Description
Le diable était partout. A Tavernes, passé l'emban, il vous accueillait du haut du porche de l'église. L'ogive du portail s'orne, en effet, de trois têtes d'hommes. A droite et à gauche, au sommet des pieds droits, deux chevaliers à la triste figure : toute l'amertume du monde ! Au sommet, la clé de voûte projette le visage grimaçant d'un homme tirant la langue.
Nul doute, c'est le démon avec un air à la fois irrité et goguenard. On ne sait s'il rit, ou s'il pleure, s'il est furieux de voir une âme pénétrer dans l'église et lui échapper (ce qui est l'hypothèse la plus vraisemblable) ou s'il prend un plaisir gourmand à dire "Entre donc… Je ne perds rien pour attendre. Tu succomberas à ton tour !"
Le sculpture qui nous fait sourire aujourd'hui, n'est certainement pas d'origine. Elle a dû être reproduite à l'identitique. Ces représentations fantastiques, voire païennes, sont assez courantes au Moyen-Âge, mais rares dans nos modestes églises cazaubonnaises ; ce qui donne du prix à l'irrévérencieux " tireur de langue" de Tavernes ; c'est une curiosité à ajouter à d'autres sculptures grotesques de la région : êtres difformes à Estang, sirènes et centaures à Nogaro, têtes monstrueuses à Aignan, serpents mordillant le sein d'une femme à Mouchan et à Saint-Mont, et rappelant le péché originel. L'homme affrontait peureusement les forces du mal déchaînées. Lucifer lui-même était peu représenté ; était-ce par peur de représailles ? Mais ses rejetons étaient partout, abjects, hideux et devant susciter dégoût et répulsion. Le salut passait par le rejet des tentations démoniaques, symbolisées par ces reproductions de cauchemar. Cet univers immédiat avait, pour le pêcheur de l'an mille, plus de réalité que le visible.
English
The devil worms himself everywhere in this church: we find him on a pillar’s capitals of the Tavernes church’s porch in the form of a figurine sticking the tongue out at the worshiping who get into the holy place. Facilities & services:
Services:
Guided tours information
Deutsch
Der Teufel war überall. In Tavernes begrüßte er Sie, wenn Sie den Eban hinter sich gelassen hatten, von der Veranda der Kirche aus. Der Spitzbogen des Portals ist in der Tat mit drei Männerköpfen geschmückt. Rechts und links, oben auf den rechten Füßen, zwei Ritter mit trauriger Gestalt: die ganze Bitterkeit der Welt! Der Schlussstein auf der Spitze zeigt das grinsende Gesicht eines Mannes, der die Zunge herausstreckt.
Kein Zweifel, es ist der Dämon, der sowohl irritiert als auch spöttisch dreinschaut. Man weiß nicht, ob er lacht oder weint, ob er wütend ist, weil eine Seele in die Kirche eindringt und ihm entkommt (was die wahrscheinlichste Hypothese ist), oder ob es ihm Spaß macht, zu sagen: "Komm doch rein…". Ich habe nichts zu verlieren. Du wirst deinerseits unterliegen!"
Die Skulptur, die uns heute zum Schmunzeln bringt, ist sicherlich nicht original. Sie wurde wahrscheinlich identisch nachgebildet. Solche fantastischen, ja sogar heidnischen Darstellungen waren im Mittelalter recht häufig, aber in unseren bescheidenen Kirchen in Cazaubonnaise selten; das verleiht dem respektlosen "Zungenstrecker" von Tavernes einen gewissen Wert; es ist eine Kuriosität, die zu den anderen grotesken Skulpturen der Region hinzugefügt werden muss: missgestaltete Wesen in Estang, Sirenen und Zentauren in Nogaro, monströse Köpfe in Aignan, Schlangen, die in Mouchan und Saint-Mont in die Brust einer Frau beißen und an die Erbsünde erinnern. Der Mensch trat den entfesselten Kräften des Bösen nur spärlich entgegen. Luzifer selbst war kaum vertreten; war es aus Angst vor Vergeltung? Aber seine Ausgeburten waren überall zu sehen, abscheulich, hässlich und sollten Ekel und Abscheu hervorrufen. Die Rettung lag in der Ablehnung der dämonischen Versuchungen, die durch diese Alptraumnachbildungen symbolisiert wurden. Diese unmittelbare Welt hatte für den Fischer des Jahres 1000 mehr Realität als das Sichtbare.
Dutch
De duivel was overal. In Tavernes, voorbij de emban, zou hij je begroeten vanaf het portaal van de kerk. De boog van het portaal is versierd met drie mannenhoofden. Rechts en links, op de top van de rechtervoeten, twee ridders met droevige gezichten: alle bitterheid van de wereld! Bovenaan projecteert de sluitsteen het grimassende gezicht van een man die zijn tong uitsteekt.
Het is ongetwijfeld de demon met een air van zowel irritatie als spot. We weten niet of hij lacht of huilt, of hij woedend is omdat hij een ziel de kerk ziet binnenkomen en hem ziet ontsnappen (wat de meest waarschijnlijke hypothese is) of dat hij er gretig genoegen in schept om te zeggen: "Kom binnen… Ik heb niets te verliezen door te wachten. Je zult op je beurt bezwijken!
