barège, qui fut enseveli avec ses frères Yspan et Guillaume de Théna, et avec d’autres parents, dont les âmes par la miséricorde de Dieu reposent en paix. Amen." Le personnage porte une chasuble gothique aux longues manches couvrant une aube, les mains sont croisées sur la poitrine et la tête est couverte d’un calot. Il porte un large calice. Le tout était peint et a été repeint en 1929, lors de la restauration du porche.
Vital de Puio est mentionné dans un document de 1280 concernant la faderne de Juncalas. Jean BOURDETTE l’évoque dans ses « Annales du Labèda ». Avec l’archiprêtre du Lavedan, Vital avait un certain pouvoir dans la nomination des curés et la répartition des « taxes pontificales » entre les curés du pays. Je n’ai trouvé aucune trace sur une éventuelle exhumations des corps.
À l’intérieur, présence d’un bénitier fruste de granit sculpté du XIIIème siècle et d’une Vierge à l’Enfant debout, Vierge de pitié, en bois peint du XIVème siècle.
Le petit retable, à quatre colonnes torsadées couvertes de pampres des XVIIème – XVIIIème siècles, n'est pas attribué. Belle Pieta en bois polychrome, à la Vierge au regard expressif.
À côté du bâtiment, à l’extérieur, très belle fontaine de pierre ornée d’un aigle de bronze de J.-J. DURANCET. Il a été volé en 2015 et n'est, de ce fait, plus visible. Sassis aurait été fondé par un révérend père abbé de Saint-Savin. Il avait, dit l’histoire légendée, installé dans le village, un centre d'élevage de vaches laitières de race lourdaise. Vers 1530, les Hospitaliers de Saint-Jean-de-Jérusalem, propriétaires de l'église fortifiée de Luz-Saint-Sauveur avaient, à Sassis, une métairie, pour nourrir les hôtes pèlerins en partance vers le sanctuaire de Saint-Jacques-de-Compostelle. Pour les passionnés d'histoire et de littérature, il existe une monographie de la commune de Sassis, écrite par l’instituteur du village en 1887. L'église est ouverte les mercredis de 14 h à 18 h. Sources : www.patrimoines-lourdes-gavarnie.fr
English
The small Romanesque church (XIIIth century) with its two-storey wall-belfry, dedicated to N.-D. de l'Assomption, has two arcaded openings which house two bells. The larger one dates from 1889 and the second from 1894. Both come from the Ursulin Dencausse foundry in Tarbes. The church has a chevet made of pebbles from the Gave, supported by two flat buttresses. It is decorated with a cornice supported by modillions in the shape of bezants and human and animal heads. A recent unusual porch (1929) has altered the beauty of the facade. Tympanum with chrism. On the right, on the burial ground, the portrait engraved horizontally with a funerary inscription in Latin is that of the archpriest of Barèges, Vital de Puio-Dessus, who died in 1294. A chrism of 80 cm on a semi-circular lintel decorates the entrance door. This church is of the same type as that of Sazos, with one less buttress at the apse. The wall-belfry is decorated with two semicircular bays supporting the bells. One enters the church through a very old door from the 13th century, with a lock that still works. The building deserves a salutary restoration
The enfeu: on the right of the porch, above the enfeu, is embedded a stone of 65cm x 55cm, representing, horizontally, a character topped by a funerary inscription in Latin. It is mentioned after the translation into French: "In the year of the Lord 1294, and the month of February, died Me Vital de Puio-Dessus de Sassis, parish priest of Sère, archpriest of Barège, who was buried with his brothers Yspan and Guillaume de Théna, and with other relatives, whose souls by the mercy of God rest in peace. Amen." The figure wears a Gothic chasuble with long sleeves covering an alb, his hands are crossed over his chest and his head is covered with a cap. He carries a large chalice. The whole was painted and was repainted in 1929, during the restoration of the porch.
