Description
Les premiers écrits faisant état d’une chapelle « au bout du village » datent de 1620 (Monseigneur de Rudèle). Le procès-verbal de la visite pastorale de Mgr de chapelle St Hubert Montchal donne la description suivante : « un oratoire s’étire sur le grand chemin au milieu du village, dédié à Notre Dame de Pitié, où on dit la messe fort souvent, et, l’estant allé visiter, nous avons trouvé iceluy en forme d’une petite chapelle bien bastie et fermée par devant de barreaux de chaisne avec une bonne porte qui ferme à clefs » … Cette chapelle a été détruite à la révolution, en 1794. En 1816, le curé Pratviel décide de faire édifier une nouvelle chapelle. Construite en 1817 et se compose essentiellement d’une salle de plan presque carré, flanquée latéralement de deux annexes.
Elle est couverte d’un plafond en berceau surbaissé qui a été construit récemment. L’intérêt principal de l’édifice réside dans son retable de style empire. Celui-ci se compose d’un entablement porté par quatre pilastres composites en faux marbre et surmonté de quatre pots à feu. Au centre, la corniche s’incurve pour supporter un emblème marial et mettre en valeur une toile représentant une descente de croix. Entre les pilastres, deux encadrements dorés s’ornent de trophées liturgiques stuqués en haut relief. L’autel est en bois, de forme tombeau, peint dans le style faux marbre et or. Un tabernacle en forme d’urne, en bois polychrome et doré, surmonté du Livre aux 7 Sceaux, et d’un crucifix, a retrouvé sa place d’origine, après sa restauration en 1987. Aux murs, de chaque côté, deux tableaux, représentent l’un le baptême du Christ par St Jean Baptiste et l’autre la montée au ciel d’un pape qui pourrait être Saint Fabien. Au-dessus de la porte, on trouve un tableau d’Antoine GUIRAUD représentant Sainte Germaine. La plupart des éléments mobiliers intérieur de la chapelle se trouve provisoirement entreposés dans l’église. (Sources : Mairie Lavernose-Lacasse)
English
The first written mention of a chapel "at the end of the village" dates back to 1620 (Monseigneur de Rudèle). The minutes of the pastoral visit of Mgr. de chapelle St Hubert Montchal give the following description: "an oratory stretches along the main road in the middle of the village, dedicated to Notre Dame de Pitié, where mass is said very often, and, having gone to visit it, we found it to be in the form of a small chapel, well-built and closed at the front with oak bars, with a good door that locks"? This chapel was destroyed during the French Revolution in 1794. In 1816, parish priest Pratviel decided to build a new chapel. Built in 1817, it essentially comprises a room with an almost square floor plan, flanked by two annexes.
It is covered by a recently-constructed low barrel ceiling. The main interest of the building lies in its Empire-style altarpiece. This consists of an entablature supported by four faux-marble composite pilasters and surmounted by four fire pots. In the center, the cornice curves to support a Marian emblem and highlight a canvas depicting the Descent from the Cross. Between the pilasters, two gilded frames feature stuccoed liturgical trophies in high relief. The wooden altar is tomb-shaped, painted in the faux marble and gold style. An urn-shaped tabernacle in polychrome and gilded wood, surmounted by the Book of the 7 Seals and a crucifix, was restored to its original position in 1987. On either side of the walls, two paintings depict the baptism of Christ by St. John the Baptist and the ascent to heaven of a pope who may be St. Fabian. Above the door, a painting by Antoine GUIRAUD depicts Sainte Germaine. Most of the chapel?s interior furnishings are temporarily stored in the church. (Source: Mairie Lavernose-Lacasse)
Deutsch
Die ersten schriftlichen Aufzeichnungen über eine Kapelle "am Ende des Dorfes" stammen aus dem Jahr 1620 (Monsignore de Rudèle). Das Protokoll des Pastoralbesuchs von Mgr. in der Kapelle St Hubert Montchal enthält folgende Beschreibung: "Ein Oratorium erstreckt sich auf dem großen Weg in der Mitte des Dorfes, das Notre Dame de Pitié gewidmet ist und in dem sehr oft die Messe gelesen wird, und als wir es besichtigten, fanden wir es in Form einer kleinen Kapelle vor, die gut gebaut und vorne mit Kaiserstangen verschlossen war und eine gute Tür hatte, die mit Schlüsseln geschlossen werden konnte Diese Kapelle wurde während der Revolution im Jahr 1794 zerstört. Im Jahr 1816 beschloss der Pfarrer Pratviel, eine neue Kapelle errichten zu lassen. Sie wurde 1817 erbaut und besteht im Wesentlichen aus einem Raum mit fast quadratischem Grundriss, der seitlich von zwei Anbauten flankiert wird.