Het beeld dat ons vandaag doet glimlachen is zeker niet origineel. Het moet gereproduceerd zijn met een identiteit. Deze fantastische, zelfs heidense, voorstellingen waren in de Middeleeuwen heel gewoon, maar zeldzaam in onze bescheiden Cazaubonnais-kerken; dit geeft een prijs aan de oneerbiedige "tongtrekker" van Tavernes; het is een curiositeit die moet worden toegevoegd aan andere groteske beelden uit de regio: misvormde wezens in Estang, zeemeerminnen en centauren in Nogaro, monsterlijke hoofden in Aignan, slangen die in de borst van een vrouw bijten in Mouchan en Saint-Mont, en die herinneren aan de erfzonde. De mens werd nauwelijks geconfronteerd met de ontketende krachten van het kwaad. Lucifer zelf was weinig vertegenwoordigd; was het uit angst voor represailles? Maar zijn nakomelingen waren overal, abject, afzichtelijk en zonder twijfel weerzinwekkend. Verlossing kwam door het afwijzen van demonische verleidingen, gesymboliseerd door deze nachtmerrie reproducties. Voor de visser van het jaar 1000 had dit onmiddellijke universum meer realiteit dan het zichtbare.
Español
El diablo estaba en todas partes. En Tavernes, pasado el emban, te saludaba desde lo alto del pórtico de la iglesia. El arco del portal está decorado con tres cabezas de hombre. A derecha e izquierda, en lo alto de los pies derechos, dos caballeros de rostro triste: ¡toda la amargura del mundo! En la parte superior, la dovela proyecta la mueca de un hombre que saca la lengua.
No cabe duda de que es el demonio con un aire de irritación y burla a la vez. No sabemos si ríe o llora, si se enfurece al ver que un alma entra en la iglesia y se le escapa (que es la hipótesis más probable) o si se complace codiciosamente en decir "Pasad…". No pierdo nada con esperar. ¡Sucumbirás en tu turno!
La escultura que hoy nos hace sonreír no es ciertamente original. Debe haber sido reproducido con una identidad. Estas representaciones fantásticas, incluso paganas, eran bastante corrientes en la Edad Media, pero raras en nuestras modestas iglesias cazaubonesas; esto da un precio al irreverente "tiralenguas" de Tavernes; es una curiosidad que hay que añadir a otras esculturas grotescas de la región: seres deformes en Estang, sirenas y centauros en Nogaro, cabezas monstruosas en Aignan, serpientes mordiendo el pecho de una mujer en Mouchan y Saint-Mont, y recordando el pecado original. El hombre apenas se enfrentó a las fuerzas del mal desatadas. El propio Lucifer estaba poco representado; ¿era por miedo a las represalias? Pero sus vástagos estaban por todas partes, abyectos, horribles y destinados a despertar asco y repulsión. La salvación pasaba por el rechazo de las tentaciones demoníacas, simbolizadas por estas reproducciones de pesadillas. Para el pescador del año 1000, este universo inmediato tenía más realidad que el visible.
Italiano
Il diavolo era ovunque. A Tavernes, dopo l'emban, vi salutava dall'alto del portico della chiesa. L'arco del portale è decorato con tre teste di uomo. A destra e a sinistra, in cima al piede destro, due cavalieri dal volto triste: tutta l'amarezza del mondo! In alto, la chiave di volta proietta il volto smorfioso di un uomo che tira fuori la lingua.
Non c'è dubbio che si tratti del demone con un'aria di irritazione e di scherno. Non sappiamo se stia ridendo o piangendo, se sia furioso per aver visto un'anima entrare in chiesa e sfuggirgli (che è l'ipotesi più probabile) o se stia provando un avido piacere nel dire "Entrate… Non ho nulla da perdere aspettando. Soccomberete a vostra volta!
La scultura che oggi ci fa sorridere non è certo originale. Deve essere stato riprodotto con un'identità. Queste rappresentazioni fantastiche, addirittura pagane, erano piuttosto comuni nel Medioevo, ma rare nelle nostre modeste chiese cazaubonesi; questo dà un prezzo all'irriverente "tiralingua" di Tavernes; è una curiosità da aggiungere alle altre sculture grottesche della regione: esseri deformi a Estang, sirene e centauri a Nogaro, teste mostruose ad Aignan, serpenti che mordono il seno di una donna a Mouchan e Saint-Mont, e ci ricordano il peccato originale. L'uomo si è trovato a malapena di fronte alle forze del male scatenate. Lucifero stesso era poco rappresentato; era per paura di rappresaglie? Ma la sua prole era ovunque, abietta, orrenda e destinata a suscitare disgusto e repulsione. La salvezza passa attraverso il rifiuto delle tentazioni demoniache, simboleggiate da queste riproduzioni da incubo. Per il pescatore dell'anno 1000, questo universo immediato aveva più realtà del visibile.