Description
Actuellement en rénovation.
Construite au XVIIIe siècle l'église est une fondation voulue par les moniales de l'abbaye cistercienne royale de Willencourt, située à moins de 10 km du village. Les importantes dimensions de l'édifice, pour un petit village de 200 habitants, s'explique par cette volonté abbatiale de montrer son importance au XVIIIe siècle, époque des grandes reconstructions monastiques. Remarquable grâce à son clocher à bulbe, il n'y en a que trois dans le canton, l'église ouvre ses portes aux visiteurs sous un fronton triangulaire, apportant une touche de raffinement supplémentaire au style classique de l'édifice. Une vaste nef se dévoile alors aux visiteurs, baignée de lumière grâce aux vitraux cisterciens. Ces verrières en grisaille, apparues au XIIe siècle, sont représentatives de l'art cistercien où prime la sobriété dans ces grandes baies aux motifs non figuratives mais géométriques et végétaux. Elles contrastent avec les vitraux historiés du XIXe siècle présent dans le chœur et celui contemporain de la tour. Crédit photo : Anthony Duthoit – Photographe.
English
Currently under renovation.
Built in the 18th century, the church was founded by the nuns of the Royal Cistercian Abbey of Willencourt, located less than 10 km from the village. The important dimensions of the building, for a small village of 200 inhabitants, can be explained by the abbey's will to show its importance in the 18th century, a time of great monastic reconstructions Remarkable thanks to its bulbous bell tower, of which there are only three in the canton, the church opens its doors to visitors under a triangular pediment, bringing an additional touch of refinement to the classical style of the building. A vast nave is then revealed to visitors, bathed in light thanks to the Cistercian stained glass windows. These stained glass windows in grisaille, which appeared in the 12th century, are representative of Cistercian art where sobriety prevails in these large windows with non-figurative but geometric and plant motifs. They contrast with the 19th century stained glass windows in the choir and the contemporary one in the tower Photo credit: Anthony Duthoit – Photographer.
Deutsch
Derzeit in Renovierung.
Jahrhundert erbaute Kirche ist eine Stiftung, die von den Nonnen der königlichen Zisterzienserabtei von Willencourt, die weniger als 10 km vom Dorf entfernt liegt, gewollt wurde. Die großen Ausmaße des Gebäudes für ein kleines Dorf mit 200 Einwohnern erklären sich durch den Willen der Abtei, ihre Bedeutung im 18. Jahrhundert, der Zeit der großen klösterlichen Wiederaufbauten, zu zeigen Die Kirche, die durch ihren Zwiebelturm auffällt, von denen es im Kanton nur drei gibt, öffnet ihre Türen für Besucher unter einem dreieckigen Giebel, der dem klassischen Stil des Gebäudes einen zusätzlichen Hauch von Raffinesse verleiht. Den Besuchern offenbart sich ein großes Kirchenschiff, das dank der zisterziensischen Glasmalereien in Licht getaucht ist. Diese im 12. Jahrhundert entstandenen Glasfenster in Grisailletechnik sind repräsentativ für die Kunst der Zisterzienser, bei der die Schlichtheit dieser großen Fenster mit nicht figurativen, sondern geometrischen und pflanzlichen Motiven im Vordergrund steht. Sie stehen im Kontrast zu den historisierenden Glasfenstern aus dem 19. Jahrhundert im Chor und den zeitgenössischen Glasfenstern im Turm Bildnachweis: Anthony Duthoit – Fotograf.
Dutch
Momenteel in renovatie.
De kerk, gebouwd in de 18e eeuw, werd gesticht door de nonnen van de Koninklijke Cisterciënzer Abdij van Willencourt, gelegen op minder dan 10 km van het dorp. De grote omvang van het gebouw, voor een klein dorp van 200 inwoners, wordt verklaard door de wens van de abdij om haar belang te tonen in de 18e eeuw, een tijd van grote monastieke wederopbouw Opvallend dankzij de bolvormige klokkentoren, waarvan er slechts drie zijn in het kanton, opent de kerk haar deuren voor de bezoekers onder een driehoekig fronton, waardoor de klassieke stijl van het gebouw een extra vleugje verfijning krijgt. Een groot schip wordt dan onthuld aan de bezoekers, badend in het licht dankzij de cisterciënzer gebrandschilderde ramen. Deze glas-in-loodramen in grisaille, die verschenen in de 12e eeuw, zijn representatief voor de cisterciënzer kunst, waar soberheid overheerst in deze grote ramen met niet-figuratieve maar geometrische en plantaardige motieven. Ze contrasteren met de 19e-eeuwse gebrandschilderde ramen in het koor en de hedendaagse in de toren Foto krediet: Anthony Duthoit – Fotograaf.
Español
Actualmente se está renovando.
Construida en el siglo XVIII, la iglesia fue fundada por las monjas de la Real Abadía Cisterciense de Willencourt, situada a menos de 10 km del pueblo. El gran tamaño del edificio, para un pequeño pueblo de 200 habitantes, se explica por el deseo de la abadía de mostrar su importancia en el siglo XVIII, una época de gran reconstrucción monástica Notable gracias a su campanario bulboso, del que sólo hay tres en el cantón, la iglesia abre sus puertas a los visitantes bajo un frontón triangular, aportando un toque adicional de refinamiento al estilo clásico del edificio. A continuación, se descubre a los visitantes una amplia nave, bañada de luz gracias a las vidrieras cistercienses. Estas vidrieras en grisalla, aparecidas en el siglo XII, son representativas del arte cisterciense, en el que predomina la sobriedad en estos grandes ventanales con motivos no figurativos pero sí geométricos y vegetales. Contrastan con las vidrieras del siglo XIX del coro y la contemporánea de la torre Fotografía: Anthony Duthoit – Fotógrafo.
Italiano
Attualmente in fase di ristrutturazione.
Costruita nel XVIII secolo, la chiesa fu fondata dalle monache dell'Abbazia reale cistercense di Willencourt, situata a meno di 10 km dal villaggio. Le grandi dimensioni dell'edificio, per un piccolo villaggio di 200 abitanti, si spiegano con il desiderio dell'abbazia di mostrare la sua importanza nel XVIII secolo, un periodo di grande ricostruzione monastica Notevole per il suo campanile a bulbo, di cui esistono solo tre esemplari nel Cantone, la chiesa apre le porte ai visitatori sotto un frontone triangolare che conferisce un ulteriore tocco di raffinatezza allo stile classico dell'edificio. Si apre quindi una vasta navata, inondata di luce grazie alle vetrate cistercensi. Queste vetrate a grisaglia, apparse nel XII secolo, sono rappresentative dell'arte cistercense, dove la sobrietà prevale in queste grandi finestre con motivi non figurativi ma geometrici e vegetali. Esse contrastano con le vetrate ottocentesche del coro e con quelle contemporanee della torre Credito fotografico: Anthony Duthoit – Fotografo.