Vital de Puio is mentioned in a document of 1280 concerning the faderne of Juncalas. Jean BOURDETTE mentions him in his "Annales du Labèda". With the archpriest of Lavedan, Vital had a certain power in the appointment of the priests and the distribution of the "pontifical taxes" between the priests of the country. I have not found any trace of a possible exhumation of the bodies
Inside, there is a 13th century sculpted granite font and a 14th century painted wooden Virgin and Child standing, Virgin of Pity
The small altarpiece, with four twisted columns covered with pampers from the 17th – 18th centuries, is not attributed. Beautiful Pieta in polychrome wood, with the Virgin with an expressive look
Next to the building, outside, very beautiful stone fountain decorated with a bronze eagle by J.-J. DURANCET. It was stolen in 2015 and is, therefore, no longer visible. Sassis would have been founded by a reverend father abbot of Saint-Savin. He had, says the legendary story, installed in the village, a breeding center for dairy cows of the lourdaise breed. Around 1530, the Hospitallers of Saint-Jean-de-Jérusalem, owners of the fortified church of Luz-Saint-Sauveur, had a smallholding in Sassis to feed their pilgrim guests on their way to the shrine of Saint-Jacques-de-Compostelle. For history and literature enthusiasts, there is a monograph on the commune of Sassis, written by the village teacher in 1887. The church is open on Wednesdays from 2 to 6 pm. Sources : www.patrimoines-lourdes-gavarnie.fr
Deutsch
Die kleine romanische Kirche (13. Jh.) mit ihrem zweistöckigen, gestuften Glockenturm ist N.-D. de l'Assomption gewidmet und verfügt über zwei Arkadenöffnungen, die zwei Glocken beherbergen. Die größere Glocke stammt aus dem Jahr 1889 und die zweite aus dem Jahr 1894. Beide stammen aus der Gießerei Ursulin Dencausse in Tarbes. Die Kirche hat ein Kopfende aus Gave-Kieselsteinen in Form eines Cul de four, das von zwei flachen Strebepfeilern gestützt wird. Er ist mit einem Gesims verziert, das von Modillons in Form von Besants sowie Menschen- und Tierköpfen getragen wird. Ein ungewöhnlicher Vorbau aus neuerer Zeit (1929) beeinträchtigt die Schönheit der Fassade. Tympanon mit Chrisam. Auf der rechten Seite des Grabmals befindet sich das horizontal eingravierte Porträt einer lateinischen Grabinschrift des Erzpriesters von Barèges, Vital de Puio-Dessus, der 1294 verstorben ist. Ein 80 cm großes Chrisam auf einem halbrunden Sturz schmückt die Eingangstür. Diese Kirche ist vom selben Typ wie die von Sazos, mit einem Strebepfeiler weniger auf Höhe der Apsis. Der Glockenturm ist mit zwei Rundbogenöffnungen versehen, die die Glocken tragen. Man betritt die Kirche durch eine sehr alte Tür aus dem 13. Jahrhundert, deren Schloss noch funktioniert. Das Gebäude sollte dringend restauriert werden
Das Grabmal: Auf der rechten Seite der Vorhalle, über dem Grabmal, ist ein 65 cm x 55 cm großer Stein eingelassen, der horizontal eine Figur mit einer lateinischen Grabinschrift zeigt. Sie wird nach der Übersetzung ins Französische erwähnt: "L'an du seigneur 1294, et le mois de février, mourut Me Vital de Puio-Dessus de Sassis, curé de Sère, archiprêtre de Barège, qui fut ensevelé avec ses frères Yspan et Guillaume de Théna, et avec d'autres parents, dont leurs âmes par la miséricorde de Dieu reposent en paix. Amen." Die Figur trägt eine gotische Kasel mit langen Ärmeln, die eine Albe bedeckt, die Hände sind über der Brust gefaltet und der Kopf ist mit einer Kappe bedeckt. Er trägt einen breiten Kelch. Das Ganze war bemalt und wurde 1929 bei der Restaurierung der Vorhalle neu gestrichen.
