Jardin du Silence – Le Havre

En retrait, situé sur ce que les Havrais appellent « la côte », le Carmel confronté à un projet immobilier apportant de nombreuses nuisances à sa vie monastique, a transformé cette nocivité en un projet positif, en créant à partir d’un dialogue avec l’architecte paysagiste Samuel Craquelin et deux artistes Chantal Giraud, plasticienne, et Jean-Pierre Lartisien, sculpteur, un jardin du silence, lieu de méditation, de recueillement, de réflexion, de contemplation de ce que peut être la beauté de la nature comme de la vie loin du tumulte et de l’effervescence du port et de la ville. Le visiteur, quelques soient ses convictions, y est le bienvenu. Il trouve ici un moment de calme, de paix intérieure, se trouvant confronté à des étapes riches de symboles. La cour minérale est composée en cercles concentriques autour d’un calvaire. Franchir ces cercles symbolise une entrée dans son intériorité. C’est une manière pour nous d’évoquer les Sept demeures du château intérieur, œuvre majeure de Sainte Thérèse d’Avila. Le jardin du silence s’appuie sur la vie de prière décrite par Sainte Thérèse d’Avila, les quatre manières d’arroser son jardin intérieur, autrement dit notre âme, en proposant un rapport visuel et évocateur entre le promeneur et le jardin. – Le puits, au sens de la méditation laborieuse, la noria, au sens de la méditation ouvrant sur "l’esquisse" d’une rencontre avec le Christ. – Le canal d’irrigation, au sens de la rencontre intérieure avec Jésus Christ s’approfondit et devient plus fréquente. L’eau s’écoule paisiblement, depuis la source vers le miroir d’eau. – L’espace de la pluie, la prière et le recueillement sont donnés par Dieu. La rencontre devient alliance et source pour agir. La pluie nourrit la pelouse à l’image des prairies cauchoises et calcaires. Chantal Giraud a conçu la noria en verre diaphane, un matériau "métamorphosé, sculpté par le feu" permettant d’intéressants jeux de lumière. Son dessin évoque le mouvement, le ruissellement de l’eau puisée. La croix de lumière, située sur la place des 7 demeures est fabriquée dans le même matériau. Un motif sculpté de nervures anime le verre, tel un arbre de vie.

Set back on what the people of Le Havre call "the coast", the Carmelite monastery was confronted with a real estate project that would bring many nuisances to its monastic life. It transformed this noxious situation into a positive project by creating, in dialogue with landscape architect Samuel Craquelin and two artists, Chantal Giraud, a visual artist, and Jean-Pierre Lartisien, a sculptor, a garden of silence, a place of meditation, contemplation and reflectionin dialogue with landscape architect Samuel Craquelin and artists Chantal Giraud and sculptor Jean-Pierre Lartisien, the Carmelite monastery has created a garden of silence, a place for meditation, reflection and contemplation of the beauty of nature and life, far from the hustle and bustle of the port and the city. Visitors of all persuasions are welcome. They will find here a moment of calm and inner peace, confronted by stages rich in symbolism. The mineral courtyard is arranged in concentric circles around a calvary. Crossing these circles symbolizes an entry into one?s inner self. It's a way for us to evoke the Seven Dwellings of the Interior Castle, a major work by Saint Teresa of Avila. The Garden of Silence is based on the life of prayer described by Saint Teresa of Avila, the four ways of watering one?s inner garden – in other words, one?s soul – and offers a visual and evocative relationship between the walker and the garden. – The well, in the sense of laborious meditation, the noria, in the sense of meditation opening onto the "sketch" of an encounter with Christ. – The irrigation channel, in the sense of a deepening and more frequent inner encounter with Jesus Christ. Water flows peacefully from the source to the water mirror. – The space for rain, prayer and contemplation is given by God. The encounter becomes a covenant and a source for action. Rain nourishes the lawn in the image of Cauchois and limestone meadows. Chantal Giraud designed the noria in diaphanous glass, a material "metamorphosed, sculpted by fire" to create interesting plays of light. Its design evokes the movement and trickle of drawn water. The cross of light in the Place des 7 demeures is made from the same material. A sculpted ribbed motif animates the glass, like a tree of life.

