Description
A l'origine, c'est l'église d'Aubigny qui était l'église paroissiale pour les villages d'Aubigny, Vaux, Couzon et Montsaugeon, et c'est dans cet unique cimetière régional d'Aubigny que se faisaient enterrer la population des environs dès l'époque mérovingienne. C'est également dans ce cimetière, qu'étaient inhumés les premier seigneurs de la maison de Montsaugeon. L'église (ou chapelle) Notre-Dame de Montsaugeon qui est citée dans un acte de 1098, fut reconstruite au XIIIe siècle, pour devenir le siège d'une cure et d'une paroisse qui dépendait pour le temporel des évêques de Langres, et pour le spirituel de l'abbaye de Bèze (Côte d'Or). Son desservant, nommé à l'origine exclusivement par le prieur d'Aubigny (qui dépendait du prieuré de Bèze), fut dans la suite nommé en alternance par le prieur et l'évêque de Langres. En partie détruite lors du siège de 1494, l'édifice conserve de ses origines, le magnifique portait du XIIIe siècle aux voussures en saillie en excellent état, autrefois protégé par un porche, le transept, le pignon du choeur et enfin, la travée qui sépare le choeur de la nef. Le choeur a été réédifié à la fin du XVIe siècle, après les désastres des Guerres de religion qui l'avaient mis à bas et sa voûte réalisée au début du siècle suivant, à l'occasion de la reconstruction du clocher latéral (placé initialement à la croisée du transept). La voûte de la nef a été relevée à partir de 1876. Malgré ce mélange de styles, l'église reste imposante avec ses trois nefs comportant chacun un autel. L'autel majeur en pierre, réalisé en 1680, est sans doute le plus remarquable, encadré par un magnifique et imposant retable en bois installé pour l'occasion entre 1675 et 1880 par le curé Germain Clouet dans le cadre de la Réforme, qui occupe tout le mur du chevet qu'il déborde. Il est formé par une juxtaposition de 27 panneaux sculptés polychromes représentant des personnages bibliques. On remarquera à l'intérieur de l'église, un bénitier en fonte du XVIe siècle à l'entrée, classé en 1908. Dans le choeur, subsistent six stalles datées de 1613, une armoire eucharistique du XVIe siècle derrière l'autel dans l'espace qui servait autrefois de sacristie et dans la nef à gauche, on peut voir la pierre tombale d'Etienne Bolot, « receveur du roi à Langres », décédé en 1699. Deux peinture sur bois, un saint Sébastien (fin XVIe siècle) et une Nativité de la Vierge de 1608 sont visibles au fond de la nef, le premier montrant la butte idéalisée de Montsaugeon dans un paysage idéalisé. Demander les clef de l'église à M. Claude De Cointet, au n°1 de la Rue de la Goubaud (tel. 06.82.55.09.32) pour la visite.
English
Originally, the Aubigny church was the parish church for the villages of Aubigny, Vaux, Couzon and Montsaugeon, and it was in this unique Aubigny regional cemetery that the local population was buried from Merovingian times onwards. It was also in this cemetery that the first lords of the House of Montsaugeon were buried. The church (or chapel) of Notre-Dame de Montsaugeon, mentioned in a deed of 1098, was rebuilt in the 13th century to become the seat of a parish and parish priesthood, under the temporal authority of the bishops of Langres, and the spiritual authority of the abbey of Bèze (Côte d'Or). The parish priest, originally appointed exclusively by the prior of Aubigny (which depended on the priory of Bèze), was subsequently appointed alternately by the prior and the bishop of Langres. Partly destroyed during the siege of 1494, the building retains its original features: a magnificent 13th-century doorway with projecting voussoirs in excellent condition, once protected by a porch; the transept; the choir gable; and the bay separating the choir from the nave. The choir was rebuilt at the end of the 16th century, after the disasters of the Wars of Religion had brought it down, and its vaulting completed at the beginning of the following century, when the side belfry (originally placed at the transept crossing) was rebuilt. The nave vault was raised in 1876. Despite this mix of styles, the church remains imposing with its three aisles, each with its own altar. The stone main altar, built in 1680, is undoubtedly the most remarkable, framed by a magnificent and imposing wooden altarpiece installed for the occasion between 1675 and 1880 by the parish priest Germain Clouet as part of the Reformation, which occupies the entire chevet wall and overflows it. It consists of 27 polychrome carved panels depicting biblical characters. The interior of the church features a 16th-century cast-iron font at the entrance, listed in 1908. In the choir, there are six stalls dating from 1613, a 16th-century Eucharistic cupboard behind the altar in the space formerly used as a sacristy and, in the nave to the left, the tombstone of Etienne Bolot, "King's Receiver in Langres", who died in 1699. Two paintings on wood, a Saint Sebastian (late 16th century) and a Nativity of the Virgin (1608) can be seen at the back of the nave, the former showing the idealized hilltop of Montsaugeon in an idealized landscape. Ask for a key to the church from Mr. Claude De Cointet, at no. 1 Rue de la Goubaud (tel. 06.82.55.09.32).