Vital de Puio wird in einem Dokument aus dem Jahr 1280 über die Faderne von Juncalas erwähnt. Jean BOURDETTE erwähnt ihn in seinen "Annales du Labèda" (Annalen von Labèda). Zusammen mit dem Erzpriester von Lavedan hatte Vital eine gewisse Macht bei der Ernennung von Pfarrern und der Verteilung der "päpstlichen Steuern" unter den Pfarrern des Landes. Ich habe keine Aufzeichnungen über eine mögliche Exhumierung der Leichen gefunden
Im Inneren befinden sich ein frustriertes Weihwasserbecken aus geschnitztem Granit aus dem 13. Jahrhundert und eine stehende Jungfrau mit Kind, die Jungfrau des Mitleids, aus bemaltem Holz aus dem 14
Der kleine Altaraufsatz mit vier gedrehten, mit Weinranken bedeckten Säulen aus dem 17. bis 18. Jahrhundert ist nicht zugewiesen. Schöne Pieta aus mehrfarbigem Holz mit der Jungfrau Maria mit ausdrucksvollem Blick
Neben dem Gebäude, im Außenbereich, sehr schöner Steinbrunnen mit einem Bronzeadler von J.-J. DURANCET. Er wurde 2015 gestohlen und ist aus diesem Grund nicht mehr sichtbar. Sassis soll von einem ehrwürdigen Vater, dem Abt von Saint-Savin, gegründet worden sein. Er hatte, so die legendäre Geschichte, im Dorf ein Zentrum für die Zucht von Milchkühen der Schweriner Rasse eingerichtet. Um 1530 hatten die Hospitaliter von Saint-Jean-de-Jerusalem, die die Festungskirche von Luz-Saint-Sauveur besaßen, in Sassis eine Meierei, um die Pilgergäste auf ihrem Weg zum Heiligtum von Santiago de Compostela zu versorgen. Für Geschichts- und Literaturinteressierte gibt es eine Monografie der Gemeinde Sassis, die 1887 vom Dorfschullehrer verfasst wurde. Die Kirche ist mittwochs von 14:00 bis 18:00 Uhr geöffnet. Quellen: www.patrimoines-lourdes-gavarnie.fr
Dutch
De kleine Romaanse kerk (13e eeuw) met zijn klokkentoren met twee verdiepingen, gewijd aan Onze Lieve Vrouw ten Hemelopneming, heeft twee boogopeningen waarin twee klokken zijn ondergebracht. De grootste dateert uit 1889 en de tweede uit 1894. Beide kwamen uit de Ursulin Dencausse gieterij in Tarbes. De kerk heeft een chevet van steentjes uit de Gave, ondersteund door twee platte steunberen. Het is versierd met een kroonlijst ondersteund door modillions in de vorm van bezanten en menselijke en dierlijke hoofden. Een recente ongewone veranda (1929) heeft de schoonheid van de gevel veranderd. Tympanum met Chrism. Rechts op de kist is het portret van de aartspriester van Barèges, Vital de Puio-Dessus, overleden in 1294, horizontaal gegraveerd met een grafschrift in het Latijn. Een 80 cm hoog chrisma op een halfronde latei siert de toegangsdeur. Deze kerk is van hetzelfde type als die van Sazos, met een steunbeer minder in de apsis. De klokkentoren is versierd met twee halfronde traveeën die de klokken ondersteunen. De kerk wordt betreden door een zeer oude deur uit de 13e eeuw, met een slot dat nog steeds werkt. Het gebouw moet worden gerestaureerd
De enfeu: rechts van het portaal, boven de enfeu, ligt een steen van 65cm x 55cm, die horizontaal een figuur voorstelt met daarboven een grafschrift in het Latijn. Na de vertaling in het Frans staat vermeld: "In het jaar des Heren 1294, en de maand februari, stierf Me Vital de Puio-Dessus de Sassis, pastoor van Sère, aartspriester van Barège, die begraven is met zijn broers Yspan en Guillaume de Théna, en met andere familieleden, wier zielen door de genade van God in vrede rusten. Amen." De figuur draagt een gotisch kazuifel met lange mouwen die een alb bedekken, zijn handen zijn gekruist over zijn borst en zijn hoofd is bedekt met een kap. Hij draagt een grote kelk. Het geheel werd in 1929, toen de veranda werd gerestaureerd, opnieuw geschilderd.
