Chemin de croix Marlenberg – Marlenheim

Le premier curé de Marlenheim, Ignace Klein, procède en 1772 à l’agrandissement de l’édifice vers le sud. A cette occasion, le sentier montant vers la chapelle est doté, en remplacement de reposoirs, d’un chemin de croix. Le chemin de croix du Marlenberg est un des plus beaux du XVIIIe siècle en Alsace et est de style baroque. Financé par de riches vignerons du village, il est formé de sept stations composées d’un édicule de grès rose, et se termine par le Christ en croix accroché contre la façade de la chapelle. Les sept édicules sont sensiblement identiques. Ils abritent chacun un bas-relief polychrome accompagné d’un commentaire inscrit dans un médaillon. On notera toutefois une différence apparaissant sur les deux derniers édicules, lesquels se terminent non par un arc en accolade, mais par un cartouche surmontant deux têtes d’angelot. Dépliant Chapelle et son chemin de croix

In 1772, the first parish priest of Marlenheim, Ignace Klein, enlarged the building towards the south. On this occasion, the path leading up to the chapel was equipped with a Way of the Cross instead of resting places. The Marlenberg Way of the Cross is one of the most beautiful 18th century Baroque staircases in Alsace. Financed by wealthy winegrowers of the village, it is made up of seven stations composed of an aedicule of pink sandstone, and ends with the Christ on the cross hanging against the façade of the chapel. The seven aediculae are virtually identical. Each one contains a polychrome bas-relief with a commentary inscribed in a medallion. However, there is a difference in the last two aediculae, which do not end with an arch, but with a cartouche surmounted by two cherubs' heads. Leaflet Chapel and its Way of the Cross

Der erste Pfarrer von Marlenheim, Ignace Klein, vergrößert das Gebäude 1772 nach Süden hin. Bei dieser Gelegenheit wurde der zur Kapelle hinaufführende Weg anstelle von Raststätten mit einem Kreuzweg versehen. Der Kreuzweg von Marlenberg ist einer der schönsten des 18. Jahrhunderts im Elsass und wurde im Barockstil errichtet. Er wurde von reichen Winzern des Dorfes finanziert und besteht aus sieben Stationen, die aus einer Ädikula aus rosa Sandstein bestehen, und endet mit Christus am Kreuz, der an der Fassade der Kapelle aufgehängt ist. Die sieben Ädikulae sind im Wesentlichen identisch. Sie beherbergen jeweils ein mehrfarbiges Basrelief mit einem Kommentar in einem Medaillon. Die letzten beiden Ädikulae enden nicht mit einem Ambossbogen, sondern mit einer Kartusche mit zwei Engelsköpfen. Faltblatt Kapelle und Kreuzweg

In 1772 breidde de eerste pastoor van Marlenheim, Ignace Klein, het gebouw uit naar het zuiden. Tegelijkertijd werd er een kruisweg toegevoegd aan het pad dat naar de kapel leidde, ter vervanging van de rustplaatsen. De kruisweg van Marlenberg is een van de mooiste 18e-eeuwse barokke kruisen in de Elzas. Het werd gefinancierd door rijke wijnboeren uit het dorp en bestaat uit zeven staties met aediculae van roze zandsteen. Het eindigt met Christus aan het kruis, hangend tegen de gevel van de kapel. De zeven aediculae zijn vrijwel identiek. Elke aedicula bevat een polychroom bas-reliëf met een commentaar in een medaillon. De laatste twee aediculae zijn echter anders, omdat ze niet eindigen met een halfronde boog, maar met een cartouche met daarboven twee cherubijnenkoppen. Kapel en kruiswegfolder

En 1772, el primer párroco de Marlenheim, Ignace Klein, amplió el edificio hacia el sur. Al mismo tiempo, se añadió un Vía Crucis al camino que sube a la capilla, en sustitución de los descansaderos. El Vía Crucis de Marlenberg es una de las cruces barrocas del siglo XVIII más bellas de Alsacia. Financiado por ricos viticultores del pueblo, consta de siete estaciones formadas por edículos de arenisca rosa, y termina con Cristo en la Cruz colgado contra la fachada de la capilla. Los siete edículos son prácticamente idénticos. Cada uno contiene un bajorrelieve policromado con un comentario inscrito en un medallón. Los dos últimos edículos, sin embargo, no terminan con un arco de medio punto, sino con una cartela coronada por dos cabezas de querubines. Folleto sobre la capilla y el Vía Crucis

Nel 1772, il primo parroco di Marlenheim, Ignace Klein, ampliò l'edificio a sud. Allo stesso tempo, fu aggiunta una Via Crucis al sentiero che porta alla cappella, sostituendo i luoghi di riposo. La Via Crucis di Marlenberg è una delle più belle croci barocche del XVIII secolo in Alsazia. Finanziata dai ricchi viticoltori del villaggio, è composta da sette stazioni costituite da edicole in arenaria rosa e termina con il Cristo in croce appeso alla facciata della cappella. Le sette edicole sono praticamente identiche. Ciascuna contiene un bassorilievo policromo con un commento iscritto in un medaglione. Le ultime due edicole, tuttavia, si differenziano per il fatto che non terminano con un arco semicircolare, ma con un cartiglio sormontato da due teste di cherubini. Opuscolo Cappella e Via Crucis