Balade : la cascade du Rudlin – Plainfaing

Départ de la balade devant l’étang des Dames. L’eau de cette cascade tombe ou plutôt glisse du haut d’un rocher de 10 m dans un bassin qu’elle s’est creusé, pour bondir de roches en roches jusqu’en bas de la pente. Comme si la nature avait voulu orner ce lieu par le riche éclat des plus belles fleurs. La solitude du lieu, le cône des verts sapins, le bruit de l’eau qui gronde et enfin la beauté sauvage du site, portent l’âme à un recueillement, et l’on sent combien l’homme est faible et petit en face des grandeurs sublimes de la nature. S’il l’on monte l’étroit et raide sentier qui longe le torrent, on trouve à une centaine de mètres plus haut la chute supérieure. Le ruisseau se divise en deux branches où l’eau, dans son cours rapide, tantôt s’élargissant comme une nappe argentée, tantôt se rétrécissant pour tomber en un seule masse, forme une suite non ininterrompue de petites cascades qui sont autant de surprises agréables !

The walk starts in front of the Etang des Dames. The water in this cascade falls, or rather glides, from the top of a 10 m rock into a self-created pool, then leaps from rock to rock down the slope. It's as if nature wanted to adorn this place with the rich radiance of the most beautiful flowers. The solitude of the place, the cone of green fir trees, the sound of roaring water and, finally, the wild beauty of the site, bring the soul to recollection, and we feel how weak and small man is in the face of the sublime grandeur of nature. If you climb the narrow, steep path that runs alongside the torrent, you will find the upper waterfall a hundred metres up. The stream divides into two branches where the water, in its rapid course, sometimes widening like a silvery sheet, sometimes narrowing to fall in a single mass, forms an uninterrupted series of small cascades that are so many pleasant surprises!

Der Spaziergang beginnt vor dem Étang des Dames. Das Wasser dieses Wasserfalls fällt oder vielmehr rutscht von einem 10 m hohen Felsen in ein Becken, das es sich selbst gegraben hat, und springt dann von Felsen zu Felsen den Hang hinunter. Es ist, als hätte die Natur diesen Ort mit dem reichen Glanz der schönsten Blumen schmücken wollen. Die Einsamkeit des Ortes, der Kegel der grünen Tannen, das Rauschen des tosenden Wassers und schließlich die wilde Schönheit des Ortes bringen die Seele zur Besinnung, und man spürt, wie schwach und klein der Mensch im Angesicht der erhabenen Größe der Natur ist. Wenn man den schmalen und steilen Pfad entlang des Baches hinaufsteigt, findet man etwa hundert Meter weiter oben den oberen Wasserfall. Der Bach teilt sich in zwei Zweige, in denen das Wasser in seinem schnellen Lauf, das sich mal zu einer silbernen Decke ausweitet, mal zu einer einzigen Masse verengt, eine nicht ununterbrochene Reihe von kleinen Wasserfällen bildet, die allesamt angenehme Überraschungen sind!

De wandeling begint voor de Etang des Dames. Het water van deze waterval valt, of beter gezegd glijdt, van de top van een 10 meter hoge rots in een poel die het voor zichzelf heeft uitgeslepen en springt vervolgens van rots naar rots de helling af. Het is alsof de natuur deze plek heeft willen versieren met de rijke pracht van de mooiste bloemen. Het is alsof de natuur deze plek wilde versieren met de rijke pracht van de mooiste bloemen. De eenzaamheid van de plek, de kegel van de groene dennenbomen, het geluid van het bulderende water en ten slotte de wilde schoonheid van het terrein brengen de ziel tot meditatie en je voelt hoe zwak en klein de mens is tegenover de sublieme grootsheid van de natuur. Als je het smalle, steile pad langs de stroom beklimt, vind je de bovenste waterval ongeveer honderd meter hoger. De beek splitst zich in twee takken waar het water in zijn snelle loop, soms breder wordend als een zilveren laken, soms smaller wordend om in een enkele massa te vallen, een ononderbroken reeks kleine watervallen vormt die zoveel aangename verrassingen zijn!

El paseo comienza frente al Etang des Dames. El agua de esta cascada cae, o más bien se desliza, desde lo alto de una roca de 10 m hasta un estanque que se ha labrado, y luego salta de roca en roca ladera abajo. Es como si la naturaleza hubiera querido adornar este lugar con el rico esplendor de las flores más bellas. La soledad del lugar, el cono de los verdes abetos, el sonido del agua rugiente y, en fin, la belleza salvaje del paraje, llevan el alma a la meditación, y se siente lo débil y pequeño que es el hombre ante la sublime grandeza de la naturaleza. Si se asciende por el estrecho y empinado sendero que bordea el torrente, se encontrará la cascada superior unos cien metros más arriba. El torrente se divide en dos ramales donde el agua, en su rápido curso, a veces ensanchándose como una sábana plateada, a veces estrechándose para caer en una sola masa, forma una serie no interrumpida de pequeñas cascadas ¡que son otras tantas agradables sorpresas!

La passeggiata inizia davanti all'Etang des Dames. L'acqua di questa cascata cade, o meglio scivola, dalla cima di una roccia di 10 metri in una vasca che si è ritagliata da sola, poi salta di roccia in roccia lungo il pendio. È come se la natura avesse voluto adornare questo luogo con il ricco splendore dei fiori più belli. La solitudine del luogo, il cono degli abeti verdi, il suono dell'acqua scrosciante e, infine, la bellezza selvaggia del sito, portano l'anima alla meditazione, e si sente quanto l'uomo sia debole e piccolo di fronte alla sublime grandezza della natura. Se si risale lo stretto e ripido sentiero che costeggia il torrente, si trova la cascata superiore un centinaio di metri più in alto. Il torrente si divide in due rami dove l'acqua, nel suo rapido corso, a volte allargandosi come un lenzuolo argenteo, a volte restringendosi per cadere in un'unica massa, forma una serie non interrotta di piccole cascate che sono tante piacevoli sorprese!