Description
Rendez-vous du 6 septembre au 8 novembre pour découvrir une exposition familiale. "L’exposition « Si près, si loin » met en dialogue le travail de deux soeurs, Linda & Meike Männel. Si leurs travaux n’ont rien de semblable, elles jouent chacune à leur manière avec la perception et le désir profond de réveiller notre regard abruti par le quotidien. L’œuvre de Linda Männel séduit le spectateur par un jeu entre la dissimulation et la révélation. Elle peint des scènes ou des paysages essentiellement à l’encre de Chine diluée sur la toile. Le résultat de cette première étape évoque une photographie sépia. La broderie qu’elle réalise ensuite va donner ses couleurs au tableau. Les fils, toujours appliqués à l’horizontale, se transforment en un voile doux qui offre à l’œuvre une surface supplémentaire et une vibration continue comme le son des cordes sympathiques d’une harpe. Cette superposition suave confère à ses réalisations une intense profondeur spatiale et temporelle. La jeune photographe Meike Männel capture avec une infinie sensibilité des images exclusivement à l’aube ou au crépuscule. La végétation de sa Bavière natale est exposée à un flash aveuglant et se transforme ainsi en un herbier de plantes étranges et toutes singulières. Sous son regard, une mauvaise herbe ou un légume ordinaire se métamorphosent en un portrait du règne végétal, inconnu de nous, à la fois intime et majestueux. La rencontre entre les teintes pastel du matin ou du soir et la blancheur crue du flash crée un déséquilibre et une fascination. Elle nous propose ainsi une lecture contemporaine de l’esprit de la Neue Sachlichkeit (la Nouvelle Objectivité). Les deux artistes interrogent par ce travail sur le sensible notre perception ordinaire et notre statut de spectateur: l’exotisme n’est pas toujours là ou on l’imagine, ce qui semble loin est parfois si près."
English
Come along between 6 September and 8 November to discover a family exhibition. The exhibition ‘So Close, So Far’ brings together the work of two sisters, Linda & Meike Männel. Although their work is very different, they each play in their own way with perception and a deep desire to reawaken our gaze, dulled by everyday life. Linda Männel's work captivates the viewer with its interplay between concealment and revelation. She paints scenes or landscapes mainly using diluted Indian ink on canvas. The result of this first stage is reminiscent of a sepia photograph. The embroidery she then adds brings colour to the painting. The threads, always applied horizontally, transform into a soft veil that gives the work an additional surface and a continuous vibration, like the sound of the sympathetic strings of a harp. This gentle superimposition gives her creations an intense spatial and temporal depth. The young photographer Meike Männel captures images with infinite sensitivity, exclusively at dawn or dusk. The vegetation of her native Bavaria is exposed to a blinding flash, transforming it into a herbarium of strange and unique plants. Through her lens, a weed or an ordinary vegetable is transformed into a portrait of the plant kingdom, unknown to us, both intimate and majestic. The encounter between the pastel shades of morning or evening and the harsh whiteness of the flash creates an imbalance and a fascination. She thus offers us a contemporary interpretation of the spirit of Neue Sachlichkeit (New Objectivity). Through this work on the senses, the two artists question our ordinary perception and our status as spectators: exoticism is not always where we imagine it to be, and what seems far away is sometimes so close."
Deutsch
Besuchen Sie vom 6. September bis zum 8. November eine Ausstellung für die ganze Familie. Die Ausstellung „Si près, si loin” (So nah, so fern) bringt die Werke der beiden Schwestern Linda und Meike Männel in einen Dialog. Auch wenn ihre Arbeiten nichts gemeinsam haben, spielen sie doch beide auf ihre eigene Weise mit der Wahrnehmung und dem tiefen Wunsch, unseren vom Alltag abgestumpften Blick wieder zu wecken. Das Werk von Linda Männel besticht den Betrachter durch ein Spiel zwischen Verbergen und Enthüllen. Sie malt Szenen oder Landschaften hauptsächlich mit verdünnter Tusche auf Leinwand. Das Ergebnis dieses ersten Schritts erinnert an eine Sepiafotografie. Die Stickerei, die sie anschließend anfertigt, verleiht dem Bild seine Farben. Die Fäden, die immer horizontal aufgebracht werden, verwandeln sich in einen weichen Schleier, der dem Werk eine zusätzliche Oberfläche und eine kontinuierliche Schwingung verleiht, wie der Klang der Resonanzsaiten einer Harfe. Diese sanfte Überlagerung verleiht ihren Werken eine intensive räumliche und zeitliche Tiefe. Die junge Fotografin Meike Männel fängt mit unendlicher Sensibilität Bilder ein, die ausschließlich in der Morgendämmerung oder Abenddämmerung aufgenommen wurden. Die Vegetation ihrer bayerischen Heimat wird einem blendenden Blitzlicht ausgesetzt und verwandelt sich so in ein Herbarium seltsamer und einzigartiger Pflanzen. Unter ihrem Blick verwandeln sich Unkraut oder gewöhnliches Gemüse in ein Porträt der Pflanzenwelt, das uns unbekannt ist, zugleich intim und majestätisch. Das Zusammentreffen der Pastelltöne des Morgens oder Abends mit dem grellen Weiß des Blitzes schafft ein Ungleichgewicht und eine Faszination. So bietet sie uns eine zeitgenössische Interpretation des Geistes der Neuen Sachlichkeit. Mit dieser Arbeit hinterfragen die beiden Künstler unsere gewöhnliche Wahrnehmung und unseren Status als Betrachter: Das Exotische ist nicht immer dort, wo wir es uns vorstellen, und was weit entfernt scheint, ist manchmal ganz nah.
