Rebecca PINOS – Jalogny

J’aime la terre parce qu’elle tourne. Si je tourne avec elle des formes, c’est simplement pour entourer le vide, contenir un peu de chaleur entre vos mains. Et si j’entoure de courbes et de gravures ces bols, c’est pour évader le quotidien vers l’horizon. Je suis potière : de la terre, mes mains, un peu d’eau et du feu pour dernier mot.

I love the Earth because it is rotating and spinning. If I turn shapes with it, it is simply with the aim of surrounding the emptiness, containing a little bit of warmth between your hands. An if I surround these bowls with curves and engravings, it is with the aim of escaping daily routine towards the horizon. I am a potter : some earth, my hands, a little bit of water and some fire to finish it up.

Ich liebe die Erde, weil sie sich dreht. Wenn ich mit ihr Formen drehe, dann nur, um die Leere zu umschließen, um ein wenig Wärme in Ihren Händen zu halten. Und wenn ich diese Schalen mit Kurven und Gravuren umhülle, dann ist es, um dem Alltag in Richtung Horizont zu entfliehen. Ich bin Töpferin: Erde, meine Hände, ein wenig Wasser und Feuer als letztes Wort.

Ik hou van de aarde omdat ze draait. Als ik er vormen mee draai, is het gewoon om de leegte te omringen, om een beetje warmte in je handen te houden. En als ik deze schalen omring met rondingen en gravures, is dat om het alledaagse te ontvluchten naar de horizon. Ik ben een pottenbakker: aarde, mijn handen, een beetje water en vuur voor het laatste woord.

Amo la tierra porque gira. Si giro las formas con ella, es simplemente para rodear el vacío, para contener un poco de calor en tus manos. Y si rodeo estos cuencos con curvas y grabados, es para escapar de lo cotidiano hacia el horizonte. Soy un alfarero: tierra, mis manos, un poco de agua y fuego para la última palabra.

Amo la terra perché si trasforma. Se mi rivolgo alle forme con essa, è semplicemente per circondare il vuoto, per contenere un po' di calore nelle vostre mani. E se circondo queste ciotole con curve e incisioni, è per sfuggire al quotidiano verso l'orizzonte. Sono un vasaio: terra, le mie mani, un po' d'acqua e fuoco per l'ultima parola.