Philippe Roche – Nouveau spectacle en rodage – 18-06-2025 – Aix-en-Provence

Noël 1986. Un enfant de cinq ans, guitare en main, nez rouge vissé sur le visage, chapeau de fête sur la tête. Ce gamin-là ne le sait pas encore, mais il est déjà condamné : il sera humoriste, chanteur, performeur. Quelques décennies plus tard, rien n’a changé (à part peut-être la tapisserie). Philippe Roche revient avec un tout nouveau spectacle en rodage. Une création en chantier, une expérience vivante où il teste, improvise, chante et joue avec le public. Un spectacle en construction, oui. Mais promis, l’enfant en lui a bien fait ses devoirs.

Christmas 1986. A five-year-old boy, guitar in hand, red nose screwed on his face, party hat on his head. This kid doesn't know it yet, but he's already doomed: he's going to be a comedian, a singer, a performer. A few decades later, nothing has changed (except perhaps the tapestry). Philippe Roche returns with a brand-new show in the making. A creation in the making, a living experiment in which he tests, improvises, sings and plays with the audience. A show under construction, yes. But I promise you, the child in him has done his homework.

Weihnachten 1986. Ein fünfjähriges Kind mit einer Gitarre in der Hand, einer roten Nase im Gesicht und einem festlichen Hut auf dem Kopf. Dieser Junge weiß es noch nicht, aber er ist bereits verurteilt: Er wird Komiker, Sänger, Performer. Einige Jahrzehnte später hat sich nichts geändert (außer vielleicht die Tapete). Philippe Roche kehrt mit einer brandneuen Show im Einlauf zurück. Eine Kreation im Bau, ein lebendiges Experiment, bei dem er testet, improvisiert, singt und mit dem Publikum spielt. Eine Show im Aufbau, ja. Aber ich verspreche Ihnen, dass das Kind in ihm seine Hausaufgaben gemacht hat.

Kerstmis 1986. Een vijfjarige, gitaar in de hand, rode neus op zijn gezicht geschroefd, feestmuts op zijn hoofd. Dit kind weet het nog niet, maar hij is al gedoemd: hij wordt een komiek, een zanger, een artiest. Een paar decennia later is er niets veranderd (behalve misschien het wandtapijt). Philippe Roche is terug met een gloednieuwe show in de maak. Een creatie in wording, een levend experiment waarin hij test, improviseert, zingt en speelt met het publiek. Een show in opbouw, ja. Maar ik beloof je, het kind in hem heeft zijn huiswerk gedaan.

Navidad de 1986. Un niño de cinco años, guitarra en mano, nariz roja atornillada a la cara, sombrero de fiesta en la cabeza. Este niño aún no lo sabe, pero ya está condenado: va a ser cómico, cantante, artista. Unas décadas más tarde, nada ha cambiado (salvo quizás el tapiz). Philippe Roche vuelve con un nuevo espectáculo en ciernes. Una creación en ciernes, un experimento vivo en el que ensaya, improvisa, canta y juega con el público. Un espectáculo en construcción, sí. Pero les prometo que el niño que lleva dentro ha hecho los deberes.

Natale 1986. Un bambino di cinque anni, chitarra in mano, naso rosso avvitato sul viso, cappello da festa in testa. Questo bambino non lo sa ancora, ma è già condannato: diventerà un comico, un cantante, un artista. Qualche decennio dopo, nulla è cambiato (tranne forse l'arazzo). Philippe Roche è tornato con uno spettacolo nuovo di zecca. Una creazione in divenire, un esperimento vivente in cui prova, improvvisa, canta e gioca con il pubblico. Uno spettacolo in costruzione, sì. Ma vi assicuro che il bambino che è in lui ha fatto i compiti a casa.