UN TRAIT SANS FIN – CIE LES TOMBÉS DE LA LUNE – 03-12-2025 – Sargé-lès-le-Mans

« Ne pas lever le crayon. Tracer à l’infini. Ne pas s’arrêter. Ça ne ressemble à rien. Des traits noirs sur du papier blanc. Et si.. c’était le tracé d’un chemin, d’un voyage, d’un exil ? Dans un atelier, deux traceurs nous racontent l’histoire de deux frères en exil. Ils poursuivent leurs routes, il y a des ratures, des échappées, des rencontres heureuses ou dangereuses. Un tourbillon de traits devient une jeune fille à bicyclette, un angle pointu devient l’œil mauvais des passants, un papier froissé devient un arbre réconfortant… »

"Don't lift the pencil. Draw to infinity. Don't stop. It looks like nothing. Black lines on white paper. What if… it were the outline of a path, a journey, an exile? In a workshop, two plotters tell us the story of two brothers in exile. They pursue their routes, with erasures, escapes, happy or dangerous encounters. A swirl of lines becomes a young girl on a bicycle, a sharp angle becomes the evil eye of passers-by, a crumpled piece of paper becomes a comforting tree…"

"Den Bleistift nicht heben. Bis ins Unendliche zeichnen. Nicht aufhören zu zeichnen. Es sieht nach nichts aus. Schwarze Striche auf weißem Papier. Was wäre, wenn … das die Spur eines Weges, einer Reise, eines Exils wäre? In einem Atelier erzählen uns zwei Plotter die Geschichte von zwei Brüdern im Exil. Sie verfolgen ihre Wege, es gibt Streichungen, Fluchten, glückliche oder gefährliche Begegnungen. Ein Wirbel aus Strichen wird zu einem Mädchen auf einem Fahrrad, ein spitzer Winkel wird zu den bösen Augen der Passanten, ein zerknittertes Papier wird zu einem tröstlichen Baum…"

"Til het potlood niet op. Teken tot in het oneindige. Niet stoppen. Het lijkt op niets. Zwarte lijnen op wit papier. En wat als… het de contouren waren van een pad, een reis, een ballingschap? In een workshop vertellen twee plotters ons het verhaal van twee broers in ballingschap. Ze vervolgen hun reis, met doorhalingen, ontsnappingen, gelukkige of gevaarlijke ontmoetingen. Een werveling van lijnen wordt een jong meisje op een fiets, een scherpe hoek wordt de boze ogen van voorbijgangers, een verfrommeld stuk papier wordt een troostende boom?

"No levantes el lápiz. Dibuja hasta el infinito. No te detengas. No parece nada. Líneas negras sobre papel blanco. ¿Y si… fuera el contorno de un camino, de un viaje, de un exilio? En un taller, dos trazadores nos cuentan la historia de dos hermanos en el exilio. Continúan su viaje, con borrones, huidas, encuentros felices o peligrosos. Un remolino de líneas se convierte en una joven en bicicleta, un ángulo agudo en los ojos malvados de los transeúntes, un papel arrugado en un árbol reconfortante?

"Non sollevare la matita. Disegnate all'infinito. Non fermarti. Sembra che non ci sia nulla. Linee nere su carta bianca. E se… fosse il profilo di un percorso, di un viaggio, di un esilio? In un laboratorio, due plotter ci raccontano la storia di due fratelli in esilio. Continuano il loro viaggio, con cancellature, fughe, incontri felici o pericolosi. Un vortice di linee diventa una ragazza in bicicletta, un angolo acuto diventa lo sguardo malvagio dei passanti, un pezzo di carta accartocciato diventa un albero rassicurante?