Description
La fondation de l’abbaye de Chezal-Benoît s’inscrit dans le renouveau monastique qui marque la fin du XIe et le début du XIIe siècle. Fondée par un moine italien venu en 1093 de Vallombreuse, la communauté conserva de son origine une volonté réformatrice et fut à l’origine d’une nouvelle réforme monastique regroupée au sein de la congrégation cazalienne à la fin du XVe siècle et finalement intégrée en 1636 à la congrégation de Saint-Maur. Les bâtiments conventuels, reconstruits aux XVIIe et XVIIIe siècles, sont utilisés par un hôpital. En revanche, l’église, devenue paroissiale, a conservé une puissante façade, percée d’un élégant portail dominé par trois larges baies, qui n’est pas sans évoquer Vézelay. Ce portail, divisé par un trumeau, s’orne de chapiteaux au riche décor végétal.
English
The Abbey of Chezal-Benoît was founded during the monastic reform that marked the late 11th and early 12th centuries. Founded by an Italian monk who arrived in 1093 from Vallombreuse, the community retained its initial reforming drive and sparked another monastic reform within the local congregation in the late 15th century. It was eventually incorporated by the Saint-Mar congregation in 1636. The conventual buildings were rebuilt in the 17th and 18th centuries and are now used by a hospital. The church, on the other hand, became a parish church and has retained its imposing facade and elegant doorway surmounted by three large windows bearing a resemblance to Vézelay. The doorway is divided in two by a trumeau and adorned with capitals that are finely decorated with plant life.
Deutsch
Die Gründung der Abtei Chezal-Benoît ist Teil der monastischen Erneuerung, die das Ende des 11. und den Beginn des 12. Jahrhunderts kennzeichnet. Die von einem italienischen Mönch, der 1093 aus Vallombreuse kam, gegründete Gemeinschaft behielt von ihrem Ursprung her einen reformatorischen Willen bei und stand am Anfang einer neuen Klosterreform, die Ende des 15. Jahrhunderts in der Cazalienne-Kongregation zusammengefasst und schließlich 1636 in die Kongregation von Saint-Maur eingegliedert wurde. Die Klostergebäude, die im 17. und 18. Jahrhundert neu errichtet wurden, werden von einem Krankenhaus genutzt. Die Kirche, die zur Pfarrkirche wurde, hat hingegen eine mächtige Fassade mit einem eleganten Portal, das von drei breiten Öffnungen dominiert wird, bewahrt, die an Vézelay erinnert. Dies
Dutch
De stichting van de abdij van Chezal-Benoît maakte deel uit van de monastieke vernieuwing aan het einde van de 11e en het begin van de 12e eeuw. Opgericht door een Italiaanse monnik die in 1093 uit Vallombreuse kwam, behield de gemeenschap vanaf haar oorsprong een hervormingsgezinde geest en stond aan de wieg van een nieuwe kloosterhervorming die aan het eind van de 15e eeuw werd gegroepeerd in de congregatie van Cazalië en uiteindelijk in 1636 opging in de congregatie van Saint-Maur. De kloostergebouwen, herbouwd in de 17e en 18e eeuw, worden gebruikt door een ziekenhuis. Aan de andere kant heeft de kerk, die een parochiekerk werd, een krachtige voorgevel behouden, met een elegant portaal dat gedomineerd wordt door drie grote traveeën, wat doet denken aan Vézelay. Dit portaal, verdeeld do
Español
La fundación de la abadía de Chezal-Benoît se inscribe en el marco de la renovación monástica que marcó el final del siglo XI y el principio del XII. Fundada por un monje italiano procedente de Vallombreuse en 1093, la comunidad conservó desde sus orígenes un espíritu reformista y fue el origen de una nueva reforma monástica que se agrupó en la congregación de Cazalian a finales del siglo XV y finalmente se integró en la congregación de Saint-Maur en 1636. Los edificios conventuales, reconstruidos en los siglos XVII y XVIII, son utilizados por un hospital. Por otro lado, la iglesia, convertida en parroquia, conserva una poderosa fachada, con un elegante portal dominado por tres grandes vanos, que recuerda a Vézelay. Este portal, dividido por un trumeau, está adornado con capiteles con una
Italiano
La fondazione dell'abbazia di Chezal-Benoît fa parte del rinnovamento monastico che segna la fine dell'XI e l'inizio del XII secolo. Fondata da un monaco italiano proveniente da Vallombreuse nel 1093, la comunità mantenne uno spirito riformatore fin dalle sue origini e fu all'origine di una nuova riforma monastica che fu raggruppata all'interno della congregazione cazaliana alla fine del XV secolo e infine integrata nella congregazione di Saint-Maur nel 1636. Gli edifici conventuali, ricostruiti nel XVII e XVIII secolo, sono utilizzati da un ospedale. D'altra parte, la chiesa, divenuta parrocchia, ha conservato una facciata possente, con un elegante portale dominato da tre grandi campate, che ricorda Vézelay. Questo portale, diviso da un trumeau, è ornato da capitelli con una ricca decoraz