Réserve naturelle du Sabot – Frotey-lès-Vesoul

La réserve naturelle nationale du Sabot de Frotey-lès-Vesoul est un plateau calcaire à l'origine recouvert par une forêt, exploitée dès le Moyen-Age. Par la suite, le site fut consacré à diverses cultures et au pâturage itinérant. Il avait un rôle économique important : les habitants de Frotey pouvaient y mener paître leurs vaches, chèvres et moutons. Ces pratiques ont longtemps permis de conserver un paysage ouvert de pelouses sèches. Après 1960, le Sabot a été abandonné au profit de pâturages plus productifs. Ceci a eu pour effet un début d'envahissement des pelouses par les arbres et les arbustes comme le pin noir d'Autriche et le buis. La réserve nationale a été créée en 1981, sur 98 hectares de la commune de Frotey, dans le but de préserver les pelouses qui présentent un intérêt écologique élevé. Pour limiter l'expansion des ligneux sur la pelouse, on pratique depuis 1988 des coupes (pins, buis, épineux …) et depuis 1992 des fauches tardives sur certains secteurs. Depuis 2000, un petit troupeau de moutons a été réinstallé qui contribue, par son pâturage extensif, à une bonne diversité de la flore et de la faune. Cette configuration est donc favorable à l’expression de plantes et animaux de milieux chauds et secs, peu fréquents dans le secteur. Parmi plus de 380 plantes inventoriées, rares ou plus banales, on peut souligner le cas de l’hélianthème des Apennins qui fleurit abondamment de mai à juin sur la corniche. Une vingtaine d’espèces d’orchidées se partagent les pelouses, haies et taillis clairs. Parmi les nombreux oiseaux, on note la présence de l’engoulevent d’Europe, étrange oiseau crépusculaire et nocturne qui dépend de la riche faune entomologique, dont les orthoptères (grillons, criquets et sauterelles) et les papillons nocturnes (plus de 500 espèces). Des inventaires (papillons, champignons …) et suivis scientifiques divers (orthoptères, oiseaux, orchidées, groupements végétaux …) permettent de suivre l’évolution de la faune et de la flore, ainsi que l’impact des travaux de génie écologique. La Réserve est pour moitié communale, pour moitié partagée entre plusieurs dizaines de parcelles privées. Le promeneur, qui est le bienvenu, est cependant invité à respecter soigneusement les barrières, portillons et clôtures. Il accède librement aux sentiers balisés qui conviennent parfaitement à une ou plusieurs visites naturalistes de la Réserve. Non loin de là, se trouvent un aérodrome de tourisme et un circuit de moto-cross. La visite de la réserve intéressera les enfants à partir de 10 ans. Un certain nombre de panneaux favorise la compréhension du site. Cependant,un grand respect de la faune et de la flore est demandé aux visiteurs. Activité gratuite et non accessible en poussette. 9Km, 3h, 120m de dénivelé ! La légende du sabot de Frotey: C’était au temps des croisades quand, un soir, un chevalier, tout de noir vêtu, monté sur un cheval tout aussi noir, vint frapper à la porte du château de Montaigu, commandant la vallée du Durgeon. Le Seigneur du lieu était parti en Terre-Sainte, laissant dans la place sa jeune et belle épouse, qui, avec l’assentiment de son chapelain, accorda l’asile au voyageur. Conteur fabuleux, le chevalier ne lassait pas d’enthousiasmer son assistance durant les veillées. La jeune noble fut même proche de tomber sous son charme. Sentant qu’il pouvait mettre à l’épreuve la vertu de la gente dame, le diable, car c’était de lui qu’il s’agissait, entreprit de séduire la belle. Ce soir-là, il lui conta fleurette et sentit qu’elle n’était pas loin de succomber à ses galanteries et à ses propos tendres. Quand une trompette retentit au lointain. C’était le Seigneur qui revenait de Croisade. Le Diable, épouvanté, s’enfuit séance tenante. Sautant par la fenêtre, il perdit dans sa course un sabot qui, par magie, se pétrifia dans l’instant. Ce sabot du Diable est encore visible aujourd’hui et témoigne de la vertu sauvegardée de la belle dame.

