Description
Dans la famille Turak, je voudrais la mère, une mère flingueuse et paranoïaque, murée dans sa cage de verre et ses souvenirs jusqu’au moment où le masque tombe et la porte s’ouvre. C’est l’histoire d’une vieille femme qui a peur de tout et n’a confiance en personne, une mère oubliée qui s’accroche au passé par crainte de l’avenir.
Mais que cache ce masque et ces vêtements empilés, ce fusil chargé et ces portes verrouillées ?
A cette question qui parle de l’intime et interroge le rapport aux autres et au monde, Emili Hufnagel répond par la fable musicale, avec des marionnettes,
des personnages masqués et des objets qui en font toute la poésie. Au fil de la narration, la maison de verre s’entrouvre, par la grâce d’une scénographie habile, et la vie s’y infiltre, nous emportant dans son sillage. Avec Patrick Murys, Charly Frénéa, Simon Giroud, Audric Fumet
Texte et mise en scène Emili Hufnagel, en complicité avec Michel Laubu
Musique Pierrick Bacher (composition), Frédéric Jouhannet (adaptation)
Lumières Pascal Noël
Régie son Hélène Kieffer
Construction masques, marionnettes et accessoires Michel Laubu avec Charly Frénéa, Yves Perey, Audrey Vermont, Géraldine Bonneton, Marlena Borkowska, Paquita Guy
Costumes Emili Hufnagel avec Audrey Vermont
Construction du décor par les ateliers de la Maison de la Culture de Bourges
English
In the Turak family, I'd like to see the mother, a gun-toting, paranoid mother, walled up in her glass cage and her memories until the mask falls off and the door opens. This is the story of an old woman who fears everything and trusts no one, a forgotten mother who clings to the past for fear of the future.
But what's behind the mask and the piled-up clothes, the loaded gun and the locked doors?
Emili Hufnagel?s answer to this question, which speaks of intimacy and questions our relationship with others and the world, is a musical fable with puppets,
puppets, masked characters and objects. As the story unfolds, the glass house opens up, thanks to a skilful set design, and life seeps in, carrying us along in its wake. With Patrick Murys, Charly Frénéa, Simon Giroud, Audric Fumet
Written and directed by Emili Hufnagel, in collaboration with Michel Laubu
Music Pierrick Bacher (composition), Frédéric Jouhannet (adaptation)
Lighting Pascal Noël
Sound engineer Hélène Kieffer
Mask, puppet and prop construction Michel Laubu with Charly Frénéa, Yves Perey, Audrey Vermont, Géraldine Bonneton, Marlena Borkowska, Paquita Guy
Costumes by Emili Hufnagel with Audrey Vermont
Set construction by the Maison de la Culture de Bourges workshops
Deutsch
In der Turak-Familie hätte ich gerne die Mutter, eine waffenstarrende und paranoide Mutter, die in ihrem Glaskäfig und ihren Erinnerungen eingemauert ist, bis die Maske fällt und die Tür sich öffnet. Es ist die Geschichte einer alten Frau, die vor allem Angst hat und niemandem vertraut, einer vergessenen Mutter, die sich aus Angst vor der Zukunft an die Vergangenheit klammert.
Aber was verbirgt sich hinter der Maske und den aufgestapelten Kleidern, dem geladenen Gewehr und den verschlossenen Türen?
Auf diese Frage, die das Innerste anspricht und die Beziehung zu anderen und zur Welt hinterfragt, antwortet Emili Hufnagel mit einer musikalischen Fabel, mit Marionetten,
maskierten Figuren und Objekten, die ihre ganze Poesie ausmachen. Im Laufe der Erzählung öffnet sich das Glashaus dank eines geschickten Bühnenbildes einen Spalt breit, und das Leben dringt ein und reißt uns mit sich. Mit Patrick Murys, Charly Frénéa, Simon Giroud und Audric Fumet
Text und Regie Emili Hufnagel, in Zusammenarbeit mit Michel Laubu
Musik Pierrick Bacher (Komposition), Frédéric Jouhannet (Bearbeitung)
Licht Pascal Noël
Tonregie Hélène Kieffer
Maskenbau, Marionetten und Requisiten Michel Laubu mit Charly Frénéa, Yves Perey, Audrey Vermont, Géraldine Bonneton, Marlena Borkowska, Paquita Guy
Kostüme Emili Hufnagel mit Audrey Vermont
Bau des Bühnenbilds durch die Werkstätten des Maison de la Culture de Bourges
Dutch
In de familie Turak zou ik graag de moeder zien, een paranoïde moeder die wapens trekt, opgesloten in haar glazen kooi en haar herinneringen totdat het masker afvalt en de deur opengaat. Dit is het verhaal van een oude vrouw die voor alles bang is en niemand vertrouwt, een vergeten moeder die zich vastklampt aan het verleden uit angst voor de toekomst.
