Description
Le moulin Cagnard était un moulin à eau et canal de dérivation. L’exploitation de ce moulin se serait arrêtée en 1930 (déjà présent sur la carte d’État-major de 1820). Longtemps entretenu, il est finalement tombé en ruine au cours du XXe siècle. Le bâti persistant, situé dans le périmètre Natura 2000, comprend des soubassements de murs et un seuil important retenant les eaux du Cébriot.
English
The Cagnard mill was a water mill with a bypass canal. The mill ceased operating in 1930 (already shown on the 1820 État-major map). Long maintained, it finally fell into ruin during the 20th century. The remaining structure, located within the Natura 2000 perimeter, includes wall bases and a major weir retaining the waters of the Cébriot.
Deutsch
Die Moulin Cagnard war eine Wassermühle mit Umleitungskanal. Der Betrieb dieser Mühle soll 1930 eingestellt worden sein (sie war bereits auf der Generalstabskarte von 1820 verzeichnet). Sie wurde lange Zeit instand gehalten, verfiel aber schließlich im 20. Die im Natura-2000-Gebiet verbliebenen Gebäude umfassen Mauerfundamente und eine große Schwelle, die das Wasser des Cébriot zurückhält.
Dutch
De molen van Cagnard was een watermolen met een omleidingskanaal. Men denkt dat de molen in 1930 buiten werking werd gesteld (al te zien op de État-major kaart van 1820). Hij werd lange tijd onderhouden en raakte uiteindelijk in verval in de 20e eeuw. De overgebleven gebouwen, gelegen binnen de Natura 2000-zone, omvatten de basis van de muren en een grote stuw die het water van de Cébriot tegenhoudt.
Español
El molino Cagnard era un molino de agua con un canal de desviación. El molino dejó de funcionar en 1930 (ya figuraba en el mapa État-major de 1820). Mantenido durante mucho tiempo, finalmente cayó en la ruina durante el siglo XX. Los edificios que se conservan, situados dentro del perímetro de Natura 2000, incluyen la base de los muros y un gran azud que retiene las aguas del Cébriot.
Italiano
Il mulino Cagnard era un mulino ad acqua con un canale di deviazione. Il mulino ha cessato l'attività nel 1930 (già indicato nella mappa dell'État-major del 1820). Mantenuto per lungo tempo, è caduto in rovina nel corso del XX secolo. Gli edifici rimasti, situati all'interno del perimetro Natura 2000, comprendono la base delle mura e un importante sbarramento che trattiene le acque del Cébriot.