Description
Après le retour des Juifs en 1798 – on ne comptait plus aucune famille juive à Mulhouse depuis le début du 16ème – le culte israélite est célébré dans divers lieux de prière qui deviennent rapidement trop exigus. Une nouvelle synagogue construite par J-B Schacre est inaugurée en 1849. L’architecte joue sur la différence de proportion et de matériaux : il y a ainsi disproportion entre une nef haute et large aux baies élancées et des bas-côtés étroits et très peu élevés, aux ouvertures trapues ; à l’intérieur, la nef est recouverte d’enduit blanc, tandis que les bas-côtés sont en grès rose. Le mur pignon donnant sur la rue des Rabbins est la partie de l’édifice la plus ornée : sur le fronton triangulaire, les tables de la loi surmontées d’un oculus sont flanquées de chandeliers à sept branches, les ménorah, portés par des pilastres jumelés. Intérieur comme extérieur affichent un style orientalisant assez répandu pour les synagogues construites au milieu du 19ème.
English
After the return of the Jews in 1798 – there were no Jewish families in Mulhouse since the beginning of the 16th century – the Jewish cult was celebrated in various places of prayer which soon became too small. A new synagogue built by J-B Schacre was inaugurated in 1849. The architect played on the difference in proportion and materials: there is thus a disproportion between a high and wide nave with slender bays and narrow and very low aisles with stocky openings; inside, the nave is covered with white plaster, while the aisles are made of pink sandstone. The gable wall overlooking the Rue des Rabbins is the most ornate part of the building: on the triangular pediment, the law tables surmounted by an oculus are flanked by seven-branch candlesticks, the menorahs, carried by twin pilasters. Both the interior and exterior display an orientalist style that was widespread enough for synagogues built in the mid-19th century.
Deutsch
Nach der Rückkehr der Juden im Jahr 1798 – seit Anfang des 16. Jahrhunderts gab es keine jüdische Familie mehr in Mülhausen – wurde der israelitische Gottesdienst in verschiedenen Gebetshäusern abgehalten, die jedoch schnell zu klein wurden. Eine neue, von J-B Schacre erbaute Synagoge wurde 1849 eingeweiht. Der Architekt spielt mit unterschiedlichen Proportionen und Materialien: So gibt es ein Missverhältnis zwischen einem hohen und breiten Kirchenschiff mit schlanken Öffnungen und schmalen und sehr niedrigen Seitenschiffen mit gedrungenen Öffnungen; im Inneren ist das Kirchenschiff mit weißem Putz verkleidet, während die Seitenschiffe aus rosafarbenem Sandstein bestehen. Die Giebelwand zur Rue des Rabbins ist der am stärksten verzierte Teil des Gebäudes: Auf dem dreieckigen Giebel befinden sich die von einem Okulus überragten Gesetzestafeln, flankiert von siebenarmigen Leuchtern, den Menorah, die von Zwillingspilastern getragen werden. Innen und außen sind die Synagogen in einem orientalisierenden Stil gehalten, der für die Mitte des 19.
Dutch
Na de terugkeer van de joden in 1798 – er was sinds het begin van de 16e eeuw geen joodse familie meer in Mulhouse – werd de joodse eredienst gehouden in verschillende gebedshuizen die al snel te klein werden. Een nieuwe synagoge, gebouwd door J-B Schacre, werd in 1849 ingewijd. De architect speelde met het verschil in verhouding en materiaal: er is een wanverhouding tussen een hoog, breed schip met slanke traveeën en smalle, zeer lage zijbeuken met vierkante openingen; binnen is het schip bedekt met wit pleisterwerk, terwijl de zijbeuken van roze zandsteen zijn. De gevel aan de Rue des Rabbins is het meest versierde deel van het gebouw: op het driehoekige fronton worden de tafels van de wet, bekroond door een oculus, geflankeerd door kandelaars met zeven takken, de menora, ondersteund door twee pilasters. Zowel het interieur als het exterieur vertonen een oriëntalistische stijl, die gebruikelijk was voor synagogen uit het midden van de 19e eeuw.
Español
Tras el regreso de los judíos en 1798 -no había habido ninguna familia judía en Mulhouse desde principios del siglo XVI-, el culto judío se celebró en varios lugares de oración que rápidamente se quedaron pequeños. En 1849 se inauguró una nueva sinagoga construida por J-B Schacre. El arquitecto jugó con la diferencia de proporciones y materiales: hay una desproporción entre una nave alta y ancha con vanos esbeltos y unas naves estrechas y muy bajas con vanos achatados; en el interior, la nave está revestida de yeso blanco, mientras que las naves son de arenisca rosa. El frontón que da a la calle Rabbis es la parte más ornamentada del edificio: en el frontón triangular, las tablas de la ley coronadas por un óculo están flanqueadas por candelabros de siete brazos, la menorá, sostenidos por pilastras gemelas. Tanto el interior como el exterior muestran un estilo orientalista que era habitual en las sinagogas construidas a mediados del siglo XIX.
Italiano
Dopo il ritorno degli ebrei nel 1798 – non c'erano famiglie ebree a Mulhouse dall'inizio del XVI secolo – il culto ebraico si tenne in vari luoghi di preghiera che divennero presto troppo piccoli. Nel 1849 fu inaugurata una nuova sinagoga costruita da J-B Schacre. L'architetto ha giocato sulla differenza di proporzioni e materiali: c'è una sproporzione tra una navata alta e larga con campate slanciate e navate strette e molto basse con aperture tozze; all'interno, la navata è rivestita di intonaco bianco, mentre le navate laterali sono in arenaria rosa. La parete del frontone che si affaccia su Rabbis Street è la parte più decorata dell'edificio: sul frontone triangolare, le tavole della legge sormontate da un oculo sono affiancate da candelabri a sette bracci, la menorah, sostenuti da pilastri gemelli. Sia l'interno che l'esterno presentano uno stile orientalista, comune alle sinagoghe costruite a metà del XIX secolo.