Primatiale Saint Trophime – Arles

Date : XIIème, XVème siècles Epoque : Moyen Age Type : Architecture religieuse Statut : Propriété de la Ville d'Arles classée Monument historique (1840) Patrimoine mondial de l'Unesco (1981) La communauté chrétienne d'Arles est l'une des premières de la Gaule, avec la présence d'un évêque attestée dès 254. Bien plus, la cathédrale d'Arles obtiendra un temps le rang de primatiale des Gaules, et demeurera siège d'un archevêché jusqu'à la Révolution. Aujourd'hui, elle est église paroissiale. Initialement située à proximité du rempart antique de l'Hauture, la cathédrale fut déplacée vers le Ve siècle à proximité de l'ancien forum romain. Elle fut élevée en plusieurs phases et l'essentiel du monument que nous voyons aujourd'hui date du XIIème siècle, époque à laquelle sa façade, initialement sobre, fut rehaussée de sa magnifique statuaire historiée. L'édifice est l'un des plus importants du domaine roman provençal. C'est par ailleurs une église à reliques sur la route de Compostelle. Un choeur gothique remplace les absides romanes au XVème siècle. Le monument est érigé en plusieurs phases. Il possède le plan caractéristique des édifices de Provence : une haute nef de cinq travées, voûtées en berceau brisé et flanquée d'étroits collatéraux un transept très court dont la croisée est surmontée d'une coupole et supporte le clocher. Le choeur comportait une abside principale et deux absidioles. A l'ouest, un portail somptueusement décoré complète l'ensemble. Enfin, au milieu du XVème siècle, un long chevet gothique avec déambulatoire et chapelles rayonnantes, remplacera l'ancien choeur roman. Consacré à l'évocation du Jugement dernier, le portail est aussi un modèle de vie proposé au fidèle et une illustration des gloires de l'Eglise d'Arles. La composition superpose trois thèmes majeurs : l'assemblée des saints Patrons, l'Epopée divine et l'Epopée humaine, allant de la chute originelle au sort futur des élus et des damnés. La composition culmine sur l'image solennelle et triomphale du Christ. Le trait dominant de cette oeuvre magistrale est l'ampleur de son inspiration antique, héritage culturel romain symbole d'une véritable " renaissance ".

Date: 12th, 15th centuries Period: Middle Ages Type : Religious architecture Status : Property of the City of Arles, classified as a Historic Monument (1840) Unesco World Heritage Site (1981) The Christian community of Arles was one of the first in Gaul, with the presence of a bishop attested as early as 254. What's more, Arles Cathedral was for a time the primatial cathedral of Gaul, and remained the seat of an archbishopric until the French Revolution. Today, it is a parish church. Initially located near the ancient rampart of Hauture, the cathedral was moved around the 5th century to near the ancient Roman forum. It was built in several phases, and the main part of the monument we see today dates from the 12th century, when its façade, initially sober, was enhanced by its magnificent historiated statuary. The building is one of the most important in the Romanesque style of Provence. It is also a relic church on the route to Compostela. A Gothic choir replaced the Romanesque apses in the 15th century. The monument was built in several phases. Its layout is typical of buildings in Provence: a high nave with five bays, vaulted in broken barrel and flanked by narrow side aisles; a very short transept, whose crossing is topped by a cupola and supports the bell tower. The choir comprised a main apse and two apsidioles. To the west, a sumptuously decorated portal completes the ensemble. Finally, in the mid-15th century, a long Gothic chevet with ambulatory and radiating chapels replaced the former Romanesque choir. Dedicated to the evocation of the Last Judgement, the portal is also a model of life for the faithful and an illustration of the glories of the Church of Arles. The composition superimposes three major themes: the assembly of patron saints, the divine epic and the human epic, from the original fall to the future fate of the chosen and the damned. The composition culminates in the solemn, triumphant image of Christ. The dominant feature of this masterly work is the breadth of its ancient inspiration, a Roman cultural heritage that symbolizes a true "renaissance".

