Description
Blandine, c’est un peu la pote qu’on aimerait avoir dans sa bande… Jeune maman, elle revendique l’image de la femme imparfaite. Ce qu’elle défend sur scène, c’est la vie, la vraie, sans filtre, sans retouche. Voir Blandine sur scène, c’est comme être dans le salon de votre pote qui monopolise, certes, un peu l’attention mais avec qui on passe les meilleures soirées (inutile de préciser qui a écrit ce pitch). Elle passe en revue sa vie de couple et les difficultés des jeunes parents, parle des enfants moches, de savoir faire le deuil de sa vie d’avant, des pulsions criminelles que l’on peut avoir pour les moralisateurs, ou pour son propre conjoint, de son rapport à la nourriture, de son double menton… Bref, Blandine livre un spectacle décomplexant, bourré d’autodérision, d’un peu cynisme et de vannes percutantes.
English
Blandine is a bit like the friend you'd like to have in your gang… A young mother, she's proud of the image of the imperfect woman. What she defends on stage is life, the real thing, with no filters, no retouching. Seeing Blandine on stage is like being in the living room of your pal, who may monopolise the attention a little but with whom you spend the best evenings (needless to say, who wrote this pitch). She reviews her life as a couple and the difficulties of young parents, talks about ugly children, mourning your past life, the criminal impulses you can have for sanctimonious people or for your own partner, your relationship with food, your double chin… In short, Blandine delivers a no-holds-barred show, packed with self-mockery, a touch of cynicism and some hard-hitting jokes.
Deutsch
Blandine ist so etwas wie ein Kumpel, den man gerne in seiner Clique hätte… Als junge Mutter beansprucht sie das Bild der unvollkommenen Frau für sich. Was sie auf der Bühne verteidigt, ist das Leben, das wahre Leben, ohne Filter, ohne Retusche. Blandine auf der Bühne zu sehen, ist wie im Wohnzimmer Ihres Kumpels zu sein, der zwar ein wenig die Aufmerksamkeit auf sich zieht, mit dem man aber die besten Abende verbringt (wer diesen Pitch geschrieben hat, brauche ich wohl nicht zu erwähnen). Sie lässt ihr Eheleben und die Schwierigkeiten junger Eltern Revue passieren, spricht über hässliche Kinder, über das Trauern um das frühere Leben, über die kriminellen Impulse, die man für Moralapostel oder den eigenen Ehepartner entwickeln kann, über ihr Verhältnis zum Essen, ihr Doppelkinn… Kurzum, Blandine liefert eine entkomplizierende Show, die vor Selbstironie, ein wenig Zynismus und schlagfertigen Witzen nur so strotzt.
Dutch
Blandine is een beetje zoals de vriendin die je graag in je bende zou willen hebben? Als jonge moeder omarmt ze het beeld van de onvolmaakte vrouw. Waar ze op het podium voor staat is het leven, het echte leven, ongefilterd en onvervalst. Blandine op het podium zien is als in de huiskamer van je vriend, die misschien de aandacht een beetje monopoliseert, maar met wie je de beste avonden doorbrengt (onnodig te zeggen, wie deze pitch schreef). Ze blikt terug op haar getrouwde leven en de moeilijkheden van het jonge ouderschap, praat over lelijke kinderen, rouw om het verlies van je vorige leven, de criminele impulsen die je kunt hebben voor schijnheilige mensen of voor je eigen echtgenoot, je relatie met eten, je onderkin? Kortom, Blandine levert een show af waar geen speld tussen te krijgen is, vol zelfspot, een vleugje cynisme en rake grappen.
Español
Blandine es un poco como la amiga que te gustaría tener en tu pandilla? Como madre joven, adopta la imagen de la mujer imperfecta. Lo que defiende en el escenario es la vida, la auténtica, sin filtros ni adulteraciones. Ver a Blandine en escena es como estar en el salón de casa de tu amigo, que puede acaparar un poco la atención, pero con el que pasas las mejores veladas (no hace falta decir quién escribió este lanzamiento). Repasa su vida de casada y las dificultades de la paternidad joven, habla de los hijos feos, del duelo por la pérdida de tu vida anterior, de los impulsos criminales que puedes tener por los santurrones o por tu propio cónyuge, de su relación con la comida, de su papada? En resumen, Blandine ofrece un espectáculo sin tapujos, repleto de autoburla, un toque de cinismo y algunos chistes contundentes.
Italiano
Blandine è un po' come l'amica che vorresti avere nel tuo gruppo? Come giovane mamma, abbraccia l'immagine della donna imperfetta. Ciò che difende sul palcoscenico è la vita, quella vera, non filtrata e non adulterata. Vedere Blandine sul palcoscenico è come trovarsi nel salotto di un amico, che magari monopolizza un po' l'attenzione, ma con cui si passano le serate più belle (inutile dire chi ha scritto questo articolo). Ripercorre la sua vita coniugale e le difficoltà della giovane genitorialità, parla di figli brutti, del lutto per la perdita della vita precedente, degli impulsi criminali che si possono avere per i bigotti o per il proprio coniuge, del rapporto con il cibo, del doppio mento? Insomma, Blandine propone uno spettacolo senza esclusione di colpi, ricco di autoironia, di un pizzico di cinismo e di battute taglienti.