Der Raum ist mit einer flachen Tonnendecke überdacht, die erst kürzlich eingebaut wurde. Das Hauptinteresse des Gebäudes liegt in seinem Altarbild im Empirestil. Dieser besteht aus einem Gesims, das von vier zusammengesetzten Pilastern aus falschem Marmor getragen wird und von vier Feuertöpfen gekrönt ist. In der Mitte wölbt sich das Gesims, um ein Marienemblem zu tragen und ein Gemälde mit einer Kreuzabnahme zur Geltung zu bringen. Zwischen den Pilastern befinden sich zwei vergoldete Rahmen, die mit liturgischen Trophäen in Hochrelief geschmückt sind. Der Altar ist aus Holz, hat die Form eines Grabes und ist im Stil von Kunstmarmor und Gold bemalt. Ein urnenförmiger Tabernakel aus mehrfarbigem und vergoldetem Holz mit dem Buch mit sieben Siegeln und einem Kruzifix befindet sich nach seiner Restaurierung im Jahr 1987 wieder an seinem ursprünglichen Platz. An den Wänden hängen auf jeder Seite zwei Gemälde, das eine zeigt die Taufe Christi durch Johannes den Täufer, das andere die Himmelfahrt eines Papstes, der der Heilige Fabian sein könnte. Über der Tür befindet sich ein Gemälde von Antoine GUIRAUD, das die Heilige Germaine darstellt. Der Großteil der Inneneinrichtung der Kapelle wurde vorübergehend in der Kirche aufbewahrt. (Quellen: Rathaus Lavernose-Lacasse)
Dutch
De eerste schriftelijke vermelding van een kapel "aan het einde van het dorp" dateert uit 1620 (Monseigneur de Rudèle). De notulen van het pastorale bezoek van bisschop Rudèle aan de kapel van St Hubert Montchal geven de volgende beschrijving: "een oratorium strekt zich uit langs de hoofdweg in het midden van het dorp, gewijd aan Notre Dame de Pitié, waar heel vaak de mis wordt opgedragen, en toen we het gingen bezoeken, ontdekten we dat het de vorm had van een kleine kapel, goed gebouwd en aan de voorkant afgesloten met eiken tralies, met een goede deur die op slot kan"? Deze kapel werd verwoest tijdens de Revolutie in 1794. In 1816 besloot pastoor Pratviel een nieuwe kapel te laten bouwen. Deze werd gebouwd in 1817 en bestaat in wezen uit een zaal met een bijna vierkante plattegrond, aan weerszijden geflankeerd door twee bijgebouwen.
Het wordt overdekt door een recent laag tongewelf. Het belangrijkste kenmerk van het gebouw is het altaarstuk in Empirestijl. Dit bestaat uit een hoofdgestel ondersteund door vier samengestelde pilasters in imitatiemarmer en bekroond door vier vuurpotten. In het midden buigt de kroonlijst om een Maria-embleem te ondersteunen en een schilderij met de Kruisafneming te tonen. Tussen de pilasters zijn twee vergulde lijsten versierd met gestucte liturgische trofeeën in hoog reliëf. Het houten altaar heeft de vorm van een graftombe en is beschilderd in de stijl van imitatiemarmer en goud. Een urnvormig tabernakel van polychroom en verguld hout, met daarop het Boek van de 7 zegels en een kruisbeeld, werd in 1987 gerestaureerd. Aan weerszijden van de muren zijn twee schilderijen te zien, een met de doop van Christus door Johannes de Doper en de andere met de opstijging naar de hemel van een paus die mogelijk Sint Fabianus is. Boven de deur hangt een schilderij van Antoine GUIRAUD met de heilige Germaine. Het grootste deel van het interieur van de kapel is tijdelijk opgeslagen in de kerk. (Bronnen: Gemeentehuis Lavernose-Lacasse)
Español
La primera mención escrita de una capilla "al final del pueblo" data de 1620 (Monseigneur de Rudèle). El acta de la visita pastoral del obispo Rudèle a la capilla de San Huberto Montchal da la siguiente descripción: "un oratorio se extiende a lo largo de la carretera principal en medio del pueblo, dedicado a Notre Dame de Pitié, donde se dice misa muy a menudo, y cuando fuimos a visitarlo, lo encontramos en forma de pequeña capilla, bien construida y cerrada por delante con rejas de roble, con una buena puerta que se cierra con llave"… Esta capilla fue destruida durante la Revolución en 1794. En 1816, el párroco Pratviel decidió hacer construir una nueva capilla. Se construyó en 1817 y consiste esencialmente en una sala de planta casi cuadrada, flanqueada a ambos lados por dos anexos.
