Drôles D’Oizo – 07-03-2026 – Haguenau

La nature murmure. Nous sommes en pleine forêt. Un drôle d'oizo, brindille après brindille, s'installe un nid pas seulement pour lui, mais pour recevoir aussi, faire naître, éduquer et enfin laisser s'envoler. L’autre drôle d'oizo, frêle et tâtonnant, s’aventure, trébuche, ébauche, apprivoise ses peurs, sous les encouragements protecteurs de son ainée, investie du droit de transmettre son savoir à sa guise, en toute fantaisie, en toute maturité et conscience du monde. Au fil des saisons, les voix, les gestes, les instruments s'entremêlent, se répondent, s'interpellent dans un gazouillis d’appeaux, un cacardement de percussions, de bambous ou une envolée de harpe. Les deux chanteuses instrumentistes se mêlent à la faune et à la flore qui les entourent en créant un langage rythmique et mélodique en miroir avec celui de la nature. S’éveiller, s’émerveiller, s’aventurer, tomber, se relever pour mieux avancer, quitter le nid douillet pour grandir et s’envoler vers son propre destin. Trace, échange et transmission sont les maîtres mots de ce spectacle doux comme un nid d’oiseau fait de plumes, soyeux et accueillant, tendre et drôle à la fois.

Nature is whispering. We are in the forest. One funny bird, twig after twig, builds a nest not just for himself, but to receive, give birth to, nurture and finally let fly. The other funny bird, frail and groping, ventures out, stumbles, sketches, tames his fears, under the protective encouragement of his eldest daughter, invested with the right to pass on her knowledge as she pleases, in all fantasy, maturity and awareness of the world. Over the course of the seasons, voices, gestures and instruments intermingle, responding to one another and calling out to one another in a chirp of bird calls, a cacophony of percussion and bamboo or a flight of harp. The two singer-instrumentalists mingle with the flora and fauna around them, creating a rhythmic and melodic language that mirrors that of nature. Awakening, marvelling, adventuring, falling, getting up again to move forward, leaving the cosy nest to grow up and take flight towards one?s own destiny. Trace, exchange and transmission are the key words of this show, as soft as a bird?s nest made of feathers, silky and welcoming, tender and funny at the same time.

Die Natur flüstert. Wir befinden uns mitten im Wald. Ein komischer Eizo baut sich einen Zweig nach dem anderen, um ein Nest zu bauen, nicht nur für sich selbst, sondern auch um Gäste aufzunehmen, zu gebären, zu erziehen und schließlich fliegen zu lassen. Der andere lustige Eizo, gebrechlich und tastend, wagt sich, stolpert, entwirft, zähmt seine Ängste, unter der schützenden Ermutigung seiner älteren Schwester, die das Recht hat, ihr Wissen nach Belieben weiterzugeben, in aller Phantasie, in aller Reife und im Bewusstsein der Welt. Im Laufe der Jahreszeiten vermischen sich die Stimmen, Gesten und Instrumente, antworten einander und fordern sich gegenseitig heraus, sei es durch das Gezwitscher der Lockvögel, das Schnattern der Perkussion, des Bambus oder den Höhenflug der Harfe. Die beiden Sängerinnen und Instrumentalisten mischen sich mit der Fauna und Flora, die sie umgeben, und schaffen eine rhythmische und melodische Sprache, die der Sprache der Natur entspricht. Erwachen, staunen, Abenteuer erleben, hinfallen, aufstehen, um besser voranzukommen, das gemütliche Nest verlassen, um zu wachsen und seinem eigenen Schicksal entgegenzufliegen. Spurensuche, Austausch und Weitergabe sind die Schlüsselwörter dieser Aufführung, die so weich ist wie ein Vogelnest aus Federn, seidig und einladend, zärtlich und lustig zugleich.

De natuur fluistert. We zitten midden in het bos. Een grappig vogeltje bouwt takje voor takje een nestje, niet alleen voor zichzelf, maar ook om te ontvangen, te baren, te voeden en uiteindelijk te laten vliegen. De andere grappige vogel, broos en tastend, waagt zich erop, struikelt, schetst, temt zijn angsten, onder de beschermende aanmoediging van zijn oudste dochter, die het recht heeft gekregen om haar kennis door te geven zoals zij wil, met al haar verbeelding, volwassenheid en bewustzijn van de wereld. Naarmate de seizoenen verstrijken, vermengen de stemmen, gebaren en instrumenten zich, reageren ze op elkaar en roepen ze elkaar toe in een getjilp van vogelgeluiden, een kakofonie van percussie en bamboe of een vlucht van harpen. De twee instrumentale zangers vermengen zich met de flora en fauna om hen heen en creëren een ritmische en melodische taal die die van de natuur weerspiegelt. Wakker worden, je verwonderen, naar buiten treden, vallen, weer opstaan om verder te gaan, het knusse nest verlaten om op te groeien en je eigen bestemming tegemoet te vliegen. Sporen, uitwisseling en overdracht zijn de sleutelwoorden van deze show, zo zacht als een vogelnest van veren, zijdezacht en gastvrij, teder en grappig tegelijk.

La naturaleza susurra. Estamos en medio del bosque. Un extraño oizo, ramita tras ramita, está construyendo un nido no sólo para sí mismo, sino también para recibir, dar a luz, nutrir y finalmente dejar volar. El otro pájaro gracioso, frágil y a tientas, se aventura, tropieza, esboza, doma sus miedos, bajo el aliento protector de su hija mayor, a la que se ha concedido el derecho de transmitir sus conocimientos como le plazca, con toda su imaginación, madurez y conciencia del mundo. A medida que pasan las estaciones, las voces, los gestos y los instrumentos se entremezclan, respondiéndose y llamándose unos a otros en un gorjeo de cantos de pájaros, una cacofonía de percusión y bambú o un vuelo de arpa. Los dos cantantes instrumentistas se mezclan con la flora y la fauna de su entorno, creando un lenguaje rítmico y melódico que refleja el de la naturaleza. Despertar, maravillarse, aventurarse, caer, levantarse de nuevo para avanzar, abandonar el nido acogedor para crecer y emprender el vuelo hacia el propio destino. Rastro, intercambio y transmisión son las palabras clave de este espectáculo, suave como un nido de plumas de pájaro, sedoso y acogedor, tierno y divertido a la vez.

La natura sussurra. Siamo nel mezzo della foresta. Uno strano oizo, ramoscello dopo ramoscello, sta costruendo un nido non solo per sé, ma anche per accogliere, far nascere, nutrire e infine far volare. L'altro buffo uccello, fragile e a tentoni, si avventura, inciampa, abbozza, doma le sue paure, sotto l'incoraggiamento protettivo della figlia maggiore, alla quale è stato concesso il diritto di trasmettere le sue conoscenze a piacimento, con tutta la sua immaginazione, maturità e consapevolezza del mondo. Con il passare delle stagioni, le voci, i gesti e gli strumenti si mescolano, rispondendo gli uni agli altri e chiamandosi a vicenda in un cinguettio di richiami di uccelli, in una cacofonia di percussioni e bambù o in un volo d'arpa. I due strumentisti cantanti si mescolano alla flora e alla fauna che li circonda, creando un linguaggio ritmico e melodico che rispecchia quello della natura. Svegliarsi, meravigliarsi, avventurarsi, cadere, rialzarsi per andare avanti, lasciare il nido accogliente per crescere e spiccare il volo verso il proprio destino. Traccia, scambio e trasmissione sono le parole chiave di questo spettacolo, morbido come un nido di piume, setoso e accogliente, tenero e divertente allo stesso tempo.