Sculpture d'Eugène Piron / Monuments aux morts

Le projet d'Eugène Piron est retenu, voici comment l'artiste décrivait lui-même son projet: "Le monument entièrement taillé dans le roc représente une brèche qui semble accéder au caveau où sont déposés les morts. A l'entrée de cette brèche, un clairon sonne le "Sublime Réveil" qui fait surgir en foule l'image de ceux qui dorment là.." On l'aura compris , le clairon est la version moderne de l'ange sonnant le Jugement Dernier et la Résurrection. Le monument est solennellement inauguré le 11 novembre 1925 et est unanimes reconnu comme unique en son genre. Elle demeure unique dans sa monumentalité, son hyper réalisme, mais avant tout son humanité. Eugène Piron mettra malheureusement fin à ses jours trois ans plus tard, le 17 novembre 1928. Il sera inhumé au cimetière St-Roch, au pied de l'œuvre qui l'a immortalisé en même temps que tous les fils de Salon morts pour la France.

Eugène Piron's project was selected, and here is how the artist himself described his project: "The monument, entirely carved out of the rock, represents a breach that seems to access the vault where the dead are deposited. At the entrance of this breach, a bugle sounds the "Sublime Awakening" which brings out the image of those who sleep there. The bugle is the modern version of the angel sounding the Last Judgment and the Resurrection. The monument is solemnly inaugurated on November 11, 1925 and is unanimously recognized as unique in its kind. It remains unique in its monumentality, its hyper realism, but above all its humanity. Eugene Piron will unfortunately end his life three years later, on November 17, 1928. He will be buried in the St-Roch cemetery, at the foot of the work that immortalized him along with all the sons of Salon who died for France.

Der Entwurf von Eugène Piron wurde ausgewählt. Der Künstler selbst beschrieb seinen Entwurf folgendermaßen: "Das vollständig in den Fels gehauene Denkmal stellt einen Spalt dar, der zu der Gruft zu führen scheint, in der die Toten beigesetzt werden. Am Eingang dieser Öffnung bläst ein Horn das "Erhabene Erwachen", das die Bilder derer, die dort schlafen, in Scharen aufsteigen lässt…". Der Trompeter ist die moderne Version des Engels, der das Jüngste Gericht und die Auferstehung einläutet. Das Denkmal wurde am 11. November 1925 feierlich eingeweiht und einstimmig als einzigartig in seiner Art anerkannt. Es bleibt einzigartig in seiner Monumentalität, seinem Hyperrealismus, aber vor allem in seiner Menschlichkeit. Eugène Piron setzte seinem Leben leider drei Jahre später, am 17. November 1928, ein Ende. Er wurde auf dem Friedhof St. Roch beigesetzt, am Fuße des Kunstwerks, das ihn zusammen mit allen für Frankreich gefallenen Söhnen Salons unsterblich gemacht hatte.

Het project van Eugène Piron werd geselecteerd, en dit is hoe de kunstenaar zelf zijn project beschreef: "Het monument, dat volledig uit de rots is gehouwen, stelt een breuk voor die lijkt te leiden naar het gewelf waar de doden worden bijgezet. Bij de ingang van deze bres klinkt een bugel het "Sublime Reveil" dat het beeld oproept van hen die daar slapen De bugel is de moderne versie van de engel die het Laatste Oordeel en de Opstanding aankondigt. Het monument werd plechtig ingehuldigd op 11 november 1925 en wordt unaniem erkend als uniek. Het blijft uniek in zijn monumentaliteit, zijn hyperrealisme, maar vooral zijn menselijkheid. Eugène Piron maakte helaas drie jaar later, op 17 november 1928, een einde aan zijn leven. Hij zal worden begraven op het kerkhof van St-Roch, aan de voet van het werk dat hem onsterfelijk heeft gemaakt, samen met alle zonen van Salon die voor Frankrijk zijn gestorven.

El proyecto de Eugène Piron fue seleccionado, y así es como el propio artista describió su proyecto: "El monumento, enteramente tallado en la roca, representa una brecha que parece conducir a la bóveda donde se depositan los muertos. A la entrada de esta brecha, una corneta hace sonar el "Sublime Reveille" que hace aparecer la imagen de los que allí duermen. La corneta es la versión moderna del ángel que toca el Juicio Final y la Resurrección. El monumento fue inaugurado solemnemente el 11 de noviembre de 1925 y es reconocido unánimemente como único. Sigue siendo única por su monumentalidad, su hiperrealismo, pero sobre todo por su humanidad. Por desgracia, Eugène Piron acabó con su vida tres años después, el 17 de noviembre de 1928. Será enterrado en el cementerio de St-Roch, al pie de la obra que lo inmortalizó junto a todos los hijos de Salon que murieron por Francia.

Il progetto di Eugène Piron è stato selezionato ed ecco come l'artista stesso ha descritto il suo progetto: "Il monumento, interamente scavato nella roccia, rappresenta una breccia che sembra condurre alla volta dove vengono deposti i morti. All'ingresso di questa breccia, una tromba suona il "Sublime Reveil" che fa emergere l'immagine di coloro che dormono lì La tromba è la versione moderna dell'angelo che suona il Giudizio Universale e la Resurrezione. Il monumento fu inaugurato solennemente l'11 novembre 1925 ed è unanimemente riconosciuto come unico. Rimane unico nella sua monumentalità, nel suo iperrealismo, ma soprattutto nella sua umanità. Eugène Piron terminò purtroppo la sua vita tre anni dopo, il 17 novembre 1928. Sarà sepolto nel cimitero di St-Roch, ai piedi dell'opera che lo ha immortalato insieme a tutti i figli di Salon morti per la Francia.