RN19 direction Belfort, direction Sabot. The rock overlooks the cliff in the west of the reserve. This site is a listed nature reserve. It has a lot of interests : historical because it was occupied since the Middle Age as pasture area, floristic because of its orchid lawn, and faunistic for its insect, amphibia and rapacious species. Extreme appendix of a plateau overlooking the city of Vesoul, this site exclusively serves at walks (hiking routes) and nature observation to Vesoul inhabitants. Not far from here, there is a tourism aerodrome and a motocross track. The reserve visit will interest children from 10 years old. Many signs favour the site's understanding. However, a large respect of fauna and flora is expected from visitors. Free activity, no accessible with pushchair. 9 km, 3 hours, 120m of hill walking. and varied vegetation with wildlife typical of limestone plateaus.

Wind, Regen und Frost haben den Kalkfelsen zu einem Schuh geformt. Schöner Aussichtspunkt. Markierter Wanderweg mit Hinweisschildern auf dem Plateau. Wegen seiner Pflanzenvielfalt und für Kalkfelsen typischen Tierwelt als Naturschutzgebiet eingetragen.

Het nationale natuurreservaat Sabot de Frotey-lès-Vesoul is een kalksteenplateau dat oorspronkelijk bedekt was met een bos, dat al in de Middeleeuwen werd geëxploiteerd. Vervolgens werd het terrein gebruikt voor verschillende teelten en rondtrekkende weiden. Het had een belangrijke economische functie: de inwoners van Frotey konden er hun koeien, geiten en schapen laten grazen. Dankzij deze praktijken kon lange tijd een open landschap van droge graslanden in stand worden gehouden. Na 1960 werd de Sabot verlaten ten gunste van productievere weilanden. Hierdoor werden de gazons overwoekerd door bomen en struiken zoals de Oostenrijkse zwarte den en de buxus. Het nationale reservaat werd opgericht in 1981, op 98 hectare van de gemeente Frotey, met als doel het behoud van de graslanden die van groot ecologisch belang zijn. Om de uitbreiding van houtachtige planten op het grasland te beperken wordt er sinds 1988 gemaaid (dennen, buxus, doornen, enz.) en sinds 1992 wordt er in bepaalde sectoren laat gemaaid. Sinds 2000 is een kleine schaapskudde geherintroduceerd, die door de extensieve begrazing bijdraagt tot een goede diversiteit van flora en fauna. Deze configuratie is dus gunstig voor de expressie van planten en dieren van warme en droge milieus, die in de sector weinig voorkomen. Onder de meer dan 380 geïnventariseerde planten, zowel zeldzame als meer algemene, is er de Apennijnse helianthemum, die van mei tot juni uitbundig bloeit op de richel. In de gazons, heggen en open hakhoutgebieden komen ongeveer twintig soorten orchideeën voor. Onder de vele vogels valt de aanwezigheid op van de Europese nachtzwaluw, een vreemde nachtactieve vogel die afhankelijk is van de rijke entomologische fauna, waaronder orthoptera (krekels, sprinkhanen en sprinkhanen) en nachtvlinders (meer dan 500 soorten). Inventarisaties (vlinders, schimmels, enz.) en diverse wetenschappelijke controles (orthoptera, vogels, orchideeën, plantengroepen, enz.) maken het mogelijk de evolutie van de fauna en de flora te volgen, evenals de gevolgen van de ecologische werkzaamheden. Het reservaat is voor de helft gemeenschappelijk en voor de helft verdeeld over tientallen particuliere percelen. Wandelaars zijn welkom, maar worden verzocht de poorten en hekken zorgvuldig te respecteren. Zij hebben vrije toegang tot de bewegwijzerde paden, die ideaal zijn voor een of meer natuurbezoeken aan het reservaat. Vlakbij is er een toeristisch vliegveld en een motorcrossbaan. Het bezoek aan het reservaat is interessant voor kinderen vanaf 10 jaar. Een aantal borden helpt om de site te begrijpen. Bezoekers worden echter verzocht veel respect te tonen voor de flora en fauna. Deze activiteit is gratis en niet toegankelijk voor kinderwagens 9Km, 3u, 120m hoogteverschil! De legende van de hoef van Frotey Het was ten tijde van de kruistochten toen op een avond een ridder, geheel in het zwart gekleed en gezeten op een eveneens zwart paard, aanklopte bij het kasteel van Montaigu, dat de Durgeon-vallei domineert. De heer van de plaats was vertrokken naar het Heilige Land, met achterlating van zijn jonge en mooie vrouw, die met toestemming van haar kapelaan de reiziger asiel verleende. De ridder, een fantastische verteller, werd nooit moe zijn publiek te boeien tijdens de waken. De jonge edelvrouw was zelfs bijna in zijn ban. In het besef dat hij de deugdzaamheid van de dame kon testen, begon de duivel, want hij was het die betrokken was, de mooie vrouw te verleiden. Die avond vertelde hij haar er alles over en voelde dat ze niet ver weg was om te bezwijken voor zijn galantheden en tedere woorden. Toen een trompet klonk in de verte. Het was de Heer die terugkeerde van de kruistocht. De duivel, bang, vluchtte onmiddellijk. Toen hij uit het raam sprong, verloor hij een hoef in zijn race. Deze duivelshoef is nog steeds te zien en getuigt van de deugdzaamheid van de mooie dame.

