Les Rues en Scène – cie Qui s'y colle – Chien – 06-08-2025 – Morlaix

Un personnage radin, hyper maniaque et hypersensible met en place un rituel précis pour manger une chip qui devient un important objet de désir. Un chien, au premier étage d’un immeuble, aboie, il l’empêche d’assouvir son obsession : manger sa chip. Ce garçon sera tiraillé entre cette obsession culinaire et son besoin profond : s’ouvrir aux autres. Malgré leurs différences, le public et le personnage devront s’apprivoiser et cette rencontre les mènera au-delà de leurs espérances.

A stingy, hyper-manic and hypersensitive character sets up a precise ritual to eat a chip that becomes an important object of desire. A dog on the second floor of a building barks at him, preventing him from satisfying his obsession: eating his chip. The boy is torn between his culinary obsession and his deep-seated need to open up to others. Despite their differences, the audience and the character will have to tame each other, and this encounter will take them beyond their expectations.

Ein geiziger, hypermanischer und hypersensibler Charakter führt ein genaues Ritual ein, um einen Chip zu essen, der zu einem wichtigen Objekt der Begierde wird. Ein Hund, der im ersten Stock eines Gebäudes bellt, hindert ihn daran, seine Obsession zu befriedigen: den Chip zu essen. Der Junge wird zwischen seiner kulinarischen Obsession und seinem tiefen Bedürfnis, sich anderen Menschen zu öffnen, hin- und hergerissen. Trotz ihrer Unterschiede müssen sich das Publikum und die Figur zähmen und diese Begegnung wird sie über ihre Erwartungen hinausbringen.

Een gierig, hypermanisch en overgevoelig personage zet een nauwkeurig ritueel op om een chip te eten die een belangrijk object van verlangen wordt. Een hond op de eerste verdieping van een gebouw blaft naar hem, waardoor hij zijn obsessie niet kan vervullen: het eten van zijn chip. De jongen wordt verscheurd tussen zijn culinaire obsessie en zijn diepste behoefte: zich openstellen voor anderen. Ondanks hun verschillen zullen het publiek en het personage elkaar moeten temmen, en deze ontmoeting zal hen verder brengen dan hun stoutste dromen.

Un personaje tacaño, hipermaníaco e hipersensible establece un ritual preciso para comerse una patata frita que se convierte en su mayor objeto de deseo. Un perro del primer piso de un edificio le ladra, impidiéndole cumplir su obsesión: comerse su patata frita. El chico se verá dividido entre su obsesión culinaria y su necesidad más profunda: abrirse a los demás. A pesar de sus diferencias, el público y el personaje tendrán que domarse mutuamente, y este encuentro les llevará más allá de sus sueños más salvajes.

Un personaggio avaro, ipermaniacale e ipersensibile organizza un preciso rituale per mangiare una patatina che diventa il principale oggetto del desiderio. Un cane al primo piano di un palazzo gli abbaia contro, impedendogli di realizzare la sua ossessione: mangiare la sua patatina. Il ragazzo sarà combattuto tra la sua ossessione culinaria e il suo bisogno più profondo: aprirsi agli altri. Nonostante le loro differenze, il pubblico e il personaggio dovranno addomesticarsi a vicenda, e questo incontro li porterà oltre i loro sogni più sfrenati.