Deutsch
Ursprünglich war die Kirche von Aubigny die Pfarrkirche für die Dörfer Aubigny, Vaux, Couzon und Montsaugeon, und auf diesem einzigen regionalen Friedhof von Aubigny wurde die Bevölkerung der Umgebung seit der Merowingerzeit beerdigt. Auf diesem Friedhof wurden auch die ersten Herren des Hauses Montsaugeon beerdigt. Die Kirche (oder Kapelle) Notre-Dame de Montsaugeon, die in einer Urkunde aus dem Jahr 1098 erwähnt wird, wurde im 13. Jahrhundert wieder aufgebaut und wurde zum Sitz eines Pfarrhauses und einer Pfarrei, die zeitlich von den Bischöfen von Langres und geistig von der Abtei von Bèze (Côte d'Or) abhängig war. Ihr Diener, der ursprünglich ausschließlich vom Prior von Aubigny (der dem Priorat von Bèze unterstand) ernannt wurde, wurde später abwechselnd vom Prior und vom Bischof von Langres ernannt. Das Gebäude wurde bei der Belagerung von 1494 teilweise zerstört. Von seinen Ursprüngen sind noch das prächtige Portal aus dem 13. Jahrhundert mit vorspringenden Gewölben in hervorragendem Zustand erhalten, das früher durch einen Vorbau geschützt war, das Querschiff, der Giebel des Chors und schließlich der Bogen, der den Chor vom Kirchenschiff trennt. Der Chor wurde Ende des 16. Jahrhunderts neu errichtet, nachdem er in den Religionskriegen zerstört worden war, und das Gewölbe wurde Anfang des darauffolgenden Jahrhunderts im Zuge des Wiederaufbaus des seitlichen Glockenturms (der ursprünglich am Kreuzgang des Querschiffs platziert worden war) neu gewölbt. Das Gewölbe des Kirchenschiffs wurde ab 1876 wieder angehoben. Trotz dieser Stilmischung bleibt die Kirche mit ihren drei Schiffen, die jeweils einen Altar enthalten, imposant. Der Hauptaltar aus Stein aus dem Jahr 1680 ist zweifellos der bemerkenswerteste. Er wird von einem wunderschönen und imposanten Altarbild aus Holz eingerahmt, das zwischen 1675 und 1880 von Pfarrer Germain Clouet im Rahmen der Reformation installiert wurde und die gesamte Mauer des Kopfendes einnimmt, über das es hinausragt. Es besteht aus einer Aneinanderreihung von 27 polychromen geschnitzten Tafeln, die biblische Figuren darstellen. Im Inneren der Kirche ist ein gusseisernes Weihwasserbecken aus dem 16. Jahrhundert am Eingang zu erwähnen, das 1908 unter Denkmalschutz gestellt wurde. Im Chor gibt es noch sechs Chorgestühle aus dem Jahr 1613, einen eucharistischen Schrank aus dem 16. Jahrhundert hinter dem Altar in dem Raum, der früher als Sakristei diente, und im Kirchenschiff links den Grabstein von Etienne Bolot, "receveur du roi à Langres", der 1699 verstarb. Zwei Holzgemälde, ein heiliger Sebastian (Ende des 16. Jahrhunderts) und eine Geburt der Jungfrau Maria aus dem Jahr 1608, sind im hinteren Teil des Kirchenschiffs zu sehen. Ersteres zeigt den idealisierten Hügel von Montsaugeon in einer idealisierten Landschaft. Fragen Sie Herrn Claude De Cointet in der Rue de la Goubaud Nr. 1 (Tel. 06.82.55.09.32) nach dem Schlüssel für die Kirche, um sie zu besichtigen.