La reserva natural nacional del Sabot de Frotey-lès-Vesoul es una meseta calcárea originalmente cubierta por un bosque, que fue explotado ya en la Edad Media. Posteriormente, el lugar se dedicó a diversos cultivos y al pastoreo itinerante. Tenía una importante función económica: los habitantes de Frotey podían apacentar en él sus vacas, cabras y ovejas. Durante mucho tiempo, estas prácticas permitieron conservar un paisaje abierto de pastizales secos. Después de 1960, el Sabot fue abandonado en favor de pastos más productivos. Esto hizo que el césped fuera invadido por árboles y arbustos como el pino negro austriaco y el boj. La reserva nacional se creó en 1981, en 98 hectáreas del municipio de Frotey, con el objetivo de preservar los pastizales de alto interés ecológico. Para limitar la expansión de las plantas leñosas en los pastizales, desde 1988 se llevan a cabo talas (pino, boj, plantas espinosas, etc.) y desde 1992 se realizan siegas tardías en algunos sectores. Desde el año 2000, se ha reintroducido un pequeño rebaño de ovejas que contribuye, mediante su pastoreo extensivo, a una buena diversidad de flora y fauna. Esta configuración es por tanto favorable a la expresión de plantas y animales de ambientes cálidos y secos, poco frecuentes en el sector. Entre las más de 380 plantas inventariadas, tanto raras como más comunes, destaca el heliantemo de los Apeninos, que florece abundantemente de mayo a junio en la cornisa. Una veintena de especies de orquídeas se encuentran en el césped, los setos y los montes abiertos. Entre las numerosas aves, destaca la presencia del chotacabras europeo, una extraña ave crepuscular y nocturna que depende de la rica fauna entomológica, que incluye ortópteros (grillos, langostas y saltamontes) y polillas (más de 500 especies). Los inventarios (mariposas, hongos, etc.) y diversos seguimientos científicos (ortópteros, aves, orquídeas, grupos de plantas, etc.) permiten seguir la evolución de la fauna y la flora, así como el impacto de las obras de ingeniería ecológica. La mitad de la Reserva es comunitaria y la otra mitad se reparte entre varias decenas de parcelas privadas. Los caminantes son bienvenidos, pero se les pide que respeten las puertas y vallas con cuidado. Tienen acceso libre a los senderos señalizados, que son ideales para una o varias visitas naturalistas a la reserva. Cerca hay un aeródromo turístico y una pista de motocross. La visita a la reserva es de interés para los niños a partir de los 10 años. Una serie de señales ayudan a comprender el lugar. Sin embargo, se pide a los visitantes que muestren un gran respeto por la flora y la fauna. Esta actividad es gratuita y no es accesible con cochecito ¡9Km, 3h, 120m de diferencia de altitud! La leyenda del casco de Frotey Fue en la época de las cruzadas cuando, una noche, un caballero, vestido de negro y montado en un caballo igualmente negro, llamó a la puerta del castillo de Montaigu, que domina el valle de Durgeon. El señor del lugar había partido hacia Tierra Santa, dejando atrás a su joven y bella esposa, quien, con el consentimiento de su capellán, concedió asilo al viajero. Fabuloso narrador, el caballero no se cansaba de cautivar a su público durante las vigilias. La joven noble estuvo a punto de caer bajo su hechizo. Sintiendo que podía poner a prueba la virtud de la dama, el diablo, pues era él quien estaba implicado, se puso a seducir a la bella mujer. Aquella noche se lo contó todo y sintió que ella no estaba lejos de sucumbir a sus galanterías y tiernas palabras. Cuando una trompeta sonó en la distancia. Era el Señor que regresaba de la Cruzada. El Diablo, asustado, huyó de inmediato. Al saltar por la ventana, perdió una pezuña en su carrera que, por arte de magia, se petrificó en el momento. Esta pezuña del diablo aún puede verse hoy en día y es un testimonio de la virtud de la bella dama.

