Description
Reprise d'une pièce du répertoire de la compagnie Nono.
De Fragonard à Magritte en passant par Ensor, l'inspiration de cette pièce de théâtre est picturale.
Il faut qu’une porte soit ouverte ou fermée. D’étranges personnages entrent et sortent. Un hommage à Magritte et Ensor. La porte crée tout à la fois le secret, le désir d’en savoir plus. Mais qui sont ces personnages en noir convoqués à un étrange rituel ou à une réunion secrète, à la convocation d’un défunt et du partage de l’héritage.
Quand elle s’ouvre alors d’innombrables cortèges de carnaval et de mariés vêtus de blanc organisent une ronde obsédante qui restituent des bacchanales tout à la fois euphoriques et désespérées. Sans aucune parole, mais sur une dramaturgie musicale, cette création s’apparente à de la danse-théâtre.
English
A revival of a play from Compagnie Nono's repertoire.
From Fragonard to Magritte and Ensor, the inspiration for this play is pictorial.
A door has to be opened or closed. Strange characters come and go. A tribute to Magritte and Ensor. The door creates both secrecy and the desire to know more. But who are these figures in black, summoned to a strange ritual or secret meeting, the summoning of a deceased person and the sharing of an inheritance?
When it opens, countless carnival processions and white-clad brides and grooms organize a haunting round of bacchanalia, at once euphoric and desperate. Without words, but with a musical dramaturgy, this creation is akin to dance-theater.
Deutsch
Wiederaufnahme eines Stücks aus dem Repertoire der Theatergruppe Nono.
Von Fragonard über Ensor bis Magritte: Die Inspiration für dieses Theaterstück ist malerisch.
Eine Tür muss geöffnet oder geschlossen werden. Seltsame Figuren gehen ein und aus. Eine Hommage an Magritte und Ensor. Die Tür schafft gleichzeitig ein Geheimnis und den Wunsch, mehr zu erfahren. Aber wer sind diese schwarz gekleideten Personen, die zu einem seltsamen Ritual oder einem geheimen Treffen gerufen werden, um einen Verstorbenen herbeizurufen und das Erbe zu teilen?
Wenn sich die Tür öffnet, ziehen unzählige Karnevalszüge und weiß gekleidete Brautpaare in einem obsessiven Reigen umher und geben ein Bacchanal wieder, das gleichzeitig euphorisch und verzweifelt ist. Ohne Worte, aber mit einer musikalischen Dramaturgie, ist diese Kreation ein Tanztheater.
Dutch
Een reprise van een toneelstuk uit het repertoire van Nono Company.
Van Fragonard tot Magritte en Ensor, de inspiratie voor dit stuk is picturaal.
Een deur moet geopend of gesloten worden. Vreemde personages komen en gaan. Een eerbetoon aan Magritte en Ensor. De deur creëert zowel geheimzinnigheid als het verlangen om meer te weten. Maar wie zijn deze figuren in het zwart, opgeroepen voor een vreemd ritueel of geheime ontmoeting, het oproepen van een overledene en het delen van een erfenis?
Bij de opening organiseren talloze carnavalsoptochten en in het wit geklede bruiden en bruidegommen een spookachtige ronde van bacchanalia die zowel euforisch als wanhopig is. Zonder woorden, maar met een muzikale dramaturgie, is deze creatie verwant aan danstheater.
Español
Reposición de una obra del repertorio de la compañía Nono.
De Fragonard a Magritte, pasando por Ensor, la inspiración de esta obra es pictórica.
Hay que abrir o cerrar una puerta. Extraños personajes van y vienen. Un homenaje a Magritte y Ensor. La puerta crea a la vez el secreto y el deseo de saber más. Pero, ¿quiénes son estas figuras de negro, convocadas a un extraño ritual o a un encuentro secreto, a la invocación de un difunto y al reparto de una herencia?
Cuando se estrena, innumerables cortejos carnavalescos y novios vestidos de blanco organizan una inquietante ronda de bacanales, eufórica y desesperada a la vez. Sin palabras, pero con una dramaturgia musical, esta creación se asemeja a la danza-teatro.
Italiano
Una ripresa di uno spettacolo del repertorio della compagnia Nono.
Da Fragonard a Magritte ed Ensor, l'ispirazione per questo spettacolo è pittorica.
Una porta deve essere aperta o chiusa. Strani personaggi vanno e vengono. Un omaggio a Magritte ed Ensor. La porta crea allo stesso tempo segretezza e desiderio di saperne di più. Ma chi sono queste figure in nero, convocate per uno strano rituale o per un incontro segreto, la convocazione di un defunto e la spartizione di un'eredità?
All'apertura, innumerevoli cortei carnevaleschi e spose e sposi vestiti di bianco organizzano un ossessionante giro di baccanali, euforico e disperato al tempo stesso. Senza parole, ma con una drammaturgia musicale, questa creazione è simile al teatro-danza.