Village de Langesse – Langesse

Niché dans un cadre enchanteur entre les bois et un immense étang, en bordure de la forêt d’Orléans, ce petit village du Giennois, où se conjuguent amour du patrimoine et amour de la nature, a conservé tout son cachet avec ses maisons à pans de bois et ses anciennes fermes joliment restaurées. C’est pour cela qu’il est classé au titre des sites protégés. Au bord du paisible miroir d’eau, l’église, primitivement placée sous le vocable de Sainte-Croix, puis sous celui de Saint-Georges après les guerres de Religion, date du début du XIIe s. De plan très simple, à nef unique terminée par une abside en cul de four, elle a conservé tout le charme des petits sanctuaires de village de l’époque romane, avec ses ouvertures étroites en plein cintre et sa voûte en châtaignier à charpente apparente.

Nestled in an enchanting setting between the woods and a huge pond, on the edge of the forest of Orleans, this small village of the Giennois, where love of heritage and love of nature are combined, has preserved all its character with its half-timbered houses and its old farms nicely restored. This is why it is listed as a protected site. At the edge of the peaceful water mirror, the church, originally placed under the name of Sainte-Croix, then under that of Saint-Georges after the wars of religion, dates from the beginning of the 12th century. It has a very simple plan, with a single nave ending in an apse in the shape of a "cul de four", and has retained all the charm of the small village sanctuaries of the Romanesque period, with its narrow round-headed openings and its chestnut vault

Eingebettet in eine zauberhafte Umgebung zwischen Wäldern und einem riesigen Teich am Rande des Waldes von Orléans liegt dieses kleine Dorf im Giennois, in dem sich die Liebe zum Kulturerbe und die Liebe zur Natur vereinen. Es hat sich mit seinen Fachwerkhäusern und alten, liebevoll restaurierten Bauernhöfen sein ganzes Flair bewahrt. Aus diesem Grund wurde es als geschützter Ort eingestuft. Die am Ufer des friedlichen Wasserspiegels gelegene Kirche, die ursprünglich Sainte-Croix und nach den Religionskriegen Saint-Georges hieß, stammt aus dem frühen 12. Sie hat einen sehr einfachen Grundriss mit einem einzigen Kirchenschiff, das von einer Apsis in Form eines Hohlraums abgeschlossen wird. Mit ihren schmalen Rundbogenöffnungen und dem Kastaniengewölbe mit sichtbarem Gebälk hat sie den Char

Genesteld in een betoverende omgeving tussen de bossen en een enorme vijver, aan de rand van het bos van Orléans, heeft dit kleine dorp in de Giennois, waar liefde voor erfgoed en liefde voor de natuur hand in hand gaan, al zijn karakter behouden met zijn vakwerkhuizen en prachtig gerestaureerde oude boerderijen. Daarom staat het op de lijst van beschermde gebieden. Aan de rand van de vredige waterspiegel, dateert de kerk, oorspronkelijk gewijd aan Sainte-Croix, vervolgens aan Saint-Georges na de Godsdienstoorlogen, uit het begin van de 12e eeuw. Het heeft een zeer eenvoudig plan, met een enkel schip dat eindigt in een apsis in de vorm van een doodlopende straat, en heeft alle charme behouden van de kleine dorpsheiligdommen uit de Romaanse periode, met zijn smalle openingen met ronde hoof

Enclavado en un entorno encantador entre el bosque y un enorme estanque, al borde del bosque de Orléans, este pequeño pueblo de la región de Giennois, donde el amor por el patrimonio y el amor por la naturaleza van de la mano, ha conservado todo su carácter con sus casas de entramado de madera y sus antiguas granjas bellamente restauradas. Por eso está catalogado como sitio protegido. Al borde del apacible espejo de agua, la iglesia, originalmente dedicada a Sainte-Croix, luego a Saint-Georges tras las Guerras de Religión, data de principios del siglo XII. Tiene una planta muy sencilla, con una sola nave que termina en un ábside en forma de callejón sin salida, y ha conservado todo el encanto de los pequeños santuarios de pueblo de la época románica, con sus estrechos vanos arqueados y su

Immerso in un contesto incantevole tra i boschi e un enorme stagno, ai margini della foresta di Orléans, questo piccolo villaggio della regione del Giennois, dove l'amore per il patrimonio e l'amore per la natura vanno di pari passo, ha conservato tutto il suo carattere con le sue case a graticcio e le antiche fattorie splendidamente restaurate. Per questo motivo è stato inserito nell'elenco dei siti protetti. Ai margini del tranquillo specchio d'acqua, la chiesa, originariamente dedicata a Sainte-Croix, poi a Saint-Georges dopo le guerre di religione, risale all'inizio del XII secolo. Ha una pianta molto semplice, con un'unica navata che termina con un'abside a forma di cul-de-sac, e ha conservato tutto il fascino dei piccoli santuari di paese del periodo romanico, con le sue strette ape