Description
Cette chapelle est située en pleine forêt de la vallée des Charbonniers : sa vocation première est un refuge où l'on peut se réchauffer et se restaurer avec le repas tiré du sac. Elle a été édifiée en 1857 par quelques habitants de la contrée. Lors de travaux d'élargissement du chemin, la suppression d'un énorme rocher laissa une place suffisante qui parut aux ouvriers un lieu tout préparé pour une chapelle. Vite s'éleva un petit édifice, dans lequel on plaça une statue de Marie.La petite chapelle fut agrandie en 1873 à ses dimensions actuelles. Parmi les artisans de cet agrandissement se trouvait un épicier des Charbonniers, bien connu des bûcherons pour les petites bouteilles qu'il leur vendait, d'où son surnom de Botiotte, désormais attaché à la chapelle et placée sous le vocable de Notre-Dame-de-Bon-Secours. Cette Chapelle peut être un but de promenade bien agréable dans le silence de la forêt, là où demeurent encore des vestiges des mines exploitées au cours des siècles passés au profit des ducs de Lorraine.
English
This chapel is located in the middle of the forest of the Charbonniers valley: its primary vocation is as a refuge where one can warm up and eat a meal from the sack. It was built in 1857 by a few locals. During work to widen the path, the removal of an enormous rock left sufficient space which seemed to the workers a place ready for a chapel. The small chapel was enlarged to its present size in 1873. The small chapel was enlarged in 1873 to its present dimensions. Among the artisans of this expansion was a grocer of the Charbonniers, well known to the lumberjacks for the small bottles he sold them, hence his nickname Botiotte, now attached to the chapel and placed under the name of Notre-Dame-de-Bon-Secours. This chapel can be a very pleasant place for a walk in the silence of the forest, where the remains of the mines exploited in the past centuries for the benefit of the Dukes of Lorraine still remain.
Deutsch
Diese Kapelle befindet sich mitten im Wald des Tals der Köhler: Ihre ursprüngliche Bestimmung ist eine Hütte, in der man sich aufwärmen und mit einer Mahlzeit aus dem Rucksack stärken kann. Sie wurde 1857 von einigen Bewohnern der Gegend errichtet. Als der Weg verbreitert werden sollte, wurde durch das Entfernen eines riesigen Felsens genügend Platz geschaffen, der den Arbeitern als geeigneter Ort für eine Kapelle erschien. Schnell wurde ein kleines Gebäude errichtet, in dem eine Marienstatue aufgestellt wurde. 1873 wurde die kleine Kapelle auf ihre heutige Größe erweitert. Zu den Architekten dieser Vergrößerung gehörte ein Lebensmittelhändler in Les Charbonniers, der den Holzfällern für die kleinen Flaschen bekannt war, die er ihnen verkaufte. Daher stammt auch sein Spitzname Botiotte, der nun an der Kapelle hängt und unter dem Namen Notre-Dame-de-Bon-Secours steht. Diese Kapelle kann ein angenehmes Ziel für einen Spaziergang in der Stille des Waldes sein, wo noch Überreste der Minen zu sehen sind, die in den vergangenen Jahrhunderten zugunsten der Herzöge von Lothringen betrieben wurden.
Dutch
Deze kapel ligt midden in het bos van de Charbonniers-vallei: haar voornaamste doel is een toevluchtsoord waar u zich kunt opwarmen en een lunchpakket kunt eten. Het werd gebouwd in 1857 door enkele inwoners van het gebied. Toen de weg werd verbreed, kwam er door het verwijderen van een enorme rots genoeg ruimte vrij voor een kapel. De kleine kapel werd in 1873 vergroot tot de huidige grootte. Een van de architecten van deze uitbreiding was een kruidenier van de Charbonniers, bij de houtsnijders bekend om de kleine flesjes die hij hun verkocht, vandaar zijn bijnaam Botiotte, die nu aan de kapel is verbonden en onder de titel Notre-Dame-de-Bon-Secours is geplaatst. Deze kapel kan een zeer aangename plek zijn om een wandeling te maken in de stilte van het bos, waar de overblijfselen van de mijnen die in de afgelopen eeuwen ten behoeve van de hertogen van Lotharingen werden geëxploiteerd, nog steeds aanwezig zijn.
Español
Esta capilla se encuentra en medio del bosque del valle de Charbonniers: su objetivo principal es ser un refugio en el que calentarse y comer un almuerzo para llevar. Fue construido en 1857 por unos pocos habitantes de la zona. Cuando se ensanchó la carretera, la retirada de una enorme roca dejó espacio suficiente para una capilla. La pequeña capilla se amplió en 1873 hasta su tamaño actual. Uno de los artífices de esta ampliación fue un tendero de los Charbonniers, bien conocido por los leñadores por las botellitas que les vendía, de ahí su apodo de Botiotte, que ahora está unido a la capilla y colocado bajo el nombre de Nuestra Señora del Buen Socorro. Esta capilla puede ser un lugar muy agradable para pasear en el silencio del bosque, donde aún permanecen los restos de las minas explotadas en los siglos pasados en beneficio de los duques de Lorena.
Italiano
Questa cappella si trova nel mezzo della foresta della valle di Charbonniers: il suo scopo principale è quello di essere un rifugio dove potersi riscaldare e consumare il pranzo al sacco. Fu costruito nel 1857 da alcuni abitanti della zona. Durante i lavori di ampliamento della strada, la rimozione di un enorme masso ha lasciato spazio sufficiente per una cappella. La piccola cappella fu ampliata nel 1873 fino a raggiungere le dimensioni attuali. Uno degli artefici di questo ampliamento fu un droghiere dei Charbonniers, ben noto ai boscaioli per le piccole bottiglie che vendeva loro, da cui il soprannome di Botiotte, che oggi è annesso alla cappella e posto sotto il nome di Nostra Signora del Buon Soccorso. Questa cappella può essere un luogo molto piacevole per fare una passeggiata nel silenzio della foresta, dove rimangono ancora i resti delle miniere sfruttate nei secoli scorsi a beneficio dei duchi di Lorena.