Icare – 23-01-2026 – Lannion

Le mythe d’Icare revisité pour petit·es et grand·es, nommé aux Molières Jeune Public 2024. Icare, 4 ans et demi, a peur de tout, surprotégé par un père qui l’élève seul et veut trop bien faire. Sauter d’un muret ? Certainement pas. Demander à son amie Ariane de jouer avec lui ? Jamais de la vie. Fatigué d’être l’objet des moqueries de ses camarades, le petit garçon décide de grandir, de prendre des risques. Il ose, enfin. Il saute, tant bien que mal. À chaque nouvelle tentative, à chaque pas vers l’autonomie et la liberté, des ailes se mettent à pousser dans son dos. Dans cette quête initiatique, Icare aura le courage de ses désirs : c’est en chutant qu’il apprendra à grandir. Et son père comprendra, dans le labyrinthe qu’est la paternité, que c’est en laissant son enfant voler de ses propres ailes, qu’il pourra affronter la vie et ses pièges. Dans une impressionnante scénographie mêlant théâtre, cirque, illusions et musique baroque, Guillaume Barbot offre une lecture inédite du mythe d’Icare pour aborder les questions d’émancipation, de désir et de courage.

The myth of Icarus revisited for young and old, nominated for the Molières Jeune Public 2024. Icarus, 4 and a half years old, is afraid of everything, overprotected by a father who raises him alone and wants to do too much. Jumping off a low wall? Certainly not. Ask his friend Ariane to play with him? Never. Tired of being teased by his peers, the little boy decides to grow up and take risks. At last, he dared. He jumps, as best he can. With each new attempt, each step towards autonomy and freedom, wings begin to grow on his back. In this initiatory quest, Icarus will have the courage of his desires: it is by falling that he will learn to grow. And his father will understand, in the labyrinthine world of fatherhood, that it is by letting his child fly on his own wings that he will be able to face life and its pitfalls. In an impressive scenography combining theater, circus, illusions and baroque music, Guillaume Barbot offers a new reading of the myth of Icarus, addressing questions of emancipation, desire and courage.

Der Mythos von Ikarus in einer Neuinterpretation für Kinder und Erwachsene, nominiert für die Molières Jeune Public 2024. Der 4,5-jährige Ikarus hat vor allem Angst. Er wird von seinem Vater überbehütet, der ihn allein erzieht und es zu gut meint. Von einer Mauer springen? Sicherlich nicht. Seine Freundin Ariane bitten, mit ihm zu spielen? Niemals in seinem Leben. Der kleine Junge ist es leid, von seinen Mitschülern verspottet zu werden, und beschließt, erwachsen zu werden und Risiken einzugehen. Er traut sich endlich. Er springt, so gut es geht. Bei jedem neuen Versuch, bei jedem Schritt in Richtung Selbstständigkeit und Freiheit wachsen ihm Flügel auf dem Rücken. Auf seiner Initiationsreise wird Ikarus den Mut haben, seine Wünsche zu erfüllen: Er wird lernen, erwachsen zu werden, indem er stürzt. Und sein Vater versteht im Labyrinth der Vaterschaft, dass er sich dem Leben und seinen Fallen stellen kann, wenn er sein Kind auf eigenen Beinen stehen lässt. In einem beeindruckenden Bühnenbild, das Theater, Zirkus, Illusionen und Barockmusik vereint, bietet Guillaume Barbot eine neue Lesart des Mythos von Ikarus, um die Fragen der Emanzipation, des Verlangens und des Mutes zu behandeln.

De mythe van Icarus opnieuw bekeken voor jong en oud, genomineerd voor de Molières Jeune Public 2024. Icarus, 4 en een half jaar oud, is bang voor alles, overbeschermd door een vader die hem alleen opvoedt en te veel wil doen. Van een laag muurtje springen? Zeker niet. Zijn vriendinnetje Ariane vragen om met hem te spelen? Nooit. Het jongetje is het zat om geplaagd te worden door zijn vrienden en besluit volwassen te worden en risico's te nemen. Eindelijk durfde hij. Hij sprong, zo goed als hij kon. Bij elke nieuwe poging, bij elke stap naar autonomie en vrijheid, groeien er vleugels op zijn rug. In deze zoektocht naar inwijding zal Icarus de moed van zijn verlangens hebben: door te vallen zal hij leren volwassen te worden. En zijn vader zal begrijpen, in het labyrint dat het vaderschap is, dat door zijn kind op zijn eigen vleugels te laten vliegen, hij in staat zal zijn om het leven en zijn valkuilen aan te kunnen. In een indrukwekkend decor dat theater, circus, illusies en barokmuziek combineert, biedt Guillaume Barbot een nieuwe lezing van de mythe van Icarus om de kwesties van emancipatie, verlangen en moed aan te pakken.

El mito de Ícaro revisitado para grandes y pequeños, nominado en los Molières Jeune Public 2024. Ícaro, de 4 años y medio, tiene miedo de todo, sobreprotegido por un padre que le cría solo y quiere hacer demasiadas cosas. ¿Saltar desde un muro bajo? Desde luego que no. ¿Pedirle a su amiga Ariane que juegue con él? Jamás. Cansado de las burlas de sus amigos, el pequeño decide crecer y arriesgarse. Por fin se atrevió. Saltó, como pudo. A cada nuevo intento, a cada paso hacia la autonomía y la libertad, empiezan a crecerle alas en la espalda. En esta búsqueda de iniciación, Ícaro tendrá el coraje de sus deseos: es cayendo como aprenderá a crecer. Y su padre comprenderá, en el laberinto que es la paternidad, que es dejando a su hijo volar con sus propias alas como podrá enfrentarse a la vida y a sus escollos. En una impresionante escenografía que combina teatro, circo, ilusionismo y música barroca, Guillaume Barbot ofrece una nueva lectura del mito de Ícaro para abordar los temas de la emancipación, el deseo y el coraje.

Il mito di Icaro rivisitato per grandi e piccini, candidato al Molières Jeune Public 2024. Icaro, 4 anni e mezzo, ha paura di tutto, iperprotetto da un padre che lo cresce da solo e vuole fare troppe cose. Saltare da un muretto? Certamente no. Chiedere alla sua amica Arianna di giocare con lui? Mai. Stanco di essere preso in giro dai suoi amici, il ragazzino decide di crescere e di rischiare. Finalmente osò. Saltò, come meglio poteva. A ogni nuovo tentativo, a ogni passo verso l'autonomia e la libertà, sulla sua schiena cominciano a spuntare delle ali. In questa ricerca di iniziazione, Icaro avrà il coraggio dei suoi desideri: è cadendo che imparerà a crescere. E suo padre capirà, in quel labirinto che è la paternità, che è lasciando che il figlio voli sulle proprie ali che potrà affrontare la vita e le sue insidie. In un'imponente scenografia che unisce teatro, circo, illusioni e musica barocca, Guillaume Barbot propone una nuova lettura del mito di Icaro per affrontare i temi dell'emancipazione, del desiderio e del coraggio.