Dutch
Oorspronkelijk was de kerk van Aubigny de parochiekerk voor de dorpen Aubigny, Vaux, Couzon en Montsaugeon. Op deze unieke regionale begraafplaats van Aubigny werd de bevolking van de omgeving begraven vanaf de Merovingische tijd. Het was ook op deze begraafplaats dat de eerste heren van het huis van Montsaugeon werden begraven. De kerk (of kapel) van Notre-Dame de Montsaugeon, vermeld in een document uit 1098, werd herbouwd in de 13e eeuw om de zetel te worden van een parochie die onder het wereldlijk gezag stond van de bisschoppen van Langres en het geestelijk gezag van de abdij van Bèze (Côte d'Or). De pastoor, oorspronkelijk uitsluitend aangesteld door de prior van Aubigny (die afhankelijk was van de priorij van Bèze), werd later afwisselend aangesteld door de prior en de bisschop van Langres. Het gebouw werd gedeeltelijk verwoest tijdens het beleg van 1494, maar heeft zijn originele kenmerken behouden, waaronder een prachtige 13e-eeuwse deuropening met uitstekende bogen in uitstekende staat, ooit beschermd door een portiek, het dwarsschip, de punt van het koor en de travee die het koor scheidt van het schip. Het koor werd herbouwd aan het einde van de 16e eeuw, nadat het door de rampen van de godsdienstoorlogen was ingestort, en het gewelf werd voltooid aan het begin van de volgende eeuw, toen de zijklokkentoren (oorspronkelijk geplaatst op de kruising van het dwarsschip) werd herbouwd. Het gewelf van het schip werd in 1876 verhoogd. Ondanks deze mix van stijlen blijft de kerk imposant met zijn drie schepen, elk met een altaar. Het stenen hoofdaltaar, gebouwd in 1680, is zonder twijfel het meest opmerkelijke, omlijst door een prachtig en indrukwekkend houten altaarstuk dat voor de gelegenheid tussen 1675 en 1880 werd geïnstalleerd door pastoor Germain Clouet in het kader van de reformatie en dat de hele chevetmuur in beslag neemt en er zelfs overheen reikt. Het bestaat uit een aaneenschakeling van 27 polychroom gebeeldhouwde panelen met bijbelse figuren. Binnen in de kerk staat een gietijzeren doopvont uit de 16e eeuw bij de ingang, geklasseerd in 1908. In het koor zijn er zes koorstoelen uit 1613, een 16e-eeuwse eucharistische kast achter het altaar in de ruimte die vroeger de sacristie was en, in het schip aan de linkerkant, de grafsteen van Etienne Bolot, "verzamelaar van de koning in Langres", die in 1699 overleed. Twee schilderijen op hout, een Sint Sebastiaan (eind 16e eeuw) en een Geboorte van de Maagd uit 1608 zijn te zien aan de achterkant van het schip. Het eerste toont de geïdealiseerde heuveltop van Montsaugeon in een geïdealiseerd landschap. Om de kerk te bezoeken, vraag je een sleutel aan Claude De Cointet, op nr. 1 Rue de la Goubaud (tel. 06.82.55.09.32).