Dutch
Volg ons van 6 september tot 8 november voor een gezinsvriendelijke tentoonstelling. "De tentoonstelling "So close, so far" brengt het werk van twee zussen, Linda & Meike Männel, samen. Hoewel hun werk in geen enkel opzicht op elkaar lijkt, spelen ze elk op hun eigen manier met perceptie en het diepe verlangen om onze ogen, die door het alledaagse leven zijn afgestompt, wakker te schudden. Het werk van Linda Männel verleidt de kijker met een spel tussen verhulling en onthulling. Ze schildert scènes en landschappen voornamelijk met Oost-Indische inkt verdund op doek. Het resultaat van deze eerste fase doet denken aan een sepia foto. Het borduurwerk dat ze vervolgens uitvoert, geeft het schilderij zijn kleuren. De draden, altijd horizontaal aangebracht, worden getransformeerd tot een zachte sluier die het werk een extra oppervlak geeft en een voortdurende trilling als het geluid van sympathieke harpsnaren. Deze suave superpositie geeft haar werk een intense ruimtelijke en temporele diepte. De jonge fotografe Meike Männel legt beelden uitsluitend bij zonsopgang of zonsondergang vast met een oneindige gevoeligheid. De vegetatie van haar geboortestreek Beieren wordt blootgesteld aan een verblindende lichtflits en verandert zo in een herbarium van vreemde en ongewone planten. Onder zijn blik wordt een gewoon onkruid of groente getransformeerd in een portret van het plantenrijk, onbekend voor ons, tegelijk intiem en majestueus. De ontmoeting tussen de pasteltinten van de ochtend of avond en het grimmige wit van de flits creëert een onevenwicht en een fascinatie. Op deze manier biedt ze ons een hedendaagse lezing van de geest van de Neue Sachlichkeit (Nieuwe Zakelijkheid). Door dit werk op het gevoelige, stellen de twee kunstenaars onze gewone waarneming en onze status als toeschouwers in vraag: het exotische is niet altijd waar we het ons voorstellen, en wat ver weg lijkt, is soms zo dichtbij
Español
Acompáñenos del 6 de septiembre al 8 de noviembre en una exposición para toda la familia. "La exposición "Tan cerca, tan lejos" reúne la obra de dos hermanas, Linda y Meike Männel. Aunque sus obras no se parecen en nada, cada una juega a su manera con la percepción y el profundo deseo de despertar nuestros ojos, embrutecidos por la vida cotidiana. La obra de Linda Männel seduce al espectador con un juego entre ocultación y revelación. Pinta escenas y paisajes principalmente con tinta china diluida sobre lienzo. El resultado de esta primera etapa recuerda a una fotografía en sepia. A continuación, el bordado da color al cuadro. Los hilos, siempre aplicados horizontalmente, se transforman en un suave velo que confiere a la obra una superficie suplementaria y una vibración continua como el sonido de las cuerdas simpáticas de un arpa. Esta suave superposición confiere a su obra una intensa profundidad espacial y temporal. La joven fotógrafa Meike Männel capta imágenes exclusivamente al amanecer o al atardecer con una sensibilidad infinita. La vegetación de su Baviera natal es expuesta a un destello cegador de luz, transformándola en un herbario de plantas extrañas e insólitas. Bajo su mirada, una mala hierba o un vegetal corriente se transforman en un retrato del reino vegetal, desconocido para nosotros, a la vez íntimo y majestuoso. El encuentro entre los tonos pastel de la mañana o el atardecer y la cruda blancura del destello crea un desequilibrio y una fascinación. De este modo, nos ofrece una lectura contemporánea del espíritu de la Neue Sachlichkeit (Nueva Objetividad). A través de este trabajo sobre lo sensible, los dos artistas cuestionan nuestra percepción ordinaria y nuestra condición de espectadores: lo exótico no siempre está donde lo imaginamos, y lo que parece lejano a veces está tan cerca
Italiano
Unisciti a noi dal 6 settembre all'8 novembre per una mostra adatta alle famiglie. "La mostra "Così vicino, così lontano" riunisce il lavoro di due sorelle, Linda e Meike Männel. Sebbene le loro opere non siano in alcun modo simili, ciascuna gioca a modo suo con la percezione e il profondo desiderio di risvegliare i nostri occhi, ottusi dalla vita quotidiana. L'opera di Linda Männel seduce lo spettatore con un gioco tra occultamento e rivelazione. Dipinge scene e paesaggi principalmente con inchiostro di china diluito su tela. Il risultato di questa prima fase ricorda una fotografia color seppia. Il ricamo che esegue successivamente conferisce al dipinto i suoi colori. I fili, sempre applicati orizzontalmente, si trasformano in un morbido velo che conferisce all'opera una superficie supplementare e una vibrazione continua come il suono di corde d'arpa simpatiche. Questa soave sovrapposizione conferisce al suo lavoro un'intensa profondità spaziale e temporale. La giovane fotografa Meike Männel cattura immagini esclusivamente all'alba o al tramonto con infinita sensibilità. La vegetazione della sua nativa Baviera viene esposta a un lampo di luce accecante, trasformandola in un erbario di piante strane e insolite. Sotto il suo sguardo, un'erbaccia o un ortaggio ordinario si trasforma in un ritratto del regno vegetale, a noi sconosciuto, allo stesso tempo intimo e maestoso. L'incontro tra le tonalità pastello del mattino o della sera e il biancore netto del flash crea uno squilibrio e un fascino. In questo modo, l'artista ci offre una lettura contemporanea dello spirito della Neue Sachlichkeit (Nuova Oggettività). Attraverso questo lavoro sul sensibile, i due artisti mettono in discussione la nostra percezione ordinaria e il nostro status di spettatori: l'esotico non è sempre dove lo immaginiamo, e ciò che sembra lontano a volte è così vicino