Der Karmeliterorden, der mit einem Bauprojekt konfrontiert war, das zahlreiche Beeinträchtigungen für das Klosterleben mit sich brachte, wandelte diese Beeinträchtigungen in ein positives Projekt um, indem er in einem Dialog mit dem Architekten Jean-Pierre Scientist und dem Landschaftsarchitekten Jean-Louis Martin einen Garten anlegteder Garten der Stille ist ein Ort der Meditation, der Besinnung, der Reflexion und der Kontemplation über die Schönheit der Natur und des Lebens, fernab vom Trubel und der Hektik des Hafens und der Stadt. Jeder Besucher, unabhängig von seinen Überzeugungen, ist hier willkommen. Er findet hier einen Moment der Ruhe und des inneren Friedens, indem er sich mit symbolträchtigen Stationen konfrontiert sieht. Der Mineralienhof ist in konzentrischen Kreisen um einen Kalvarienberg angelegt. Das Durchschreiten dieser Kreise symbolisiert den Eintritt in sein Inneres. Damit erinnern wir an die Sieben Wohnungen der inneren Burg, ein Hauptwerk der Heiligen Teresa von Avila. Der Garten der Stille stützt sich auf das von Teresa von Avila beschriebene Gebetsleben, die vier Arten, den inneren Garten, d.h. unsere Seele, zu bewässern, und bietet eine visuelle und evokative Beziehung zwischen dem Spaziergänger und dem Garten. – Der Brunnen, im Sinne einer mühsamen Meditation, die Noria, im Sinne einer Meditation, die sich auf die "Skizze" einer Begegnung mit Christus öffnet. – Der Bewässerungskanal, im Sinne einer tieferen und häufigeren inneren Begegnung mit Jesus Christus. Das Wasser fließt friedlich von der Quelle zum Wasserspiegel. – Der Raum für den Regen, das Gebet und die Sammlung sind von Gott geschenkt. Die Begegnung wird zum Bündnis und zur Quelle des Handelns. Der Regen nährt den Rasen wie die Kalksteinwiesen der Cauchois. Chantal Giraud entwarf die Noria aus durchscheinendem Glas, einem "metamorphosierten, vom Feuer geformten" Material, das interessante Lichtspiele ermöglicht. Ihr Design erinnert an Bewegung, an das Rieseln des geschöpften Wassers. Das Lichtkreuz auf dem Place des 7 demeures ist aus demselben Material gefertigt. Ein geschnitztes Rippenmuster belebt das Glas wie ein Lebensbaum.

Gelegen aan wat de inwoners van Le Havre "de kust" noemen, heeft het karmelietenklooster, geconfronteerd met een woningbouwproject dat veel overlast zou veroorzaken voor het kloosterleven, deze overlast omgezet in een positief project door de aanleg van een stiltetuin, een plek voor meditatie, contemplatie en reflectie, gebaseerd op een dialoog met landschapsarchitect Samuel Craquelin en twee kunstenaars, Chantal Giraud en Jean-Pierre Lartisienin dialoog met landschapsarchitect Samuel Craquelin en twee kunstenaars, Chantal Giraud, beeldend kunstenaar, en Jean-Pierre Lartisien, beeldhouwer, heeft het karmelietenklooster een stiltetuin aangelegd, een plek voor meditatie, contemplatie en bezinning over de schoonheid van de natuur en het leven, ver van de drukte van de haven en de stad. Bezoekers van alle gezindten zijn hier welkom. Ze zullen hier een moment van rust vinden, van innerlijke vrede, geconfronteerd met podia rijk aan symboliek. De minerale binnenplaats is gerangschikt in concentrische cirkels rond een calvarieberg. Het oversteken van deze cirkels symboliseert een toegang tot het innerlijke zelf. Het is voor ons een manier om de Zeven Herenhuizen van het Binnenste Kasteel op te roepen, een belangrijk werk van de heilige Teresa van Avila. De Tuin van de Stilte is gebaseerd op het leven van gebed beschreven door Sint Teresa van Avila, de vier manieren om je innerlijke tuin – met andere woorden, je ziel – te besproeien door een visuele en suggestieve relatie te creëren tussen de wandelaar en de tuin. – De put, in de zin van moeizame meditatie, de noria, in de zin van meditatie die zich opent op de "schets" van een ontmoeting met Christus. – Het irrigatiekanaal, in de zin van een innerlijke ontmoeting met Jezus Christus die zich verdiept en frequenter wordt. Het water stroomt vredig van de bron naar de waterspiegel. – De ruimte voor regen, gebed en meditatie wordt door God gegeven. De ontmoeting wordt een verbond en een bron voor actie. De regen voedt het gazon naar het beeld van de Cauchois en kalkgraslanden. Chantal Giraud ontwierp de noria van doorschijnend glas, een materiaal dat "door vuur gemetamorfoseerd en gebeeldhouwd" is om interessante lichtspelingen te creëren. Het ontwerp roept de beweging en het druppelen op van het water dat eruit wordt gezogen. Het lichtkruis op de Place des 7 demeures is gemaakt van hetzelfde materiaal. Een gebeeldhouwd patroon van aderen animeert het glas, als een levensboom.