Español
Originalmente, la iglesia de Aubigny era la iglesia parroquial de los pueblos de Aubigny, Vaux, Couzon y Montsaugeon, y fue en este cementerio regional único de Aubigny donde se enterró a la población de los alrededores desde la época merovingia. Fue también en este cementerio donde fueron enterrados los primeros señores de la casa de Montsaugeon. La iglesia (o capilla) de Notre-Dame de Montsaugeon, mencionada en un documento que data de 1098, fue reconstruida en el siglo XIII para convertirse en la sede de una parroquia que estaba bajo la autoridad temporal de los obispos de Langres y la autoridad espiritual de la abadía de Bèze (Côte d'Or). El párroco, nombrado en un principio exclusivamente por el prior de Aubigny (que dependía del priorato de Bèze), fue designado posteriormente de forma alterna por el prior y el obispo de Langres. Parcialmente destruido durante el asedio de 1494, el edificio conserva sus elementos originales, entre ellos una magnífica portada del siglo XIII con arcos salientes en excelente estado de conservación, antaño protegida por un pórtico, el crucero, el hastial del coro y el vano que separa el coro de la nave. El coro fue reconstruido a finales del siglo XVI, después de que los desastres de las Guerras de Religión lo hubieran derribado, y la bóveda se completó a principios del siglo siguiente, cuando se reconstruyó el campanario lateral (originalmente situado en el crucero del transepto). La bóveda de la nave se levantó en 1876. A pesar de esta mezcla de estilos, la iglesia sigue siendo imponente con sus tres naves, cada una con un altar. El altar mayor de piedra, construido en 1680, es sin duda el más notable, enmarcado por un magnífico e imponente retablo de madera instalado para la ocasión entre 1675 y 1880 por el párroco Germain Clouet en el marco de la Reforma, que ocupa todo el muro de la cabecera y se extiende más allá. Consiste en una yuxtaposición de 27 paneles esculpidos policromados que representan figuras bíblicas. En el interior de la iglesia, hay una pila de hierro fundido del siglo XVI en la entrada, catalogada en 1908. En el coro, hay seis sillerías de 1613, un armario eucarístico del siglo XVI detrás del altar en el espacio que fue sacristía y, en la nave de la izquierda, la lápida de Etienne Bolot, "recaudador del rey en Langres", fallecido en 1699. Al fondo de la nave se pueden contemplar dos pinturas sobre madera, un San Sebastián (finales del siglo XVI) y una Natividad de la Virgen de 1608, la primera mostrando la cima idealizada de Montsaugeon en un paisaje idealizado. Para visitar la iglesia, pida una llave a Claude De Cointet, en el nº 1 de la rue de la Goubaud (tel. 06.82.55.09.32).
Italiano
In origine, la chiesa di Aubigny era la chiesa parrocchiale dei villaggi di Aubigny, Vaux, Couzon e Montsaugeon, ed è in questo cimitero regionale di Aubigny, unico nel suo genere, che la popolazione dell'area circostante è stata sepolta a partire dall'epoca merovingia. In questo cimitero furono sepolti anche i primi signori della casa di Montsaugeon. La chiesa (o cappella) di Notre-Dame de Montsaugeon, citata in un documento del 1098, fu ricostruita nel XIII secolo per diventare la sede di una parrocchia sottoposta all'autorità temporale dei vescovi di Langres e a quella spirituale dell'abbazia di Bèze (Côte d'Or). Il parroco, inizialmente nominato esclusivamente dal priore di Aubigny (che dipendeva dal priorato di Bèze), fu successivamente nominato alternativamente dal priore e dal vescovo di Langres. In parte distrutto durante l'assedio del 1494, l'edificio conserva le sue caratteristiche originali, tra cui un magnifico portale del XIII secolo con archi sporgenti in ottimo stato di conservazione, un tempo protetto da un portico, il transetto, il frontone del coro e la campata che separa il coro dalla navata. Il coro fu ricostruito alla fine del XVI secolo, dopo che i disastri delle guerre di religione lo avevano abbattuto, e la volta fu completata all'inizio del secolo successivo, quando fu ricostruito il campanile laterale (originariamente posto all'incrocio del transetto). La volta della navata centrale fu innalzata nel 1876. Nonostante questa mescolanza di stili, la chiesa rimane imponente con le sue tre navate, ciascuna con un altare. L'altare principale in pietra, costruito nel 1680, è senza dubbio il più notevole, incorniciato da una magnifica e imponente pala d'altare in legno installata per l'occasione tra il 1675 e il 1880 dal parroco Germain Clouet nell'ambito della Riforma, che occupa l'intero muro di cinta e si estende oltre. È costituita da una giustapposizione di 27 pannelli scolpiti policromi che raffigurano figure bibliche. All'interno della chiesa, all'ingresso si trova un fonte battesimale in ghisa del XVI secolo, classificato nel 1908. Nel coro si trovano sei stalli del 1613, un armadio eucaristico del XVI secolo dietro l'altare nello spazio che un tempo era la sacrestia e, nella navata di sinistra, la lapide di Etienne Bolot, "collettore del re a Langres", morto nel 1699. In fondo alla navata si possono ammirare due dipinti su tavola, un San Sebastiano (fine del XVI secolo) e una Natività della Vergine del 1608, il primo dei quali mostra la collina di Montsaugeon in un paesaggio idealizzato. Per visitare la chiesa, chiedere la chiave a Claude De Cointet, al n. 1 di Rue de la Goubaud (tel. 06.82.55.09.32).