Visite de l'église Saint-Hilaire de Courtoulin à Bazoches-sur-Hoëne – 30-05-2026 – Bazoches-sur-Hoëne

En présence d'Albane de Saint Rémy – Artiste peintre : "Toute mon enfance j’ai dessiné des « petites bonnes femmes ». Aujourd’hui la peinture, le dessin, sont pour moi une nécessité, participent pleinement à mon équilibre. C’est comme un mouvement évident, presque obligatoire ; Je me sens un peu comme un équilibriste, entre volonté et lâcher prise, la direction choisie et l’instant à saisir, ce que je voudrais dire et ce qui sort malgré moi, entre geste et matière. C’est une drôle de quête. Créer me fait entrer en moi-même, réfléchir sur mon propre langage, ma relation à l’autre, pour moi c’est aussi une manière de communiquer ; Et puis c’est un jeu. Mettre toute mon énergie à faire jaillir le trait, cuisiner les pigments, les craies, les encres sur le papier, la toile … Chercher, gratter, recommencer. La matière, le geste, en ce qu’ils ont de plus charnel, me conduisent dans des lieux reculés de mon enfance, où je retrouve la sensation simple et pleine de vivre l’instant présent."

In the presence of Albane de Saint Rémy – Painter: "All my childhood, I drew "little women". Today, painting and drawing are a necessity for me, playing an integral part in my equilibrium. It's like an obvious, almost compulsory movement; I feel a bit like a tightrope walker, between will and letting go, the chosen direction and the moment to be seized, what I want to say and what comes out in spite of myself, between gesture and material. It's a strange quest. Creating takes me inside myself, makes me think about my own language and my relationship with others, and for me it's also a way of communicating; And it's a game. Putting all my energy into bringing out the line, cooking up pigments, chalk and inks on paper and canvas? Searching, scratching, starting again. The material, the gesture, at their most carnal, lead me to the remote places of my childhood, where I rediscover the simple, full sensation of living in the present moment."

In Anwesenheit von Albane de Saint Rémy – Malerin : "Meine ganze Kindheit hindurch habe ich "kleine gute Frauen" gezeichnet. Heute sind die Malerei und das Zeichnen für mich eine Notwendigkeit und tragen voll und ganz zu meinem Gleichgewicht bei. Es ist wie eine offensichtliche, fast obligatorische Bewegung; Ich fühle mich ein wenig wie ein Seiltänzer, zwischen Willen und Loslassen, der gewählten Richtung und dem zu erfassenden Augenblick, dem, was ich sagen möchte, und dem, was gegen meinen Willen herauskommt, zwischen Geste und Materie. Es ist eine seltsame Suche. Das Schaffen lässt mich in mich gehen, über meine eigene Sprache und meine Beziehung zu anderen nachdenken, für mich ist es auch eine Art zu kommunizieren; Und dann ist es ein Spiel. Meine ganze Energie darauf verwenden, den Strich hervorzubringen, mit Pigmenten, Kreiden und Tinte auf dem Papier oder der Leinwand zu kochen? Suchen, kratzen, neu beginnen. Die Materie, die Geste, in dem, was sie am fleischlichsten ist, führen mich an entlegene Orte meiner Kindheit, wo ich das einfache und volle Gefühl, den Augenblick zu leben, wiederfinde."

In aanwezigheid van Albane de Saint Rémy – Schilderes: "Mijn hele kindertijd tekende ik "vrouwtjes". Vandaag de dag zijn schilderen en tekenen een noodzaak voor mij en spelen ze een integrale rol in mijn evenwicht. Het is als een vanzelfsprekende, bijna verplichte beweging; Ik voel me een beetje als een koorddanser, balancerend tussen willen en loslaten, de gekozen richting en het te grijpen moment, wat ik wil zeggen en wat er ondanks mezelf uitkomt, tussen gebaar en materiaal. Het is een vreemde zoektocht. Creëren neemt me mee naar binnen, zet me aan het denken over mijn eigen taal en mijn relatie met anderen en is voor mij ook een manier van communiceren; En dan is het een spel. Al mijn energie stoppen in het naar boven halen van de lijn, het koken van pigmenten, krijt en inkt op papier en doek? Zoeken, krassen, opnieuw beginnen. De meest vleselijke materialen en gebaren brengen me naar de afgelegen plekken van mijn kindertijd, waar ik het eenvoudige, volle gevoel van leven in het huidige moment herontdek

En presencia de Albane de Saint Rémy – Pintora: "Durante toda mi infancia dibujé "mujercitas". Hoy, pintar y dibujar son una necesidad para mí y forman parte integrante de mi equilibrio. Es como un movimiento obvio, casi obligatorio; Me siento un poco como un funambulista, en equilibrio entre la voluntad y el dejarse llevar, entre la dirección que he elegido y el momento que intento captar, entre lo que quiero decir y lo que sale a pesar mío, entre el gesto y la materia. Es una búsqueda extraña. Crear me lleva a mi interior, me hace reflexionar sobre mi propio lenguaje y mi relación con los demás, y para mí es también una forma de comunicarme; Y luego es un juego. Poner toda mi energía en sacar la línea, cocer pigmentos, tiza y tinta sobre papel y lienzo.. Buscar, rascar, volver a empezar. Los materiales y los gestos más carnales me transportan a lugares remotos de mi infancia, donde redescubro la sensación sencilla y plena de vivir el momento presente

In presenza di Albane de Saint Rémy – pittrice: "Per tutta la mia infanzia ho disegnato "piccole donne". Oggi la pittura e il disegno sono per me una necessità e sono parte integrante del mio equilibrio. È come un movimento ovvio, quasi obbligatorio; Mi sento un po' come un funambolo, in equilibrio tra la volontà e il lasciarsi andare, tra la direzione scelta e il momento da cogliere, tra quello che voglio dire e quello che viene fuori mio malgrado, tra il gesto e la materia. È una strana ricerca. Creare mi porta dentro di me, mi fa riflettere sul mio linguaggio e sul mio rapporto con gli altri, e per me è anche un modo di comunicare; E poi è un gioco. Mettere tutta la mia energia per far emergere la linea, cuocere pigmenti, gesso e inchiostro su carta e tela? Cercare, graffiare, ricominciare. I materiali e i gesti più carnali mi portano nei luoghi remoti della mia infanzia, dove riscopro la sensazione semplice e piena di vivere il momento presente