Au jardin de l'Abbatiale

A quelques pas de l'abbatiale de Mouzon, se trouve une ancienne abbaye de moines bénédictins. Fondée en 971 par l'archevêque de Reims, elle est composée de trois bâtiments : – un bâtiment principal (actuelle Maison de retraite), – un Colombier (Office de Tourisme) – de dépendances (Musée du Feutre).Jusqu'en 1671, les murailles de la ville ainsi qu'un fossé entourent le tout. Jusqu'en 1789, les moines vivent des produits des terres agricoles (données par l’archevêque), de la forêt, des rivières, des moulins et des plantes aromatiques cultivées dans le jardin de l'abbaye.Après 1789, l'établissement est transformé en hospice civil, le jardin est conservé. Au fil du temps, il se transforme en jardin d'agrément, entretenu par le jardinier de la maison de retraite.

A few steps away from the abbey of Mouzon, there is a former abbey of Benedictine monks. Founded in 971 by the archbishop of Reims, it is composed of three buildings: – a main building (now a retirement home), – a dovecote (Tourist Office), – outbuildings (Felt Museum) Until 1671, the town walls and a moat surrounded it. Until 1789, the monks lived off the products of the farmland (donated by the archbishop), the forest, the rivers, the mills and the aromatic plants cultivated in the abbey garden. After 1789, the establishment was transformed into a civil hospice and the garden was preserved. In the course of time, it was transformed into a pleasure garden, maintained by the gardener of the old people's home.

Nur wenige Schritte von der Abteikirche von Mouzon entfernt befindet sich eine ehemalige Abtei der Benediktinermönche. Sie wurde 971 vom Erzbischof von Reims gegründet und besteht aus drei Gebäuden: – einem Hauptgebäude (heutiges Altenheim), – einem Colombier (Tourismusbüro) – Nebengebäuden (Filzmuseum).Bis 1671 umgaben die Stadtmauern sowie ein Graben das Ganze. Bis 1789 lebten die Mönche von den Produkten der landwirtschaftlichen Flächen (vom Erzbischof gestiftet), des Waldes, der Flüsse, der Mühlen und der im Garten der Abtei angebauten aromatischen Pflanzen.Nach 1789 wurde die Einrichtung in ein ziviles Hospiz umgewandelt, der Garten blieb erhalten. Im Laufe der Zeit wird er in einen Ziergarten umgewandelt, der vom Gärtner des Altenheims gepflegt wird.

Op een steenworp afstand van de abdij van Mouzon bevindt zich een voormalige abdij van Benedictijner monniken. Opgericht in 971 door de aartsbisschop van Reims, bestaat het uit drie gebouwen: – een hoofdgebouw (nu een rusthuis), – een Duiventil (VVV-kantoor) – bijgebouwen (Viltmuseum).Tot 1671 omringden de stadsmuren en een gracht het geheel. Tot 1789 leefden de monniken van de opbrengst van de landbouwgrond (geschonken door de aartsbisschop), het bos, de rivieren, de molens en de aromatische planten die in de abdijtuin werden gekweekt.Na 1789 werd het etablissement omgevormd tot een burgerlijk gasthuis, de tuin bleef behouden. Na 1789 werd het etablissement omgevormd tot een burgerlijk gasthuis en bleef de tuin behouden. Na verloop van tijd werd hij omgevormd tot een lusthof, onderhouden door de tuinman van het rusthuis.

A pocos pasos de la abadía de Mouzon, se encuentra una antigua abadía de monjes benedictinos. Fundada en 971 por el arzobispo de Reims, consta de tres edificios: – un edificio principal (ahora una residencia de ancianos), – un palomar (oficina de turismo) – dependencias (Museo del Fieltro).Hasta 1671, las murallas de la ciudad y un foso rodeaban el conjunto. Hasta 1789, los monjes vivían de los productos de las tierras de cultivo (donadas por el arzobispo), del bosque, de los ríos, de los molinos y de las plantas aromáticas cultivadas en el jardín de la abadía.Después de 1789, el establecimiento se transformó en un hospicio civil, el jardín se conservó. Después de 1789, el establecimiento se transformó en un hospicio civil y el jardín se conservó. Con el tiempo, se transformó en un jardín de recreo, mantenido por el jardinero del asilo.

A pochi passi dall'abbazia di Mouzon, si trova un'antica abbazia di monaci benedettini. Fondato nel 971 dall'arcivescovo di Reims, è composto da tre edifici: – un edificio principale (oggi casa di riposo), – una colombaia (Ufficio del Turismo) – edifici annessi (Museo del Feltro).Fino al 1671, le mura della città e un fossato circondavano il tutto. Fino al 1789, i monaci vivevano dei prodotti dei terreni agricoli (donati dall'arcivescovo), della foresta, dei fiumi, dei mulini e delle piante aromatiche coltivate nel giardino dell'abbazia.Dopo il 1789, lo stabilimento fu trasformato in un ospizio civile, il giardino fu conservato. Dopo il 1789, lo stabilimento fu trasformato in un ospizio civile e il giardino fu conservato, trasformandosi nel tempo in un giardino di piacere, curato dal giardiniere della casa di riposo.