DDatum: 12., 15. Jhd. Epoche: Mittelalter Typ: Religiöse Architektur Status: Eigentum der Stadt Arles und denkmalgeschützt (1840) UNESCO-Welterbe (1981) Die christliche Gemeinschaft von Arles ist eine der ersten Galliens mit ihrem eigenen Bischof (seit 254 nachgewiesen). Hinzu kommt, dass die Kathedrale von Arles eine Zeit lang auf den Rang eines Primas erhoben wird und bis zur Revolution Sitz des Erzbischofs bleibt. Heute ist sie Pfarrkirche. Die Kathedrale, die sich ursprünglich unweit des antiken Festungswalls des Viertels L’Hauture befand, wurde um das 5. Jhd. in die Nähe des ehemaligen römischen Forums versetzt. Sie wurde in mehreren Bauabschnitten errichtet. Der wesentliche Teil des heutigen Monuments stammt aus dem 12. Jhd. Damals wurde die ursprünglich schlichte Fassade mit Bibelmotiven bildhauerisch verziert. Der Bau zählt zu den wichtigsten Werken der provenzalischen Romanik. Außerdem spielt diese Kirche mit ihren Reliquien auf dem Jakobsweg eine wichtige Rolle. Ein gotischer Chorraum ersetzt die romanischen Apsissen aus dem 15. Jhd. Das Bauwerk wurde in mehreren Bauabschnitten errichtet. Es besitzt den charakteristischen Grundriss provenzalischer Bauten: ein hohes Schiff mit fünf Jochen, mit Spitzgewölbe und schmalen Seitenschiffe, ein sehr kurzes Querschiff, dessen Vierung von einer Kuppel und dem Glockenturm überragt wird. Der Chorraum besaß eine Hauptapside und zwei Apsiskalotten. Im Westen rundet ein prächtig verziertes Portal das Ganze ab. Schließlich ersetzt in der Mitte des 15. Jhd. ein langgestrecktes gotisches Chorhaupt mit Chorumgang und strahlenförmigen Kapellen den früheren romanischen Chorraum Das dem Jüngsten Gericht gewidmete Portal soll den Gläubigen als Modell für ihr Leben dienen und illustriert die Siege der Kirche von Arles. Es werden drei Hauptthemen untereinander darstellt: Die Versammlung der Schutzpatrone, das Göttliche Epos und das menschliche Epos, vom Sündenfall bis zum Schicksal der Auserwählten und der Verdammten. Die Komposition findet ihren Höhepunkt in der feierlichen und triumphalen Abbildung des Christus. Dieses großartige Werk wird im Wesentlichen von der antiken Inspiration – dem römischen Kulturerbe und Symbol einer wahren « Renaissance » – bestimmt.

Datum: 12e, 15e eeuw Periode : Middeleeuwen Type : Religieuze architectuur Status : Eigendom van de stad Arles, geklasseerd als historisch monument (1840), Unesco-werelderfgoed (1981) De christelijke gemeenschap van Arles was een van de eerste in Gallië en de aanwezigheid van een bisschop werd reeds in 254 bevestigd Bovendien verkreeg de kathedraal van Arles een tijdlang de rang van primaat van de Galliërs, en bleef de zetel van een aartsbisdom tot aan de Revolutie. Tegenwoordig is het een parochiekerk. Aanvankelijk stond de kathedraal bij de oude wal van de Hauture, maar rond de 5e eeuw werd hij verplaatst naar de omgeving van het oude Romeinse forum Het werd in verschillende fasen gebouwd en het belangrijkste deel van het monument dat we nu zien, dateert uit de 12e eeuw, toen de voorgevel, die aanvankelijk sober was, werd verfraaid met de prachtige historische beelden Het gebouw is een van de belangrijkste in het Romaanse domein van de Provence Het is ook een relikwiekerk op de route naar Compostela. Een gotisch koor verving de Romaanse apsissen in de 15e eeuw Het monument werd in verschillende fasen gebouwd Het heeft het karakteristieke plan van de gebouwen in de Provence: een hoog schip van vijf traveeën, gewelfd in gebroken ton en geflankeerd door smalle zijbeuken, een zeer kort dwarsschip waarvan de kruising wordt bekroond door een koepel en de klokkentoren ondersteunt Het koor had een hoofdapsis en twee apsidiolen. In het westen completeert een weelderig versierd portaal het geheel Uiteindelijk verving in het midden van de 15e eeuw een lange gotische chevet met een kooromgang en uitstralende kapellen het oude Romaanse koor Gewijd aan de evocatie van het Laatste Oordeel, is het portaal ook een levensmodel voor de gelovigen en een illustratie van de heerlijkheden van de Kerk van Arles De compositie legt drie grote thema's over elkaar heen: de vergadering van de beschermheiligen, het goddelijke epos en het menselijke epos, van de oorspronkelijke val tot het toekomstige lot van de uitverkorenen en de verdoemden De compositie culmineert in het plechtige en triomfantelijke beeld van Christus. Het dominante kenmerk van dit meesterlijke werk is de breedte van zijn oude inspiratie, een Romeins cultureel erfgoed dat een ware "renaissance" symboliseert.

