Église Saint-Sulpice – Dournazac

Celle-ci semble avoir été construite au XIIe siècle. Elle a ensuite été partiellement remaniée. Seule la partie orientale, à savoir, l’abside, le transept à coupole, les deux absidioles et le clocher sont d’architecture romane. Le portail est du XIVe siècle. La nef est moderne, sans doute du XIXe siècle. On peut aussi noter à l’extérieur, le long du mur nord, une pierre des morts, et à l’intérieur, deux statues, une de la vierge, en bois de tilleul, une d’un abbé mitré, peut-être Saint-Sulpice. L'édifice a été inscrit au titre des Monuments Historiques le 6 février 1926. Les sculptures de l’église Saint-Sulpice forment un trésor de l’art roman.

It appears to have been built in the 12th century. It was then partially altered. Only the eastern part, i.e. the apse, the domed transept, the two apsidioles and the bell tower, are Romanesque. The portal dates from the 14th century. The nave is modern, probably 19th-century. Outside, along the north wall, there is a stone of the dead, and inside, two statues, one of the Virgin Mary, made of limewood, and one of a mitred abbot, possibly Saint-Sulpice. The building was listed as a Monument Historique on February 6, 1926. The sculptures in Saint-Sulpice church are a treasure trove of Romanesque art.

Diese scheint im 12. Jahrhundert erbaut worden zu sein. Jahrhundert errichtet worden sein. Danach wurde sie teilweise umgebaut. Nur der östliche Teil, d. h. die Apsis, das Querschiff mit Kuppel, die beiden Apsisblöcke und der Glockenturm sind romanisch. Das Portal stammt aus dem 14. Das Kirchenschiff ist modern und stammt wahrscheinlich aus dem 19. Jahrhundert. An der Nordwand befindet sich ein Totenstein und im Inneren zwei Statuen, eine der Jungfrau Maria aus Lindenholz und eine eines Abtes mit Mitra, vielleicht Saint-Sulpice. Das Gebäude wurde am 6. Februar 1926 in die Liste der historischen Monumente aufgenommen. Die Skulpturen in der Kirche Saint-Sulpice bilden einen Schatz der romanischen Kunst.

Het lijkt te zijn gebouwd in de 12e eeuw. Daarna werd het gedeeltelijk verbouwd. Alleen het oostelijke deel, d.w.z. de apsis, het koepeltransept, de twee apsidekapellen en de klokkentoren zijn Romaans. Het portaal dateert uit de 14e eeuw. Het schip is modern, waarschijnlijk daterend uit de 19e eeuw. Aan de buitenkant, langs de noordelijke muur, is er een steen van de doden, en binnen, twee standbeelden, een van de Maagd, gemaakt van kalkhout, en een van een abt met mijter, mogelijk Saint-Sulpice. Het gebouw werd op 6 februari 1926 op de monumentenlijst geplaatst. De beelden in de Saint-Sulpice kerk zijn een schat van Romaanse kunst.

Parece ser que se construyó en el siglo XII. Posteriormente fue parcialmente remodelada. Sólo la parte oriental, es decir, el ábside, el crucero abovedado, las dos capillas absidales y el campanario son románicos. El portal data del siglo XIV. La nave es moderna, probablemente del siglo XIX. En el exterior, a lo largo del muro norte, hay una lápida de los muertos, y en el interior, dos estatuas, una de la Virgen, de madera de tilo, y otra de un abad mitrado, posiblemente San Sulpicio. El edificio fue declarado Monumento Histórico el 6 de febrero de 1926. Las esculturas de la iglesia de Saint-Sulpice constituyen un tesoro del arte románico.

Sembra che sia stato costruito nel XII secolo. In seguito è stata parzialmente rimaneggiata. Solo la parte orientale, ossia l'abside, il transetto a cupola, le due cappelle absidali e il campanile sono romanici. Il portale risale al XIV secolo. La navata è moderna, probabilmente risalente al XIX secolo. All'esterno, lungo la parete nord, si trova una pietra dei morti e all'interno due statue, una della Vergine, in legno di tiglio, e una di un abate mitrato, forse Saint-Sulpice. L'edificio è stato classificato come monumento storico il 6 febbraio 1926. Le sculture della chiesa di Saint-Sulpice sono un tesoro dell'arte romanica.