Vital de Puio wordt genoemd in een document van 1280 betreffende de faderne van Juncalas. Jean BOURDETTE vermeldt hem in zijn "Annales du Labèda". Met de aartspriester van Lavedan had Vital een zekere macht bij de benoeming van pastoors en de verdeling van "pontificale belastingen" onder de pastoors van het land. Ik heb geen spoor gevonden van een opgraving van de lichamen
Binnen is er een 13e eeuwse gebeeldhouwde granieten doopvont en een 14e eeuwse beschilderde houten Madonna met kind, Maagd van Medelijden
Het kleine altaarstuk, met vier gedraaide zuilen bedekt met pampers uit de 17e en 18e eeuw, wordt niet toegeschreven. Een prachtige polychrome houten Piëta met een expressieve Maagd
Naast het gebouw, buiten, een prachtige stenen fontein versierd met een bronzen adelaar door J.-J. DURANCET. Het werd in 2015 gestolen en is daarom niet meer zichtbaar. Sassis zou gesticht zijn door een eerwaarde abt van Saint-Savin. Volgens het legendarische verhaal had hij in het dorp een fokcentrum voor melkkoeien van het lourdaise ras opgezet. Rond 1530 hadden de Hospitaalridders van Saint-Jean-de-Jérusalem, eigenaars van de versterkte kerk van Luz-Saint-Sauveur, een kleine boerderij in Sassis om hun pelgrimsgasten te voeden die op weg waren naar het heiligdom van Saint-Jacques-de-Compostelle. Voor degenen die geïnteresseerd zijn in geschiedenis en literatuur is er een monografie over de gemeente Sassis, geschreven door de dorpsonderwijzer in 1887. De kerk is open op woensdag van 14 tot 18 uur. Bronnen: www.patrimoines-lourdes-gavarnie.fr
Español
La pequeña iglesia románica (siglo XIII) con su campanario mural de dos pisos, dedicado a Nuestra Señora de la Asunción, tiene dos vanos porticados que albergan dos campanas. El más grande data de 1889 y el segundo de 1894. Ambos proceden de la fundición Ursulin Dencausse de Tarbes. La iglesia tiene una cabecera hecha con guijarros del Gave, sostenida por dos contrafuertes planos. Está decorada con una cornisa sostenida por modillones en forma de bezantes y cabezas humanas y animales. Un porche inusual reciente (1929) ha alterado la belleza de la fachada. Tímpano con crisma. A la derecha, sobre el ataúd, el retrato grabado horizontalmente con una inscripción funeraria en latín es el del arcipreste de Barèges, Vital de Puio-Dessus, fallecido en 1294. Un crismón de 80 cm sobre un dintel semicircular decora la puerta de entrada. Esta iglesia es del mismo tipo que la de Sazos, con un contrafuerte menos en el ábside. El campanario de pared está decorado con dos vanos semicirculares que sostienen las campanas. A la iglesia se entra por una puerta muy antigua del siglo XIII, con una cerradura que todavía funciona. El edificio necesita ser restaurado
El enfeu: a la derecha del pórtico, sobre el enfeu, hay una piedra de 65 cm x 55 cm que representa, en horizontal, una figura coronada por una inscripción funeraria en latín. Se menciona después de la traducción al francés: "En el año del Señor 1294, y en el mes de febrero, murió Me Vital de Puio-Dessus de Sassis, párroco de Sère, arcipreste de Barège, que fue enterrado con sus hermanos Yspan y Guillaume de Théna, y con otros parientes, cuyas almas por la misericordia de Dios descansan en paz. Amén" La figura lleva una casulla gótica de mangas largas que cubre un alba, las manos cruzadas sobre el pecho y la cabeza cubierta con un gorro. Lleva un gran cáliz. El conjunto fue pintado y repintado en 1929, cuando se restauró el porche.
