Eglise Saint-Martin de Dom le Mesnil – Dom-le-Mesnil

L'église Saint-Martin est un édifice homogène bâti vers 1850 (les anciennes cloches dataient de 1857 et un tableau date de 1850) dans le style néo-classique. Les sacristies ont été ajoutées après-coup. L'église Saint-Martin, située au centre du village, présente un plan allongé avec une façade principale dotée d'un clocher hors-oeuvre servant de vestibule à la nef à trois vaisseaux. Le choeur se compose d'une travée droite et d'une abside polygonale, encadré par deux sacristies en moellon. L'édifice est majoritairement en pierre de taille de Dom-le-Mesnil, avec des surfaces intérieures enduites. Le sol de la nef est pavé de dalles de calcaire, celui du choeur de carreaux de marbre noir. Le clocher, à trois niveaux, se distingue par ses ouvertures et abats-son, tandis que la nef, couverte d'une fausse voûte en berceau, est soutenue par des colonnes toscanes. Les couvertures en ardoise se terminent par un toit à l'impériale pour le clocher et des toits en appentis pour le choeur et les sacristies.

Saint-Martin church is a homogeneous structure built around 1850 (the old bells date from 1857 and a painting dates from 1850) in the neo-classical style. The sacristies were added later. Saint-Martin church, located in the center of the village, has an elongated plan with a main façade featuring an overhanging bell tower that serves as a vestibule for the three-vessel nave. The choir is composed of a straight bay and a polygonal apse, framed by two rubble sacristies. Most of the building is in Dom-le-Mesnil ashlar, with plastered interior surfaces. The nave floor is paved with limestone flagstones, and the choir with black marble tiles. The three-storey bell tower is distinguished by its apertures and sound deflectors, while the nave, covered by a false barrel vault, is supported by Tuscan columns. The slate roofs are finished with an imperial roof for the bell tower and shed roofs for the choir and sacristies.

Die Kirche Saint-Martin ist ein homogenes Gebäude, das um 1850 (die alten Glocken stammten aus dem Jahr 1857 und ein Gemälde aus dem Jahr 1850) im neoklassizistischen Stil erbaut wurde. Die Sakristeien wurden nachträglich hinzugefügt. Die Kirche Saint-Martin liegt im Zentrum des Dorfes und hat einen langgestreckten Grundriss mit einer Hauptfassade mit einem freistehenden Glockenturm, der als Vorraum für das dreischiffige Kirchenschiff dient. Der Chor besteht aus einem geraden Joch und einer polygonalen Apsis, die von zwei Sakristeien aus Bruchstein eingerahmt wird. Das Gebäude ist überwiegend aus Dom-le-Mesnil-Stein gefertigt, wobei die Innenflächen verputzt sind. Der Boden des Kirchenschiffs ist mit Kalksteinplatten gepflastert, der des Chors mit Fliesen aus schwarzem Marmor. Der dreistöckige Glockenturm zeichnet sich durch seine Öffnungen und Schallabdeckungen aus, während das mit einem falschen Tonnengewölbe bedeckte Kirchenschiff von toskanischen Säulen getragen wird. Die Schiefereindeckungen enden mit einem imperialen Dach für den Glockenturm und Pultdächern für den Chor und die Sakristeien.

De Saint-Martin kerk is een homogeen gebouw gebouwd rond 1850 (de oude klokken dateren uit 1857 en een schilderij dateert uit 1850) in neoklassieke stijl. De sacristieën werden later toegevoegd. De kerk Saint-Martin, gelegen in het centrum van het dorp, heeft een langwerpige plattegrond met een hoofdgevel met een bovengrondse klokkentoren die dienst doet als vestibule voor het schip met drie schepen. Het koor bestaat uit een rechte travee en een veelhoekige apsis, omlijst door twee sacristieën van breuksteen. Het grootste deel van het gebouw is opgetrokken uit Dom-le-Mesnil ashlar, met gepleisterde binnenoppervlakken. De vloer van het schip is geplaveid met kalkstenen tegels en die van het koor met zwart marmeren tegels. De klokkentoren van drie verdiepingen onderscheidt zich door zijn openingen en gevels, terwijl het schip, overdekt door een vals tongewelf, wordt ondersteund door Toscaanse zuilen. De leien daken zijn afgewerkt met een keizerlijk dak voor de klokkentoren en sheddaken voor het koor en de sacristieën.

La iglesia Saint-Martin es un edificio homogéneo construido hacia 1850 (las antiguas campanas datan de 1857 y un cuadro data de 1850) en estilo neoclásico. Las sacristías se añadieron más tarde. La iglesia de Saint-Martin, situada en el centro del pueblo, presenta una planta alargada con una fachada principal en la que destaca un campanario sobreelevado que sirve de vestíbulo a la nave de tres naves. El coro consta de una nave recta y un ábside poligonal, enmarcado por dos sacristías de piedra de escombros. La mayor parte del edificio es de sillería Dom-le-Mesnil, con superficies interiores enlucidas. El suelo de la nave está pavimentado con losas de piedra caliza y el del coro con baldosas de mármol negro. El campanario de tres pisos se distingue por sus vanos y frontones, mientras que la nave, cubierta por una falsa bóveda de cañón, está sostenida por columnas toscanas. Las cubiertas de pizarra están rematadas con un tejado imperial para el campanario y tejados a dos aguas para el coro y las sacristías.

La chiesa di Saint-Martin è un edificio omogeneo costruito intorno al 1850 (le vecchie campane risalgono al 1857 e un dipinto al 1850) in stile neoclassico. Le sacrestie sono state aggiunte successivamente. La chiesa di Saint-Martin, situata nel centro del paese, ha una pianta allungata con una facciata principale caratterizzata da un campanile fuori terra che funge da vestibolo per la navata a tre navate. Il coro è costituito da una campata dritta e da un'abside poligonale, incorniciata da due sacrestie in pietra. La maggior parte dell'edificio è costruita in conci di Dom-le-Mesnil, con superfici interne intonacate. Il pavimento della navata centrale è pavimentato con lastre di calcare e quello del coro con piastrelle di marmo nero. Il campanile a tre piani si distingue per le aperture e i timpani, mentre la navata, coperta da una falsa volta a botte, è sostenuta da colonne toscane. Le coperture in ardesia sono rifinite con un tetto imperiale per il campanile e tetti a shed per il coro e le sacrestie.