Concert Festival des Abbayes-Un long fleuve (in)tranquille – 26-07-2026 – Belval

En 1918, Paul Hindemith, bouleversé par la mort de Claude Debussy, joue un quatuor avec trois soldats allemands : un geste fort qui rappelle que la musique dépasse les frontières et les conflits. Autre image marquante : Gabriel Fauré, admirateur de Wagner et ami de Liszt, surpris par la guerre de 1914 près de Coblence, contraint à un retour mouvementé via la Suisse. Entre deux nations, certains compositeurs vivent une identité partagée. Théodore Gouvy, né prussien mais formé en France, mène une carrière active des deux côtés du Rhin, sans jamais connaître la pleine reconnaissance. L’Alsacienne Marie Jaëll, formée en Allemagne, choisit Paris où elle s’impose brillamment, tout en gardant la nostalgie de sa terre natale. Face à ces tensions, Maurice Ravel incarne une position lucide : engagé volontaire pendant la guerre, il refuse pourtant toute exclusion de la musique allemande, rappelant que l’art ne peut se réduire aux frontières. Son Tombeau de Couperin rend hommage à ses amis disparus au combat.

In 1918, Paul Hindemith, deeply moved by the death of Claude Debussy, played a quartet with three German soldiers: a powerful reminder that music transcends borders and conflicts. Another striking image: Gabriel Fauré, admirer of Wagner and friend of Liszt, surprised by the 1914 war near Koblenz, forced to make an eventful return via Switzerland. Between two nations, some composers live a shared identity. Théodore Gouvy, born in Prussia but trained in France, had an active career on both sides of the Rhine, but never achieved full recognition. The Alsatian Marie Jaëll, trained in Germany, chose Paris, where she made a brilliant name for herself, but was still nostalgic for her native land. Faced with these tensions, Maurice Ravel took a clear-sighted stance: enlisting as a volunteer during the war, he nevertheless refused to exclude German music, reminding us that art cannot be reduced to borders. His Tombeau de Couperin pays tribute to his friends who died in the war.

1918 spielte Paul Hindemith, der vom Tod Claude Debussys erschüttert war, mit drei deutschen Soldaten ein Quartett: eine starke Geste, die daran erinnert, dass Musik Grenzen und Konflikte überwindet. Ein weiteres prägnantes Bild: Gabriel Fauré, ein Bewunderer Wagners und Freund Liszts, der 1914 in der Nähe von Koblenz vom Krieg überrascht und zu einer turbulenten Rückkehr über die Schweiz gezwungen wurde. Zwischen zwei Nationen leben einige Komponisten mit einer geteilten Identität. Théodore Gouvy, der als Preuße geboren, aber in Frankreich ausgebildet wurde, verfolgte eine aktive Karriere auf beiden Seiten des Rheins, ohne jemals volle Anerkennung zu finden. Die in Deutschland ausgebildete Elsässerin Marie Jaëll entschied sich für Paris, wo sie sich glänzend durchsetzte, aber immer noch Heimweh nach ihrer Heimat verspürte. Maurice Ravel verkörperte angesichts dieser Spannungen eine klare Position: Er meldete sich freiwillig zum Krieg, lehnte jedoch jegliche Ausgrenzung deutscher Musik ab und erinnerte daran, dass Kunst nicht auf Grenzen reduziert werden kann. Sein Tombeau de Couperin ist eine Hommage an seine im Krieg gefallenen Freunde.

In 1918 speelde Paul Hindemith, diep geraakt door de dood van Claude Debussy, een kwartet met drie Duitse soldaten: een krachtige herinnering dat muziek grenzen en conflicten overstijgt. Een ander treffend beeld: Gabriel Fauré, een bewonderaar van Wagner en vriend van Liszt, werd in 1914 verrast door de oorlog in de buurt van Koblenz en moest een bewogen terugreis maken via Zwitserland. Tussen twee naties leven sommige componisten met een gedeelde identiteit. Théodore Gouvy, geboren in Pruisen maar opgeleid in Frankrijk, had een actieve carrière aan beide kanten van de Rijn, maar werd nooit volledig erkend. De Elzasser Marie Jaëll, opgeleid in Duitsland, koos voor Parijs waar ze een briljante naam voor zichzelf maakte, maar nog steeds heimwee had naar haar geboorteland. Geconfronteerd met deze spanningen nam Maurice Ravel een helder standpunt in: als vrijwillig militair tijdens de oorlog weigerde hij desondanks Duitse muziek uit te sluiten en herinnerde hij ons eraan dat kunst niet kan worden gereduceerd tot grenzen. Zijn Tombeau de Couperin is een eerbetoon aan zijn vrienden die in de oorlog zijn omgekomen.

En 1918, Paul Hindemith, profundamente conmovido por la muerte de Claude Debussy, tocó un cuarteto con tres soldados alemanes: un poderoso recordatorio de que la música trasciende fronteras y conflictos. Otra imagen sorprendente: Gabriel Fauré, admirador de Wagner y amigo de Liszt, se vio sorprendido por la guerra de 1914 cerca de Coblenza y obligado a realizar un accidentado viaje de regreso a través de Suiza. Entre dos naciones, algunos compositores viven una identidad compartida. Théodore Gouvy, nacido en Prusia pero formado en Francia, tuvo una carrera activa a ambos lados del Rin, pero nunca alcanzó pleno reconocimiento. La alsaciana Marie Jaëll, formada en Alemania, eligió París, donde se labró un nombre brillante, pero seguía sintiendo nostalgia de su tierra natal. Frente a estas tensiones, Maurice Ravel adoptó una postura lúcida: soldado voluntario durante la guerra, se negó sin embargo a excluir la música alemana, recordándonos que el arte no puede reducirse a fronteras. Su Tombeau de Couperin rinde homenaje a sus amigos muertos en la guerra.

Nel 1918, Paul Hindemith, profondamente commosso dalla morte di Claude Debussy, suonò un quartetto con tre soldati tedeschi: un potente promemoria del fatto che la musica trascende i confini e i conflitti. Un'altra immagine suggestiva: Gabriel Fauré, ammiratore di Wagner e amico di Liszt, fu sorpreso dalla guerra del 1914 nei pressi di Coblenza e costretto a compiere un movimentato viaggio di ritorno attraverso la Svizzera. Tra due nazioni, alcuni compositori vivono un'identità condivisa. Théodore Gouvy, nato in Prussia ma formatosi in Francia, ebbe una carriera attiva su entrambe le sponde del Reno, ma non ottenne mai un pieno riconoscimento. L'alsaziana Marie Jaëll, formatasi in Germania, scelse Parigi dove si fece un nome brillante, ma sentiva ancora la nostalgia della sua terra natale. Di fronte a queste tensioni, Maurice Ravel assunse una posizione lucida: volontario durante la guerra, rifiutò tuttavia di escludere la musica tedesca, ricordandoci che l'arte non può essere ridotta a confini. Il suo Tombeau de Couperin rende omaggio agli amici morti in guerra.