Description
Dans le regard d’Uriel, l’ange de Léonard, Bracha L. Ettinger perçoit un écho à sa propre « ange elle de carriance » – une figure matrixielle, porteuse de soin et de compassion. À rebours de l’ange de l’Histoire de Walter Benjamin, tourné vers les ruines du passé, elle invoque un autre visage : celui d’un avenir possible, éclairé par les liens invisibles du don, de la mémoire partagée, de la vulnérabilité féconde. L’ange de La Vierge aux rochers, sans ailes, à figure et corps humains, permet une relecture où le tableau devient un espace de résonance, de guérison et de coémergence, où art et maternité s’enlacent dans une vision réparatrice. Dans le cadre des Journées Européennes du Patrimoine 2025
English
In the gaze of Uriel, Leonardo?s angel, Bracha L. Ettinger perceives an echo of her own "career angel"? a matrizial figure, the bearer of care and compassion. In contrast to Walter Benjamin?s angel of history, turned towards the ruins of the past, she invokes another face: that of a possible future, illuminated by the invisible bonds of gift, shared memory and fertile vulnerability. The wingless angel of The Virgin of the Rocks, with its human face and body, enables a rereading in which the painting becomes a space of resonance, healing and co-emergence, where art and motherhood become entwined in a restorative vision. As part of European Heritage Days 2025
Deutsch
In den Augen von Leonardos Engel Uriel sieht Bracha L. Ettinger ein Echo ihrer eigenen "Engel-Karriere": eine matrixartige Figur, die Fürsorge und Mitgefühl vermittelt. Im Gegensatz zu Walter Benjamins Engel der Geschichte, der sich den Ruinen der Vergangenheit zuwendet, beschwört sie ein anderes Gesicht: das Gesicht einer möglichen Zukunft, die durch die unsichtbaren Bande des Gebens, der geteilten Erinnerung und der fruchtbaren Verletzlichkeit erhellt wird. Der Engel der Jungfrau mit den Felsen, ohne Flügel, mit menschlicher Gestalt und Körper, ermöglicht eine Neuinterpretation, bei der das Gemälde zu einem Raum der Resonanz, der Heilung und der Koemergenz wird, wo Kunst und Mutterschaft sich in einer reparierenden Vision umschlingen. Im Rahmen der Europäischen Tage des Kulturerbes 2025
Dutch
In de blik van Uriël, de engel van Leonardo, ziet Bracha L. Ettinger een echo van haar eigen "carrière-engel" – een matriarchale figuur, de drager van zorg en mededogen. In tegenstelling tot Walter Benjamin's engel van de geschiedenis, gericht op de ruïnes van het verleden, roept ze een ander gezicht op: dat van een mogelijke toekomst, verlicht door de onzichtbare banden van gift, gedeeld geheugen en vruchtbare kwetsbaarheid. De vleugelloze engel in The Virgin of the Rocks, met haar menselijke gezicht en lichaam, stelt ons in staat het schilderij te herlezen als een ruimte van resonantie, genezing en co-emergence, waar kunst en moederschap verstrengeld raken in een visie op herstel. Als onderdeel van de Europese Erfgoeddagen 2025
Español
En la mirada de Uriel, el ángel de Leonardo, Bracha L. Ettinger ve un eco de su propio "ángel profesional": una figura matriarcal, portadora de cuidados y compasión. En contraste con el ángel de la historia de Walter Benjamin, vuelto hacia las ruinas del pasado, ella invoca otro rostro: el de un futuro posible, iluminado por los lazos invisibles del don, la memoria compartida y la vulnerabilidad fértil. El ángel sin alas de La Virgen de las Rocas, con su rostro y cuerpo humanos, nos permite releer el cuadro como un espacio de resonancia, curación y co-emergencia, donde arte y maternidad se entrelazan en una visión de reparación. En el marco de las Jornadas Europeas de Patrimonio 2025
Italiano
Nello sguardo di Uriel, l'angelo di Leonardo, Bracha L. Ettinger vede un'eco del proprio "angelo della carriera": una figura matriarcale, portatrice di cura e compassione. In contrasto con l'angelo della storia di Walter Benjamin, rivolto alle rovine del passato, l'autrice invoca un altro volto: quello di un futuro possibile, illuminato dai legami invisibili del dono, della memoria condivisa e della fertile vulnerabilità. L'angelo senza ali de La Vergine delle Rocce, con il suo volto e il suo corpo umano, ci permette di rileggere il dipinto come uno spazio di risonanza, guarigione e co-emergenza, dove arte e maternità si intrecciano in una visione di riparazione. Nell'ambito delle Giornate europee del patrimonio 2025