Description
François MAURIAC (1885-1970). Bordelais très attaché à ses origines François Mauriac, ami de Marcel Proust, d’André Gide ou de Paul Valéry, bref des plus grands, est l’auteur de nombreux chefs d’oeuvre toujours brefs : « Le baiser au lépreux », « Genitrix »,
« Thérèse Desqueyroux » qui le feront élire à l’Académie française dès 1933. Journaliste il commentera abondamment pendant plus de 30 ans la vie politique et s’impliquera à propos de tous les conflits de la guerre d’Espagne jusqu’à sa mort en 1970, s’opposant aussi bien au régime de Vichy qu’aux abus de l’épuration après la libération ou à l’utilisation de la torture en Algérie. Le prix Nobel de littérature couronne ses travaux en 1952.
English
François MAURIAC (1885-1970). From Bordeaux, François Mauriac was very attached to his origins. A friend of Marcel Proust, André Gide and Paul Valéry, in short, of the greatest, he was the author of many masterpieces, always brief: "Le baiser au lépreux", "Genitrix" and "Thérèse Desqueyroux",
"Thérèse Desqueyroux", which led to his election to the Académie française in 1933. As a journalist, he wrote extensively on political life for more than 30 years, and was involved in every conflict from the Spanish Civil War until his death in 1970, opposing both the Vichy regime and the abuses of the purge after the Liberation, as well as the use of torture in Algeria. He was awarded the Nobel Prize for Literature in 1952.
Deutsch
François MAURIAC (1885-1970). François Mauriac aus Bordeaux, der mit Marcel Proust, André Gide und Paul Valéry befreundet war, kurzum mit den Größten, war der Autor zahlreicher Meisterwerke, die immer kurz waren: "Der Kuss des Aussätzigen", "Genitrix",
"Thérèse Desqueyroux", für die er bereits 1933 in die Académie française gewählt wurde. Als Journalist kommentierte er über 30 Jahre lang ausführlich das politische Leben und engagierte sich bis zu seinem Tod 1970 in allen Konflikten vom Spanischen Bürgerkrieg bis hin zum Vichy-Regime, den Missbrauch der Säuberungsaktionen nach der Befreiung und die Anwendung der Folter in Algerien. Seine Arbeit wurde 1952 mit dem Nobelpreis für Literatur gekrönt.
Dutch
François MAURIAC (1885-1970). François Mauriac, afkomstig uit Bordeaux, was zeer gehecht aan zijn afkomst. Hij was bevriend met Marcel Proust, André Gide en Paul Valéry, kortom met de allergrootsten, en was de auteur van vele meesterwerken, altijd kort: "Le baiser au lépreux", "Genitrix" en "Thérèse Desqueyroux",
"Thérèse Desqueyroux", die in 1933 leidde tot zijn verkiezing tot lid van de Académie française. Als journalist gaf hij meer dan 30 jaar lang uitgebreid commentaar op het politieke leven en was hij betrokken bij alle conflicten vanaf de Spaanse Burgeroorlog tot aan zijn dood in 1970. Hij verzette zich tegen het Vichy-regime en tegen de wantoestanden tijdens de zuiveringen na de bevrijding en het gebruik van martelingen in Algerije. In 1952 ontving hij de Nobelprijs voor Literatuur.
Español
François MAURIAC (1885-1970). Burdeos, François Mauriac estaba muy apegado a sus orígenes. Amigo de Marcel Proust, André Gide y Paul Valéry, en definitiva, de los más grandes, fue autor de numerosas obras maestras, siempre breves: "Le baiser au lépreux", "Genitrix" y "Thérèse Desqueyroux",
"Thérèse Desqueyroux", que le valió ser elegido miembro de la Academia Francesa en 1933. Como periodista, comentó ampliamente la vida política durante más de 30 años y participó en todos los conflictos desde la Guerra Civil española hasta su muerte en 1970, oponiéndose al régimen de Vichy, así como a los abusos de la purga tras la Liberación y al uso de la tortura en Argelia. Fue galardonado con el Premio Nobel de Literatura en 1952.
Italiano
François MAURIAC (1885-1970). Bordolese, François Mauriac era molto legato alle sue origini. Amico di Marcel Proust, André Gide e Paul Valéry, insomma dei più grandi, fu autore di molti capolavori, sempre brevi: "Le baiser au lépreux", "Genitrix" e "Thérèse Desqueyroux",
"Thérèse Desqueyroux", che lo portò all'elezione all'Académie française nel 1933. Come giornalista, commentò ampiamente la vita politica per più di 30 anni e fu coinvolto in tutti i conflitti dalla guerra civile spagnola fino alla sua morte nel 1970, opponendosi al regime di Vichy, agli abusi dell'epurazione dopo la Liberazione e all'uso della tortura in Algeria. Nel 1952 gli fu assegnato il Premio Nobel per la letteratura.