Marché Céramique : Installations "En suspens" – 05-09-2026 – La Bastide-Clairence

L'espace urbain, ses incongruités et les paysages naturels produisent un vocabulaire formel chez Chiara Bonato. Ses sculptures sont mises en péril et interrogent les limites de l'équilibre, évoquent des instants prêts à basculer et incarnent une poésie silencieuse, où chaque courbe et chaque pli racontent une histoire de douceur et de mouvement. Hiri-espazioak, bere inkongruentziek eta paisaia naturalek hiztegi formala sortezn dute Chiara Bonatoren buruan. bere eskulturak arriskuan jartzen dira eta irekaren mugez galdetzen dute, kulunkatzeko prest diren uneak gogorarazten dituzte eta poesia isil bat gorpuzten eta mugimendu istorio bat kontatzen duen.

The urban space, its incongruities, and natural landscapes inspire a formal vocabulary in Chiara Bonato’s work. Her sculptures are precarious and challenge the limits of balance, evoke moments on the verge of shifting, and embody a silent poetry, where every curve and every fold tells a story of gentleness and movement. Urban spaces, their incongruities, and natural landscapes give rise to a formal vocabulary in Chiara Bonato’s work. Her sculptures take risks and question the boundaries of openness; they evoke moments poised to shift, embodying a subtle poetry that narrates a history of movement.

Der städtische Raum, seine Unstimmigkeiten und die Naturlandschaften prägen das formale Vokabular von Chiara Bonato. Ihre Skulpturen stehen auf der Kippe und hinterfragen die Grenzen des Gleichgewichts, sie beschwören Momente herauf, die kurz davor stehen, umzukippen, und verkörpern eine stille Poesie, in der jede Kurve und jede Falte eine Geschichte von Sanftheit und Bewegung erzählt. Städte, ihre Unstimmigkeiten und die Naturlandschaften schaffen in Chiara Bonatos Kopf ein Formvokabular. Ihre Skulpturen gehen Risiken ein und hinterfragen die Grenzen des Offenen; sie erinnern an Momente, die kurz davor stehen, umzukippen, und verkörpern eine stille Poesie, die eine Geschichte der Bewegung erzählt.

De stedelijke ruimte, haar tegenstrijdigheden en de natuurlijke landschappen vormen de basis voor het vormelijke vocabulaire van Chiara Bonato. Haar sculpturen staan op het punt om te kantelen en stellen de grenzen van het evenwicht ter discussie, roepen momenten op die op het punt staan om te kantelen en belichamen een stille poëzie, waarin elke ronding en elke vouw een verhaal vertelt van zachtheid en beweging. Stedelijke ruimtes, hun incongruenties en natuurlijke landschappen vormen een formele woordenschat in het hoofd van Chiara Bonato. Haar sculpturen nemen risico’s en stellen de grenzen van het openbare ruimte ter discussie; ze roepen momenten op die op het punt staan om te kantelen en belichamen een stille poëzie die een verhaal van beweging vertelt.

El espacio urbano, sus incongruencias y los paisajes naturales dan lugar a un vocabulario formal en la obra de Chiara Bonato. Sus esculturas se encuentran en una situación de riesgo y cuestionan los límites del equilibrio, evocan instantes a punto de dar un vuelco y encarnan una poesía silenciosa, en la que cada curva y cada pliegue cuentan una historia de suavidad y movimiento. Los espacios urbanos, sus incongruencias y los paisajes naturales dan lugar a un vocabulario formal en la mente de Chiara Bonato. Sus esculturas se exponen al riesgo y cuestionan los límites de la apertura, evocan momentos a punto de dar un vuelco y encarnan una poesía silenciosa que narra una historia de movimiento.

Lo spazio urbano, con le sue incongruenze, e i paesaggi naturali danno vita a un linguaggio formale nell’opera di Chiara Bonato. Le sue sculture sono in bilico e mettono in discussione i limiti dell’equilibrio, evocano istanti pronti a ribaltarsi e incarnano una poesia silenziosa, in cui ogni curva e ogni piega raccontano una storia di dolcezza e movimento. Gli spazi urbani, le loro incongruenze e i paesaggi naturali danno vita a un vocabolario formale nella mente di Chiara Bonato. Le sue sculture si espongono al rischio e mettono in discussione i confini dell’apertura, richiamando alla mente momenti pronti a ribaltarsi e incarnando una poesia silenziosa che racconta una storia di movimento.