Vital de Puio se menciona en un documento de 1280 relativo a la faderne de Juncalas. Jean BOURDETTE lo menciona en sus "Annales du Labèda". Además del arcipreste de Lavedan, Vital tenía cierto poder en el nombramiento de párrocos y en la distribución de los "impuestos pontificios" entre los párrocos del país. No he encontrado ningún rastro de la exhumación de los cuerpos
En el interior, hay una pila de granito tallada del siglo XIII y una Virgen con el Niño, Virgen de la Piedad, de madera pintada del siglo XIV
El pequeño retablo, con cuatro columnas retorcidas cubiertas de pámpanos de los siglos XVII y XVIII, no está atribuido. Una hermosa Piedad de madera policromada con una expresiva Virgen
Junto al edificio, en el exterior, una hermosa fuente de piedra decorada con un águila de bronce de J.-J. DURANCET. Fue robado en 2015 y, por tanto, ya no es visible. Se dice que Sassis fue fundada por un reverendo abad de Saint-Savin. Según la historia legendaria, había instalado en el pueblo un centro de cría de vacas lecheras de la raza lourdaise. Hacia 1530, los Hospitalarios de San Juan de Jerusalén, propietarios de la iglesia fortificada de Luz-Saint-Sauveur, disponían de una pequeña finca en Sassis para alimentar a sus huéspedes peregrinos en su camino hacia el santuario de Santiago de Compostela. Para los interesados en la historia y la literatura, existe una monografía sobre el municipio de Sassis, escrita por el maestro del pueblo en 1887. La iglesia está abierta los miércoles de 14 a 18 horas. Fuentes : www.patrimoines-lourdes-gavarnie.fr
Italiano
La piccola chiesa romanica (XIII secolo) con campanile a muro a due piani, dedicata alla Madonna Assunta, ha due aperture ad arco che ospitano due campane. La campana più grande risale al 1889 e la seconda al 1894. Entrambi provengono dalla fonderia Ursulin Dencausse di Tarbes. La chiesa presenta un chevet in ciottoli del Gave, sostenuto da due contrafforti piatti. È decorata da una cornice sostenuta da modiglioni a forma di bezants e teste umane e animali. Un insolito portico recente (1929) ha alterato la bellezza della facciata. Timpano con crisma. A destra, sulla bara, il ritratto inciso orizzontalmente con un'iscrizione funeraria in latino è quello dell'arciprete di Barèges, Vital de Puio-Dessus, morto nel 1294. Un crisma di 80 cm su un architrave semicircolare decora la porta d'ingresso. Questa chiesa è dello stesso tipo di quella di Sazos, con un contrafforte in meno nell'abside. Il campanile a muro è decorato con due campate semicircolari che sostengono le campane. Alla chiesa si accede attraverso un'antichissima porta del XIII secolo, con una serratura ancora funzionante. L'edificio ha bisogno di essere restaurato
L'enfeu: a destra del portico, sopra l'enfeu, si trova una pietra di 65 cm x 55 cm, che rappresenta, in orizzontale, una figura sormontata da un'iscrizione funeraria in latino. Si legge dopo la traduzione in francese: "Nell'anno del Signore 1294, e nel mese di febbraio, morì Me Vital de Puio-Dessus de Sassis, parroco di Sère, arciprete di Barège, che fu sepolto con i suoi fratelli Yspan e Guillaume de Théna, e con altri parenti, le cui anime per la misericordia di Dio riposano in pace". Amen" La figura indossa una casula gotica con maniche lunghe che coprono un albetto, le mani sono incrociate sul petto e il capo è coperto da un cappuccio. Porta un grande calice. Il tutto è stato dipinto e ridipinto nel 1929, quando è stato restaurato il portico.
Vital de Puio è citato in un documento del 1280 riguardante la faderne di Juncalas. Jean BOURDETTE lo cita nei suoi "Annales du Labèda". Oltre all'arcipretura di Lavedan, Vitale aveva un certo potere nella nomina dei parroci e nella distribuzione delle "tasse pontificie" tra i parroci del paese. Non ho trovato alcuna traccia di una possibile esumazione dei corpi
All'interno si trovano un fonte battesimale in granito intagliato del XIII secolo e una Madonna con Bambino, Vergine della Pietà, in legno dipinto del XIV secolo
La piccola pala d'altare, con quattro colonne tortili ricoperte di pampini del XVII-XVIII secolo, non è attribuita. Una bella Pietà in legno policromo con una Vergine espressiva
Accanto all'edificio, all'esterno, una bella fontana in pietra decorata con un'aquila in bronzo di J.-J. DURANCET. È stato rubato nel 2015 e quindi non è più visibile. Si dice che Sassis sia stata fondata da un reverendo abate di Saint-Savin. Secondo la storia leggendaria, aveva creato nel villaggio un centro di allevamento di mucche da latte di razza lourdaise. Intorno al 1530, gli Ospitalieri di San Giovanni di Gerusalemme, proprietari della chiesa fortificata di Luz-Saint-Sauveur, avevano un piccolo podere a Sassis per sfamare i loro ospiti pellegrini in viaggio verso il santuario di Santiago de Compostela. Per chi è interessato alla storia e alla letteratura, c'è una monografia sul comune di Sassis, scritta dal maestro del villaggio nel 1887. La chiesa è aperta il mercoledì dalle 14.00 alle 18.00. Fonti : www.patrimoines-lourdes-gavarnie.fr