Eglise Notre-Dame-de-Béthléem – Ferrières-en-Gâtinais

Située près de l'abbatiale et dans l'enceinte de l'abbaye, elle abrite la statue de Notre-Dame-de-Bethléem, statuette en bois doré de la fin du XVe siècle. Cette église possède une riche histoire. Sa construction a pour origine une apparition de l’Enfant Jésus à sa naissance. Elle fut un lieu de pèlerinage et de conversions avant sa destruction par les Huns. Clovis commandita sa reconstruction avant même sa conversion (entre 496 et 498). Elle connut encore des destructions sous la Guerre de Cent Ans (1337-1453) ,puis par les huguenots durant les guerres de Religion. Par ailleurs, l’église Notre-Dame de Bethléem fait partie des « sanctuaires à répit » car se situait non loin de celle-ci un cimetière dédié aux enfants morts-nés.

Located near the abbey church and within the abbey walls, it houses the statue of Our Lady of Bethlehem, a gilded wooden statuette from the end of the 15th century. This church has a rich history. Its construction originates from an apparition of the Child Jesus at his birth. It was a place of pilgrimage and conversions before its destruction by the Huns. Clovis ordered its reconstruction even before its conversion (between 496 and 498). It was still destroyed during the Hundred Years War (1337-1453), then by the Huguenots during the Wars of Religion. In addition, the church of Our Lady of Bethlehem is one of the "sanctuaries of respite" because a cemetery dedicated to stillborn children was located not far from it.

Sie befindet sich in der Nähe der Abteikirche und innerhalb der Klostermauern und beherbergt die Statue von Notre-Dame-de-Bethléem, eine vergoldete Holzstatuette aus dem späten 15. Die Kirche hat eine reiche Geschichte. Ihr Bau geht auf eine Erscheinung des Jesuskindes bei seiner Geburt zurück. Sie war ein Ort der Pilger und der Bekehrungen, bevor sie von den Hunnen zerstört wurde. Chlodwig gab den Wiederaufbau noch vor seiner Bekehrung in Auftrag (zwischen 496 und 498). Sie wurde während des Hundertjährigen Krieges (1337-1453) und später von den Hugenotten während der Religionskriege zerstört. Die Kirche Notre-Dame de Bethléem gehört zu den "Sanctuaires à répit", da sich in der Nähe der Kirche ein Friedhof für totgeborene Kinder befand.

In de buurt van de abdijkerk en op het terrein van de abdij staat het beeld van Onze Lieve Vrouw van Bethlehem, een verguld houten beeldje uit het einde van de 15e eeuw. Deze kerk heeft een rijke geschiedenis. De constructie ervan ontstond door een verschijning van het Kind Jezus bij zijn geboorte. Het was een pelgrimsoord en een bekeringsplaats voordat het werd vernietigd door de Hunnen. Clovis gaf nog voor zijn bekering (tussen 496 en 498) opdracht tot de wederopbouw ervan. Het werd opnieuw verwoest tijdens de Honderdjarige Oorlog (1337-1453), daarna door de Hugenoten tijdens de Godsdienstoorlogen. Bovendien is de kerk Notre-Dame de Bethlehem een van de "heiligdommen van respijt" omdat niet ver daarvandaan een begraafplaats voor doodgeboren baby's lag.

Situado cerca de la iglesia abacial y dentro del recinto de la abadía, alberga la estatua de Nuestra Señora de Belén, una estatuilla de madera dorada de finales del siglo XV. Esta iglesia tiene una rica historia. Su construcción se originó con una aparición del Niño Jesús en su nacimiento. Fue un lugar de peregrinación y conversiones antes de su destrucción por los hunos. Clodoveo ordenó su reconstrucción incluso antes de su conversión (entre 496 y 498). Volvió a ser destruida durante la Guerra de los Cien Años (1337-1453) y luego por los hugonotes durante las Guerras de Religión. La iglesia de Nuestra Señora de Belén es también un "santuario de respiro", ya que no lejos de ella se encontraba un cementerio para bebés nacidos muertos.

Situato vicino alla chiesa abbaziale e all'interno del parco dell'abbazia, ospita la statua della Madonna di Betlemme, una statuetta in legno dorato della fine del XV secolo. Questa chiesa ha una ricca storia. La sua costruzione ha avuto origine da un'apparizione di Gesù Bambino alla sua nascita. Era un luogo di pellegrinaggio e di conversioni prima della sua distruzione da parte degli Unni. Clodoveo ne ordinò la ricostruzione già prima della sua conversione (tra il 496 e il 498). Fu nuovamente distrutta durante la Guerra dei Cento Anni (1337-1453), poi dagli Ugonotti durante le Guerre di Religione. La chiesa di Nostra Signora di Betlemme è anche un "santuario di salvezza", poiché non lontano da essa si trovava un cimitero per i bambini nati morti.