Ancienne Savonnerie Chotin – Charleville-Mézières

La date de création de la savonnerie de Jean Chotin est inconnue mais on sait qu´elle est en activité pendant la Seconde Guerre mondiale. A la Libération le site est transformé en dépôt de ferrailles par M. Chotin puis repris en 1980 par l´entreprise de chauffage Cophignon qui occupe toujours les lieux. Les bâtiments semblent dater de la fin du 19e siècle ou du début du 20e siècle. Le bâtiment de production sur un étage carré en fond de cour jouxte le logement d´ouvriers. L´ensemble est construit en moellon calcaire et encadrement des baies en brique et pierre de taille calcaire. La toiture à longs pans avec charpente en bois apparente est couverte d´ardoise. Le logement patronal situé entre l´atelier de fabrication et la rue comporte un étage carré et un de comble, son toit est à deux pans couvert d´ardoise.

The creation date of Jean Chotin's soap factory is unknown, but it is known to have been in operation during the Second World War. After the Liberation, the site was transformed into a scrap metal depot by Mr. Chotin, then taken over in 1980 by the Cophignon heating company, which still occupies the premises. The buildings appear to date from the late 19th or early 20th century. The one-storey square production building at the far end of the courtyard adjoins the workers' accommodation. The whole is built of limestone rubble with brick and limestone ashlar window frames. The long-sloped roof with exposed wooden framework is covered in slate. The owner's dwelling, located between the workshop and the street, has one square storey and an attic, and a slate-covered gable roof.

Das Gründungsdatum der Seifenfabrik von Jean Chotin ist unbekannt, aber man weiß, dass sie während des Zweiten Weltkriegs in Betrieb war. Nach der Befreiung wurde das Gelände von Herrn Chotin in ein Schrottlager umgewandelt und 1980 von der Heizungsfirma Cophignon übernommen, die das Gelände noch immer nutzt. Die Gebäude scheinen aus dem späten 19. oder frühen 20. Jahrhundert zu stammen. Das Produktionsgebäude auf einem quadratischen Stockwerk am Ende des Hofes grenzt an die Arbeiterunterkünfte. Das Gebäude ist aus Kalksteinquadern gebaut und die Fensterrahmen bestehen aus Ziegel- und Kalksteinquadern. Das langgezogene Dach mit sichtbarem Holzrahmen ist mit Schiefer gedeckt. Die Wohnung des Arbeitgebers zwischen der Werkstatt und der Straße besteht aus einem quadratischen Stockwerk und einem Dachgeschoss.

Het is niet bekend wanneer de zeepfabriek van Jean Chotin werd opgericht, maar we weten wel dat de fabriek tijdens de Tweede Wereldoorlog in bedrijf was. Na de bevrijding werd het terrein door de heer Chotin omgevormd tot een schrootopslagplaats, voordat het in 1980 werd overgenomen door het verwarmingsbedrijf Cophignon, dat het terrein nog steeds bewoont. De gebouwen lijken te dateren uit het einde van de 19e of het begin van de 20e eeuw. Het vierkante productiegebouw van één verdieping aan het einde van de binnenplaats grenst aan de arbeiderswoningen. Het geheel is opgetrokken uit kalksteenpuin met bakstenen en kalkstenen raamkozijnen in ashlar. Het langwerpige schuine dak met zichtbaar houten geraamte is bedekt met leisteen. De woning van de eigenaar tussen de werkplaats en de straat heeft een vierkante vloer en een zolder en een met leien gedekt zadeldak.

No se sabe cuándo se fundó la fábrica de jabón de Jean Chotin, pero sí que estuvo en funcionamiento durante la Segunda Guerra Mundial. Tras la Liberación, el Sr. Chotin transformó el lugar en un depósito de chatarra, antes de que en 1980 la empresa de calefacción Cophignon, que sigue ocupando los locales, se hiciera cargo de ellos. Los edificios parecen datar de finales del siglo XIX o principios del XX. El edificio de producción, cuadrado y de una sola planta, situado al fondo del patio, linda con el alojamiento de los trabajadores. El conjunto está construido con mampostería de piedra caliza y marcos de ventanas de ladrillo y sillares de piedra caliza. El tejado a dos aguas con entramado de madera visto está cubierto de pizarra. La vivienda del propietario, situada entre el taller y la calle, es de planta cuadrada con buhardilla y tejado a dos aguas cubierto de pizarra.

Non si sa quando sia stato fondato il saponificio di Jean Chotin, ma si sa che era in funzione durante la Seconda Guerra Mondiale. Dopo la Liberazione, il sito è stato trasformato in un deposito di rottami metallici dal signor Chotin, prima di essere rilevato nel 1980 dalla società di riscaldamento Cophignon, che occupa ancora i locali. Gli edifici sembrano risalire alla fine del XIX o all'inizio del XX secolo. L'edificio di produzione quadrato a un piano, in fondo al cortile, confina con gli alloggi dei lavoratori. L'insieme è costruito in calcare con cornici di finestre in mattoni e bugnato di calcare. Il tetto a spioventi lunghi con struttura in legno a vista è rivestito in ardesia. L'alloggio del proprietario, situato tra l'officina e la strada, ha un piano quadrato e un sottotetto e un tetto a capanna ricoperto di ardesia.