Fecha: siglos XII, XV Época: Edad Media Tipo: Arquitectura religiosa Estatuto: Propiedad de la ciudad de Arles catalogada como Monumento Histórico (1840) Patrimonio mundial de la UNESCO (1981) La comunidad cristiana de Arles es una de las primeras de Galia, con la presencia de un obispo acreditada desde 254. Es más, la catedral de Arles obtendrá durante un tiempo el rango de primacial de las Galias y será la sede de un arzobispado hasta la Revolución. En la actualidad, es iglesia parroquial. Inicialmente situada cerca de la antigua muralla de Hauture, la catedral fue desplazada hacia el siglo V cerca del antiguo foro romano. Fue levantada en varias fases y lo esencial del monumento que vemos en la actualidad data del siglo XII, época en la que su fachada, inicialmente sobria, fue realzada por su magnífico estatuario historiado. El edificio es uno de los más importantes de la época románica provenzal. Además es una iglesia de reliquias en el camino de Santiago. Un coro gótico sustituye los ábsides románicos en el siglo XV. El monumento se erige en varias fases. Posee el plano característico de los edificios de Provenza: una nave alta con cinco galerías, con bóvedas de cañón mitral y flanqueada por estrechos colaterales, un crucero muy corto cuya ventana está coronada con una cúpula y soporta el campanario. El coro incluía un ábside principal y dos absidiolos. Al oeste, un pórtico suntuosamente decorado completa el conjunto. Finalmente, a mediados del siglo XV, una larga cabecera gótica con deambulatorio y capillas radiales, sustituirá al antiguo coro románico. Dedicado a la advocación del Juicio Final, el pórtico también es un modelo de vida propuesto al fiel y una ilustración de las glorias de la Iglesia de Arles. La composición superpone tres temas principales: los apóstoles, la epopeya divina y la epopeya humana, que va del pecado original al futuro de los elegidos y los condenados. La composición culmina con la imagen solemne y triunfal de Cristo. El rasgo dominante de esta obra magistral es la amplitud de su inspiración antigua, herencia cultural romana símbolo de un verdadero "renacimiento".

Data : XII, XV secolo Epoca : Medioevo Tipo : Architettura religiosa Stato : Proprietà della Città di Arles, classificata Monumento Storico (1840), Patrimonio Mondiale dell'Unesco (1981) La comunità cristiana di Arles è una delle prime della Gallia, con la presenza di un vescovo attestata sin dal 254. Inoltre, la cattedrale di Arles otterrà, per un certo periodo di tempo, il grado di primaziale delle Gallie, e rimarrà sede di un arcivescovado fino alla Rivoluzione francese. Oggi, è una chiesa parrocchiale. Inizialmente situata nelle vicinanze delle mura antiche dell’Hauture, la cattedrale fu spostata verso il V secolo nelle vicinanze dell’antico foro romano. Fu eretta in diverse fasi e l’essenziale del monumento che vediamo oggi risale al XII secolo, epoca nella quale la sua facciata, inizialmente sobria, fu messa in risalto per la sua magnifica arte statuaria istoriata. L’edificio è uno dei più importanti dell’architettura romanica provenzale. Si tratta, d’altro canto, di una chiesa dove venivano conservate importanti reliquie sul cammino di Compostela. Un coro gotico sostituisce le absidi romaniche nel XV secolo. Il monumento è eretto in diverse fasi. Possiede la pianta caratteristica degli edifici della Provenza: una navata alta di cinque campate, con volte a botte spezzata, fiancheggiata da strette navate laterali, un transetto molto corto, la cui crociera, sormontata da una cupola, supporta il campanile. Il coro comportava un’abside principale e due absidiole. A ovest, un portone sontuosamente decorato completa l’insieme. Infine, a metà del XV secolo, una lunga abside gotica con deambulatorio e cappelle ornate sostituirà l’antico coro romanico. Dedicato all’evocazione del Giudizio Universale, il portone è altresì un modello di vita proposto ai fedeli e un’illustrazione delle glorie della Chiesa di Arles. La composizione sovrappone tre temi principali: l’assemblea dei Santi Patroni, l’Epopea divina e l’Epopea umana, passando dalla caduta del peccato originale alla sorte futura degli eletti e dei dannati. La composizione culmina sull’immagine solenne e trionfale del Cristo. Il tratto dominante di quest’opera magistrale è l’entità della sua ispirazione antica, eredità culturale romana, simbolo di un vero e proprio "rinascimento".