Description
Depuis bientôt deux siècles, la population emprunte l'ancien pont à l'entrée du village, de part et d'autre duquel ont été construits la maison de péage et le remarquable château de Jeurre, résidence de la famille Monnier. Ces ouvrages et le pont d'origine sont dus à Mr. Jean-Louis Monnier, né en 1780, Député du Jura sous Louis Philippe. Il présenta en 1830 une soumission au Conseil Municipal de Jeurre pour la construction à ses frais, du seul pont qui reliait les deux berges de la rivière Bienne à Jeurre. En 1837, pont péage et château sont terminés. Poursuivant la tradition, la château accueille toujours la famille Monnier, agrandit de nombreuses générations.
English
For nearly two centuries, the population has used the old bridge at the entrance to the village, on either side of which were built the toll house and the remarkable castle of Jeurre, residence of the Monnier family. These works and the original bridge are due to Mr. Jean-Louis Monnier, born in 1780, Deputy of Jura under Louis Philippe. In 1830, he submitted a proposal to the Jeurre Town Council for the construction, at his own expense, of the only bridge linking the two banks of the Bienne River in Jeurre. In 1837, the toll bridge and castle were completed. Continuing the tradition, the castle still hosts the Monnier family, expanded by many generations.
Deutsch
Seit fast zwei Jahrhunderten benutzen die Menschen die alte Brücke am Dorfeingang, auf deren beiden Seiten das Mauthaus und das bemerkenswerte Schloss Jeurre, der Wohnsitz der Familie Monnier, errichtet wurden. Diese Bauwerke und die ursprüngliche Brücke wurden von Jean-Louis Monnier errichtet, der 1780 geboren wurde und unter Louis Philippe Abgeordneter des Jura war. Er legte 1830 dem Gemeinderat von Jeurre ein Angebot für den Bau der einzigen Brücke, die die beiden Ufer des Flusses Biel in Jeurre miteinander verband, auf eigene Kosten vor. Im Jahr 1837 waren die Mautbrücke und das Schloss fertiggestellt. Die Tradition fortsetzend, beherbergt das Schloss noch immer die Familie Monnier, die sich um zahlreiche Generationen vergrößert hat.
Dutch
Bijna twee eeuwen lang heeft de bevolking gebruik gemaakt van de oude brug bij de ingang van het dorp, aan weerszijden waarvan het tolhuis en het opmerkelijke kasteel van Jeurre, de residentie van de familie Monnier, werden gebouwd. Deze werken en de oorspronkelijke brug zijn te danken aan de heer Jean-Louis Monnier, geboren in 1780, adjunct van de Jura onder Louis Philippe. In 1830 diende hij bij de gemeenteraad van Jeurre een voorstel in voor de bouw, op eigen kosten, van de enige brug die de twee oevers van de Bienne in Jeurre met elkaar verbindt. In 1837 werden de tolbrug en het kasteel voltooid. De traditie voortzettend, herbergt het kasteel nog steeds de familie Monnier, die door vele generaties is gegroeid.
Español
Desde hace casi dos siglos, la población utiliza el antiguo puente de entrada al pueblo, a cuyos lados se construyeron la casa de peaje y el notable castillo de Jeurre, residencia de la familia Monnier. Estas obras y el puente original se deben al Sr. Jean-Louis Monnier, nacido en 1780, diputado del Jura bajo Luis Felipe. En 1830, presentó una propuesta al Ayuntamiento de Jeurre para la construcción, a sus expensas, del único puente que une las dos orillas del río Bienne en Jeurre. En 1837 se completaron el puente de peaje y el castillo. Continuando con la tradición, el castillo sigue albergando a la familia Monnier, que se ha extendido por muchas generaciones.
Italiano
Per quasi due secoli, la popolazione ha utilizzato l'antico ponte all'ingresso del villaggio, ai cui lati sono stati costruiti il casello e il notevole castello di Jeurre, residenza della famiglia Monnier. Questi lavori e il ponte originale si devono al signor Jean-Louis Monnier, nato nel 1780, deputato del Giura sotto Luigi Filippo. Nel 1830 presentò al Consiglio comunale di Jeurre una proposta per la costruzione, a proprie spese, dell'unico ponte che collegava le due sponde del fiume Bienne a Jeurre. Nel 1837 furono completati il ponte a pedaggio e il castello. Continuando la tradizione, il castello ospita ancora oggi la famiglia Monnier, che si è allargata di molte generazioni.