Maar wat zit er achter het masker en de opgestapelde kleren, het geladen pistool en de gesloten deuren?
Emili Hufnagel's antwoord op deze intieme vraag, die vragen oproept over onze relatie met anderen en de wereld, is een muzikale fabel met poppen,
gemaskerde personages en objecten die het stuk zijn poëtische kwaliteit geven. Naarmate het verhaal zich ontvouwt, opent het glazen huis zich dankzij een kundig decorontwerp en sijpelt het leven naar binnen dat ons in zijn kielzog meesleept. Met Patrick Murys, Charly Frénéa, Simon Giroud, Audric Fumet
Geschreven en geregisseerd door Emili Hufnagel, in samenwerking met Michel Laubu
Muziek Pierrick Bacher (compositie), Frédéric Jouhannet (bewerking)
Belichting Pascal Noël
Geluidstechnicus Hélène Kieffer
Masker-, poppen- en rekwisietenbouw Michel Laubu met Charly Frénéa, Yves Perey, Audrey Vermont, Géraldine Bonneton, Marlena Borkowska, Paquita Guy
Kostuums door Emili Hufnagel met Audrey Vermont
Decorontwerp door de ateliers van Maison de la Culture de Bourges
Español
En la familia Turak, me gustaría ver a la madre, una madre pistolera y paranoica, emparedada en su jaula de cristal y en sus recuerdos hasta que se le caiga la máscara y se abra la puerta. Esta es la historia de una anciana que tiene miedo de todo y no confía en nadie, una madre olvidada que se aferra al pasado por miedo al futuro.
Pero, ¿qué se esconde tras la máscara y la ropa amontonada, la pistola cargada y las puertas cerradas?
La respuesta de Emili Hufnagel a esta pregunta íntima, que plantea cuestiones sobre nuestra relación con los demás y con el mundo, es una fábula musical con marionetas,
personajes enmascarados y objetos que confieren a la obra su calidad poética. A medida que se desarrolla la historia, la casa de cristal se abre, gracias a una hábil escenografía, y la vida se filtra, llevándonos a su paso. Con Patrick Murys, Charly Frénéa, Simon Giroud y Audric Fumet
Escrita y dirigida por Emili Hufnagel, en asociación con Michel Laubu
Música Pierrick Bacher (composición), Frédéric Jouhannet (adaptación)
Iluminación Pascal Noël
Técnico de sonido Hélène Kieffer
Construcción de máscaras, marionetas y atrezo Michel Laubu con Charly Frénéa, Yves Perey, Audrey Vermont, Géraldine Bonneton, Marlena Borkowska, Paquita Guy
Vestuario de Emili Hufnagel con Audrey Vermont
Escenografía de los talleres de la Maison de la Culture de Bourges
Italiano
Nella famiglia Turak, vorrei vedere la madre, una madre paranoica e armata di pistola, murata nella sua gabbia di vetro e nei suoi ricordi finché la maschera non cade e la porta si apre. Questa è la storia di una donna anziana che ha paura di tutto e non si fida di nessuno, una madre dimenticata che si aggrappa al passato per paura del futuro.
Ma cosa c'è dietro la maschera e i vestiti ammucchiati, la pistola carica e le porte chiuse a chiave?
La risposta di Emili Hufnagel a questa domanda, che parla dell'intimo e si interroga sul nostro rapporto con gli altri e con il mondo, è una favola musicale con pupazzi,
personaggi mascherati e oggetti che conferiscono allo spettacolo la sua qualità poetica. Man mano che la storia si dipana, la casa di vetro si apre, grazie a un'abile scenografia, e la vita si insinua, trascinandoci con sé. Con Patrick Murys, Charly Frénéa, Simon Giroud, Audric Fumet
Scritto e diretto da Emili Hufnagel, in associazione con Michel Laubu
Musica Pierrick Bacher (composizione), Frédéric Jouhannet (adattamento)
Luci Pascal Noël
Ingegnere del suono Hélène Kieffer
Costruzione di maschere, marionette e oggetti di scena Michel Laubu con Charly Frénéa, Yves Perey, Audrey Vermont, Géraldine Bonneton, Marlena Borkowska, Paquita Guy
Costumi di Emili Hufnagel con Audrey Vermont
Scenografia realizzata dai laboratori della Maison de la Culture de Bourges