Está cubierta por un techo bajo de cañón de reciente construcción. La característica principal del edificio es su retablo de estilo Imperio. Consiste en un entablamento sostenido por cuatro pilastras compuestas de falso mármol y rematado por cuatro pebeteros. En el centro, la cornisa se curva para sostener un emblema mariano y acoger una pintura que representa el Descendimiento de la Cruz. Entre las pilastras, dos marcos dorados están adornados con trofeos litúrgicos estucados en altorrelieve. El altar de madera tiene forma de sepulcro, pintado en estilo de imitación de mármol y oro. Un tabernáculo en forma de urna de madera policromada y dorada, coronado por el Libro de los 7 Sellos y un crucifijo, fue restaurado a su posición original en 1987. A ambos lados de las paredes hay dos pinturas, una que representa el bautismo de Cristo por San Juan Bautista y la otra la ascensión al cielo de un papa que podría ser San Fabián. Encima de la puerta hay un cuadro de Antoine GUIRAUD que representa a Santa Germana. La mayor parte del mobiliario interior de la capilla se conserva temporalmente en la iglesia. (Fuente: Ayuntamiento de Lavernose-Lacasse)
Italiano
La prima menzione scritta di una cappella "alla fine del villaggio" risale al 1620 (Monseigneur de Rudèle). Il verbale della visita pastorale del vescovo Rudèle alla cappella di Sant'Uberto Montchal riporta la seguente descrizione: "lungo la strada principale, al centro del villaggio, si estende un oratorio dedicato a Notre Dame de Pitié, dove si celebra molto spesso la messa; quando andammo a visitarlo, lo trovammo sotto forma di una piccola cappella, ben costruita e chiusa sul davanti con sbarre di quercia, con una buona porta che si chiude a chiave"? Questa cappella fu distrutta durante la Rivoluzione del 1794. Nel 1816, il parroco Pratviel decise di far costruire una nuova cappella. Costruita nel 1817, consiste essenzialmente in una stanza a pianta quasi quadrata, affiancata ai lati da due annessi.
È coperta da un basso soffitto a botte di recente costruzione. La caratteristica principale dell'edificio è la pala d'altare in stile impero. Si tratta di una trabeazione sostenuta da quattro pilastri compositi in finto marmo e sormontata da quattro vasi da fuoco. Al centro, la cornice si incurva per sostenere un emblema mariano e mostrare un dipinto raffigurante la Discesa dalla Croce. Tra le lesene, due cornici dorate sono ornate da trofei liturgici in stucco ad alto rilievo. L'altare ligneo ha la forma di una tomba, dipinta in stile finto marmo e oro. Un tabernacolo a forma di urna in legno policromo e dorato, sormontato dal Libro dei 7 Sigilli e da un crocifisso, è stato restaurato nella sua posizione originale nel 1987. Ai lati delle pareti si trovano due dipinti, uno raffigurante il battesimo di Cristo da parte di San Giovanni Battista e l'altro l'ascesa al cielo di un papa che potrebbe essere San Fabiano. Sopra la porta si trova un dipinto di Antoine GUIRAUD che raffigura Santa Germaina. La maggior parte degli arredi interni della cappella sono temporaneamente conservati nella chiesa. (Fonti: Comune di Lavernose-Lacasse)