Description
« Parce que je reviens d’où nul n’est revenu, vous croyez que je sais des choses. Je ne sais que les évidences, la vie, la mort, la vérité. Je reviens de la vérité. » Cette vérité, Charlotte Delbo s’était promise de l’écrire si elle devait survivre aux camps. Tiré de l’un des nombreux textes publiés jusqu’à sa mort en 1985, Je reviens de la vérité constitue avec l’ensemble de son œuvre un témoignage essentiel sur la déportation. Il révèle aussi le talent d’une écrivaine passionnée qui quitta son poste d’assistante de Louis Jouvet, alors en tournée en Amérique du Sud, pour rejoindre la France et la Résistance. Arrêtée le 24 janvier 1943, elle fut déportée parmi 230 femmes à Auschwitz-Birkenau puis à Ravensbrück. C’est cette voix essentielle, parfois méconnue, que Sylvie Pothier a choisi d’adapter et de mettre en scène. Portée avec sensibilité par la comédienne Vanessa Pivain elle dit l’horreur, mais aussi la solidarité, l’amour de la beauté, l’envie de vivre malgré tout.
English
"Because I've come back from where no one else has, you think I know things. I only know the obvious: life, death and truth. I have come back from the truth. Charlotte Delbo had promised herself she would write this truth if she survived the camps. Taken from one of the many texts published up until her death in 1985, Je reviens de la vérité is, along with the rest of her work, an essential account of the deportation. It also reveals the talent of a passionate writer who left her job as assistant to Louis Jouvet, who was on tour in South America, to join the Resistance in France. Arrested on 24 January 1943, she was deported among 230 women to Auschwitz-Birkenau and then to Ravensbrück. Sylvie Pothier has chosen to adapt and stage this essential, sometimes little-known voice. Carried sensitively by the actress Vanessa Pivain, it speaks of horror, but also of solidarity, love of beauty and the desire to live despite everything.
Deutsch
"Weil ich von dort zurückkomme, von wo noch nie jemand zurückgekehrt ist, glaubt ihr, dass ich Dinge weiß. Ich weiß nur das Offensichtliche, das Leben, den Tod und die Wahrheit. Ich komme von der Wahrheit zurück." Charlotte Delbo hatte sich versprochen, diese Wahrheit aufzuschreiben, wenn sie die Lager überleben sollte. Aus einem der zahlreichen Texte, die bis zu ihrem Tod im Jahr 1985 veröffentlicht wurden, stellt Je reviens de la vérité zusammen mit ihrem Gesamtwerk ein wesentliches Zeugnis über die Deportation dar. Es offenbart auch das Talent einer leidenschaftlichen Schriftstellerin, die ihre Stelle als Assistentin von Louis Jouvet, der sich damals auf einer Tournee durch Südamerika befand, verließ, um sich Frankreich und der Résistance anzuschließen. Sie wurde am 24. Januar 1943 verhaftet und als eine von 230 Frauen nach Auschwitz-Birkenau und später nach Ravensbrück deportiert. Es ist diese wesentliche, manchmal verkannte Stimme, die Sylvie Pothier adaptiert und auf die Bühne bringt. Sie wird von der Schauspielerin Vanessa Pivain einfühlsam vorgetragen und erzählt vom Schrecken, aber auch von Solidarität, der Liebe zur Schönheit und dem Wunsch, trotz allem zu leben.
Dutch
"Omdat ik ben teruggekomen van waar niemand anders is geweest, denk je dat ik dingen weet. Ik weet alleen het voor de hand liggende: leven, dood en waarheid. Ik ben teruggekeerd van de waarheid Charlotte Delbo beloofde zichzelf dat ze deze waarheid zou schrijven als ze de kampen zou overleven. Je reviens de la vérité is een van de vele teksten die ze tot aan haar dood in 1985 publiceerde en is samen met de rest van haar werk een essentieel verslag van de deportatie. Het onthult ook het talent van een gepassioneerde schrijfster die haar baan als assistent van Louis Jouvet, die op dat moment door Zuid-Amerika reisde, opgaf om zich aan te sluiten bij het verzet in Frankrijk. Ze werd op 24 januari 1943 gearresteerd en samen met 230 andere vrouwen naar Auschwitz-Birkenau en vervolgens naar Ravensbrück gedeporteerd. Sylvie Pothier heeft ervoor gekozen om deze essentiële, soms weinig bekende stem te bewerken en op te voeren. Met gevoel gebracht door de actrice Vanessa Pivain, spreekt het over horror, maar ook over solidariteit, liefde voor schoonheid en het verlangen om ondanks alles te leven.
Español
"Como he vuelto de donde nadie lo ha hecho, crees que sé cosas. Sólo sé lo obvio: la vida, la muerte y la verdad. He vuelto de la verdad Charlotte Delbo se prometió a sí misma que escribiría esta verdad si sobrevivía a los campos. Extraído de uno de los numerosos textos publicados hasta su muerte en 1985, Je reviens de la vérité es, junto con el resto de su obra, un relato esencial de la deportación. También revela el talento de una escritora apasionada que abandonó su trabajo como asistente de Louis Jouvet, que en aquella época recorría Sudamérica, para unirse a la Resistencia en Francia. Detenida el 24 de enero de 1943, fue deportada entre 230 mujeres a Auschwitz-Birkenau y después a Ravensbrück. Sylvie Pothier ha optado por adaptar y poner en escena esta voz esencial, a veces poco conocida. Llevada con sensibilidad por la actriz Vanessa Pivain, habla del horror, pero también de la solidaridad, del amor a la belleza y del deseo de vivir a pesar de todo.
Italiano
"Poiché sono tornato da dove nessun altro è tornato, pensate che io sappia le cose. Io conosco solo l'ovvio: la vita, la morte e la verità. Sono tornata dalla verità" Charlotte Delbo promise a se stessa che avrebbe scritto questa verità se fosse sopravvissuta ai campi di concentramento. Tratto da uno dei tanti testi pubblicati fino alla sua morte nel 1985, Je reviens de la vérité è, insieme al resto della sua opera, un resoconto essenziale della deportazione. Rivela anche il talento di una scrittrice appassionata che lasciò il suo lavoro di assistente di Louis Jouvet, all'epoca in tournée in Sud America, per unirsi alla Resistenza in Francia. Arrestata il 24 gennaio 1943, fu deportata tra le 230 donne ad Auschwitz-Birkenau e poi a Ravensbrück. Sylvie Pothier ha scelto di adattare e mettere in scena questa voce essenziale, a volte poco conosciuta. Portata in scena con sensibilità dall'attrice Vanessa Pivain, parla di orrore, ma anche di solidarietà, amore per la bellezza e voglia di vivere nonostante tutto.