Situado en lo que los habitantes de Le Havre llaman "la costa", el monasterio carmelita, enfrentado a un proyecto de viviendas que causaría numerosas molestias a su vida monástica, ha transformado esta molestia en un proyecto positivo creando un jardín del silencio, lugar de meditación, contemplación y reflexión, a partir de un diálogo con el arquitecto paisajista Samuel Craquelin y dos artistas, Chantal Giraud y Jean-Pierre Lartisienen diálogo con el arquitecto paisajista Samuel Craquelin y dos artistas, Chantal Giraud, artista plástica, y Jean-Pierre Lartisien, escultor, el monasterio carmelita ha creado un jardín del silencio, lugar de meditación, contemplación y reflexión sobre la belleza de la naturaleza y de la vida, lejos del bullicio del puerto y de la ciudad. Los visitantes de todas las tendencias son bienvenidos. Encontrarán aquí un momento de calma, de paz interior, frente a escenarios ricos en simbolismo. El patio mineral está dispuesto en círculos concéntricos alrededor de un calvario. Cruzar estos círculos simboliza una entrada en el interior de uno mismo. Es una forma de evocar las Siete Mansiones del Castillo Interior, obra capital de Santa Teresa de Ávila. El Jardín del Silencio se basa en la vida de oración descrita por Santa Teresa de Ávila, las cuatro formas de regar el jardín interior -es decir, el alma-, creando una relación visual y evocadora entre el caminante y el jardín. – El pozo, en el sentido de meditación laboriosa, la noria, en el sentido de meditación que se abre al "boceto" de un encuentro con Cristo. – La acequia, en el sentido de un encuentro interior con Jesucristo que se profundiza y se hace más frecuente. El agua fluye tranquilamente desde la fuente hacia el espejo de agua. – El espacio para la lluvia, la oración y la meditación es concedido por Dios. El encuentro se convierte en alianza y fuente de acción. La lluvia nutre el césped a imagen de los Cauchois y de los prados calcáreos. Chantal Giraud diseñó la noria en vidrio diáfano, un material "metamorfoseado y esculpido al fuego" para crear interesantes juegos de luz. Su diseño evoca el movimiento y el goteo del agua extraída. La cruz de luz de la Place des 7 demeures está hecha del mismo material. Un dibujo esculpido de venas anima el vidrio, como un árbol de la vida.

Situato su quella che gli abitanti di Le Havre chiamano "la costa", il monastero carmelitano, di fronte a un progetto edilizio che avrebbe causato numerosi fastidi alla sua vita monastica, ha trasformato questo fastidio in un progetto positivo creando un giardino del silenzio, un luogo di meditazione, contemplazione e riflessione, basato su un dialogo con l'architetto paesaggista Samuel Craquelin e due artisti, Chantal Giraud e Jean-Pierre Lartisienin dialogo con l'architetto paesaggista Samuel Craquelin e due artisti, Chantal Giraud, artista visiva, e Jean-Pierre Lartisien, scultore, il monastero carmelitano ha creato un giardino del silenzio, un luogo di meditazione, contemplazione e riflessione sulla bellezza della natura e della vita, lontano dal trambusto del porto e della città. I visitatori di ogni genere sono i benvenuti. Troveranno qui un momento di calma, di pace interiore, di fronte a palcoscenici ricchi di simbolismo. Il cortile minerale è disposto in cerchi concentrici intorno a un calvario. L'attraversamento di questi cerchi simboleggia l'ingresso nell'interiorità. È un modo per evocare le Sette dimore del castello interiore, un'opera importante di Santa Teresa d'Avila. Il Giardino del Silenzio si basa sulla vita di preghiera descritta da Santa Teresa d'Avila, sui quattro modi di irrigare il proprio giardino interiore – in altre parole, la propria anima – creando una relazione visiva ed evocativa tra il camminatore e il giardino. – Il pozzo, nel senso della meditazione faticosa, la noria, nel senso della meditazione che si apre sullo "schizzo" dell'incontro con Cristo. – Il canale di irrigazione, nel senso di un incontro interiore con Gesù Cristo che si approfondisce e diventa più frequente. L'acqua scorre tranquilla dalla sorgente verso lo specchio d'acqua. – Lo spazio per la pioggia, la preghiera e la meditazione è dato da Dio. L'incontro diventa alleanza e fonte di azione. La pioggia nutre il prato a immagine dei Cauchois e dei prati calcarei. Chantal Giraud ha progettato la noria in vetro diafano, un materiale che è stato "metamorfosato e scolpito dal fuoco" per creare interessanti giochi di luce. Il suo design evoca il movimento e il gocciolio dell'acqua prelevata. La croce di luce in Place des 7 demeures è realizzata con lo stesso materiale. Un motivo scolpito di venature anima il vetro, come un albero della vita.