La riserva naturale nazionale del Sabot de Frotey-lès-Vesoul è un altopiano calcareo originariamente coperto da una foresta, sfruttata già nel Medioevo. In seguito, il sito è stato destinato a varie colture e al pascolo itinerante. Aveva un importante ruolo economico: gli abitanti di Frotey potevano farvi pascolare mucche, capre e pecore. Per molto tempo, queste pratiche hanno permesso di preservare un paesaggio aperto di praterie secche. Dopo il 1960, il Sabot è stato abbandonato a favore di pascoli più produttivi. Questo ha fatto sì che i prati fossero invasi da alberi e arbusti come il pino nero austriaco e il bosso. La riserva nazionale è stata creata nel 1981, su 98 ettari del comune di Frotey, con l'obiettivo di preservare le praterie di alto interesse ecologico. Per limitare l'espansione delle piante legnose sui prati, dal 1988 si effettuano tagli (pini, bossi, piante spinose, ecc.) e dal 1992 si effettua uno sfalcio tardivo in alcuni settori. Dal 2000 è stato reintrodotto un piccolo gregge di pecore che, grazie al pascolo estensivo, contribuisce a una buona diversità di flora e fauna. Questa configurazione è quindi favorevole all'espressione di piante e animali di ambienti caldi e secchi, che non sono molto frequenti nel settore. Tra le oltre 380 piante inventariate, sia rare che più comuni, spicca l'eliantemo appenninico, che fiorisce abbondantemente da maggio a giugno sul cornicione. Nei prati, nelle siepi e nei cedui aperti si trovano circa venti specie di orchidee. Tra i tanti uccelli, si segnala la presenza del succiacapre europeo, uno strano uccello crepuscolare e notturno che dipende dalla ricca fauna entomologica, tra cui ortotteri (grilli, cavallette e cavallette) e falene (oltre 500 specie). Gli inventari (farfalle, funghi, ecc.) e i vari monitoraggi scientifici (ortotteri, uccelli, orchidee, gruppi di piante, ecc.) permettono di seguire l'evoluzione della fauna e della flora, nonché l'impatto dei lavori di ingegneria ecologica. Metà della riserva è comunale, metà è condivisa tra diverse decine di lotti privati. Gli escursionisti sono i benvenuti, ma sono pregati di rispettare attentamente i cancelli e le recinzioni. Hanno libero accesso ai sentieri segnalati, ideali per una o più visite naturalistiche alla riserva. Nelle vicinanze si trovano un aeroporto turistico e una pista di motocross. La visita alla riserva è interessante per i bambini a partire dai 10 anni. Una serie di cartelli aiuta a comprendere il sito. Tuttavia, i visitatori sono invitati a mostrare grande rispetto per la flora e la fauna. Questa attività è gratuita e non è accessibile con il passeggino 9Km, 3h, 120m di dislivello! La leggenda dello zoccolo di Frotey Era l'epoca delle crociate quando, una sera, un cavaliere vestito di nero, montato su un cavallo altrettanto nero, bussò alla porta del castello di Montaigu, che dominava la valle del Durgeon. Il signore del luogo era partito per la Terra Santa, lasciando dietro di sé la giovane e bella moglie che, con il consenso del suo cappellano, concesse asilo al viaggiatore. Favoloso narratore, il cavaliere non si stancava mai di affascinare il suo pubblico durante le veglie. La giovane nobildonna era addirittura vicina a subire il suo incantesimo. Sentendo di poter mettere alla prova la virtù della signora, il diavolo, poiché si trattava di lui, si mise a sedurre la bella donna. Quella sera le raccontò tutto e sentì che lei non era lontana dal cedere alle sue galanterie e alle sue tenere parole. Quando una tromba suonò in lontananza. Era il Signore di ritorno dalla crociata. Il diavolo, spaventato, fuggì subito. Saltando dalla finestra, perse uno zoccolo nella sua corsa che, per magia, si pietrificò sul momento. Questo zoccolo del diavolo è visibile ancora oggi e testimonia la virtù della bella signora.